Αρχείο 8.7.2015

III.
ολάνθιστα και πώς τολμάς έτσι τα στήθια σου να δείχνεις λόφους
μικρούς κι οι κορυφές καρποί εις τους σπουργίτες
κι τ’ ανάμεσα του ποταμού τους στα δάχτυλα λαγούμι όπως
στη κατεβασιά τ’ ιδρώτα τους γυρεύουν να τα πνίξουν πουλιά
κι αετούς και βλέφαρα και μάτια όπως σε καταπίνουν γλείφοντας
(αχόρταγα) κι εσύ, α, εσύ Νεφέλη! στων γυναικών να μη λυγάς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Το γένος Νεφέλες [2015]»

Αρχείο 06/07/2015

Αυθάδεια

Συλλογίζομαι πως ποτέ τόση ευδαιμονία
δεν ήταν μακρύτερα απ’ ότι είναι τώρα:
των χιλιομέτρων της απλώνεται μ’ αντρεία
πλατύτερα, όπως ποτέ ψυχοφθόρα,

κορδώνεται αλύγιστη κι αποκρύπτει, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευστράτιος Αθανασάκης, “Πειρασμοί ντυμένοι οι έρωτες” -ποίηση»

Αρχείο 06/07/2015

Αυθάδεια

Συλλογίζομαι πως ποτέ τόση ευδαιμονία
δεν ήταν μακρύτερα απ’ ότι είναι τώρα:
των χιλιομέτρων της απλώνεται μ’ αντρεία
πλατύτερα, όπως ποτέ ψυχοφθόρα,

κορδώνεται αλύγιστη κι αποκρύπτει, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευστράτιος Αθανασάκης, “Πειρασμοί ντυμένοι οι έρωτες” -ποίηση»

Αρχείο 4.7.2015

Τα στίγματα

Αυτά τα στίγματα απ’ το πέταγμα
μια μύγας πάνω στα χειρόγραφα
υπογραμμίζουν την ευτέλειά τους
Χαμοπετούμενη Καλλιόπη η μούσα σου
μ’ αποκριάτικα φτερά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Δάλλας, “να μένει ο άσαρκος σοβάς ορφανεμένος” [2015]»

Αρχείο 3.7.2015

Σιωπή (Ι)

1/6

Στα γόνατα της μέρας σκαλώσανε της πείνας τα μυρμήγκια
και στου ήλιου τη σπηλιά, μαύρα χρυσάνθεμα φυτρώσαν.

Της δίψας μας το στρέμμα ποδοπατούν βουβάλια
και της φωνής τα ρούχα στένεψαν στο σεντούκι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαριάννα Πλιάκου, “κι έβλεπα τα γραμμόφωνα της λέξης σου να λιώνουν” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 2.7.2015

Ενόραση

Κι απ’ τη σκηνή εκείνη στους δρόμους
είδα το μέλλον να συμβαίνει
είδα τις μηχανές στις παραλίες
να καταβροχθίζουν ομπρέλες και ήλιους

έξω απ’ τα παράθυρα νησιών
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έλενος Χαβάτζας, «ο κόσμος βασίζεται σε συγκυρίες και εξαιρέσεις» -ποίηση [2015]»

Αρχείο 22.6.2015

ΧΩΡΙΣΜΟΣ

Βάλτοι κατάξεροι
τα μάτια μου γκρεμισμένα
της λαβωμένης σου λάμψης
κάτοπτρα ραγισμένα

Κάκτου ρίζα θανατοφόρα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γεώργιος-Κάρολος Τσιλεδάκης, «στην ωρυγή του ανέμου» [2015]»

Αρχείο 21.6.2015

Elvira

Στο λεωφορείο, μεσημέρι. Όλες οι θέσεις κατειλημμένες. Δυο ή τρεις όρθιοι, η διαδρομή συνηθισμένη. Λίγο πριν το τέρμα, σε μια μεγάλη διασταύρωση, ο οδηγός αλλάζει πορεία. Ακούγονται φωνές διαμαρτυρίας, όμως εκείνος αδιαφορεί. Οι επιβάτες εξαγριώνονται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βερονίκη Δαλακούρα, Οι φίλοι μου και η σκιά κατοίκησαν στην άμμο -ποίηση [2015]»