Αρχείο 15.8.2015

Αυγοτοιχομαχία

Ειμ’ εγώ λεξουλοπλαθομπίχτης
μα κι όψιμος ευτραπελοαλγοπνίχτης.
Ειμ’ εγώ ιλαροτραγωδιοποιός
για ‘σένα όμως φάρος κι οδηγός.

Κουνουπομελισσόσφηκα το ποίημα αυτό,
να το γράψω ήθελα από καιρό.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Μελετίου, Αυγοτοιχομαχία [2015]»

Αρχείο 31/07/2015

Υπόγεια διαδρομή

Νέος καθώς ήμουν
σε δρόμους διάφορους
ψαχνόμουν
ώσπου δίχως να το καταλάβω
πήρα ένα μονοπάτι στενό
ένα μονοπάτι φριχτό.
Σε παγωμένες κοιλάδες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, “μας ζωγραφίζουν σαν καρικατούρες” -ποίηση»

Αρχείο 31.7.2015

Υπόγεια διαδρομή

Νέος καθώς ήμουν
σε δρόμους διάφορους
ψαχνόμουν
ώσπου δίχως να το καταλάβω
πήρα ένα μονοπάτι στενό
ένα μονοπάτι φριχτό.
Σε παγωμένες κοιλάδες
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, “μας ζωγραφίζουν σαν καρικατούρες” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 29.7.2015

Το μυστικό φιλί

Πολλαπλή ανταλλαγή χρησιμοποιημένου αέρα.
Κεφάλι απ’ τη μια,
——-κεφάλι απ’ την άλλη.
Στόμα
——-σε στόμα.
Στεγανή επαφή.
——-Όχι διαρροές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Αγγελοπούλου, “Κάθε ξημέρωμα, κάποιος άγνωστος” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 27.7.2015

Ι.

Βρέχει. Στο παράθυρο κοχλάζουν μνήμες.
Δυο γκριζοπράσινα μάτια, μιαν αγκαλιά πολυδάπανη,
φιλί πληρωμένο με αργύρια στεναγμών, ολόδροσες στιγμές
τοκογλύφου χρόνου. Βρέχει. Στο στόμα στεγνό το έδαφος σου
θρυμματίζεται.

ΙΙ.

Στο κρεβάτι κι απόψε στριφογυρνώ την έλλειψή σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Νύχτα των σιωπών [2015]»

Αρχείο 24.7.2015

Άθροιση ξοδεμένων ωρών

Και τι στο διάολο θα κάνω εδώ πέρα
θα το παίζω μοναχικός συγγραφέας
των αγρών γυρίζοντας κι εγώ όπως ο
Βαν Γκογκ, μα αυτός είχε κάτι που τον γύριζε
εσύ τι ζητάς και ψάχνεις στα χωράφια
ψάχνεις στα αρχαία θέατρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Τιχομίρ, “ο φόνος έγινε κι αυτός κάτι το συζητήσιμο” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 22/07/2015

Στίχοι που γράφτηκαν, εν μέσω χειμώνα, για να πούνε αλήθειες, ψέματα, υπερβολές, να πείσουν και να πειστούν, κι ύστερα να γίνουν μουσική και να βυθιστούν μέσα στο τραγούδι τους.

ΟΝΕΙΡΟ ΓΥΑΛΙ

Σβήνει τα φώτα ο Βαρδάρης
στον δρόμο πέφτει μια βροχή
είπες πως θα ’ρθεις να με πάρεις
κι έχω ως το κόκκαλο βραχεί.

Τρέχει μπροστά η Εγνατία
τα μάτια κλείνω και περνώ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάνος Ορφανουδάκης, Στίχοι πριν την άνοιξη»

Αρχείο 20.7.2015

Υπήρχε μια εποχή που τα όνειρα άνθιζαν.
Σε μια εύπορη γεμάτη ήλιο Χώρα
όπου τα παιδιά έπαιζαν στους δρόμους ελεύθερα .
Υπάρχουν μέρες που ποθώ
πίσω στο χρόνο να βρεθώ

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Βασιλείου-Αστερόσκονη Fürth, “Υπολείμματα. Από άλλη ζωή” -ποίηση [2015]»