Αρχειο 31/05/2015

«Αφού ποτέ δεν υπήρξε κι ούτε θα υπάρξει ποίημα ωραίο ως δέντρο, γιατί αιώνες τώρα, γράφουμε ποιήματα, κήπους φανταστικούς δημιουργούμε, δίχως καρπούς και δίχως κελαηδίσματα, και δεν φυτεύουμε ένα δέντρο ο καθένας, να μεγαλώσει, να φουντώσει, να καθόμαστε τα καλοκαίρια κάτω από τον ίσκιο του, γλυκό κρασί να πίνουμε με φίλους και γειτόνους;». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αργύρης Χιόνης, ποίημα τόσο αδύναμο κι αναιμικό…»

Αρχείο 30.5.2015

Ι.

Όχι.
Μη προσπαθείς να προσαρμόσεις
τα όσα δεν έχουν ειπωθεί.
Άστα·
σε δεύτερο χρόνο
να κατακάτσει η τόση απροσδιοριστία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Αβεβαιότητες [2015]»

Αρχείο 29/05/2015 – Από τις εκδόσεις Μετρονόμος-Ποιείν, μετάφραση στα αγγλικά: Γιάννης Γκούμας

Πίσω απ’ τις ράχες των βιβλίων
υγρασία
μέχρι να γίνει λέξη.
Πίσω απ’ τις λέξεις
τοίχοι γυμνοί
χάρτης πένθους
αυτή η σκασμένη γωνιά από ασβέστη
ανοίγει ρωγμή στη διπλανή σελίδα
εσοχή που ξεπλένει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εφη Καλογεροπούλου, Έρημος όπως έρωτας / desert as desire»

Αρχείο 22/05/2015

ΜΕΛΑΝΙ ΑΠΟ ΠΟΡΦΥΡΑ

Κάνε τον καγχασμό σου μια ωδή

Θρηνητικό εμβατήριο
τ’ αυτιά σου να χαϊδέψει

Και σε μελάνι πορφυρό
βούτα το πινέλο

Χρωμάτισε την θλίψη σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γεώργιος-Κάρολος Τσιλεδάκης, τρία ποιήματα»

Αρχείο 20/05/2015

Πέθανε ο ποιητής – δέσμιος της τιμής –
Σωριάστηκε. Με φήμες συκοφαντημένος,
με το μολύβι στο στήθος και τη δίψα της εκδίκησης,
σκύβοντας το περήφανο κεφάλι!..
Δεν άντεξε η ψυχή του Ποιητή
των ευτελών προσβολών τη ντροπή,
ενάντια στην άποψη του κόσμου πήγε
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχαήλ Λέρμοντοφ, Ο θάνατος του ποιητή* -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»

Αρχείο 19/05/2015

Μοιρολόι

Άγονη γη.
Χέρσα, κατεστραμμένη.
Μιά μήτρα μόνο,
Στέρφα κι αυτή, ξερή.
Και ούτε μάτια,
Και ούτε χέρια,
Και ούτε χείλη.
Μιά γλώσσα μόνο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα, δύο ποιήματα»

Αρχείο 18.5.2015

Αήττητα μανταρίνια αποδημούν
με μια ξινή ταυτότητα στο κοτσανάκι
επικρεμάμενα στις αλλαγές όπως τα χελιδόνια
κάθε φορά που το μεγαλειώδες γλιστράει στη σκηνή
με μπαλωμένο πισινό μπρος στην αιδώ και στο ωραίο
Πλαταγισμοί φτερών, αναθυμιάσεις, χειροκρότημα
το παρανάλωμα μίας λευκής επιθυμίας
κουρνιασμένης στον εξώστη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, Παράσταση χωρίς φτερούγες [2015]»

Αρχείο 15/05/2015

Ωδή από χάσματα

Τώρα μεγάλωσα και μου είναι αδύνατο να φανταστώ μιαν αλφαβήτα
Που να ξερνάει τα σύμφωνα και να κρατάει τα φωνήεντα
Τα γράμματά της όλα. Υάκινθοι
Χωρίς τα θήτα και τα νί τους πως ν’ ανθίσουνε
Σε σκοτεινό παρτέρι ακούσματος
Ως ασυνήθιστο επιφώνημα πτώσης.
Ωδή από χάσματα – Υ ά ι ο ι ! –
Να μπαινοβγαίνει ο άνεμος στο στήθος – Υ ά ι ο ι ! – Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Φωστιέρης, “Το βουητό του ωκεανού· το βουητό”»