Ζοάο Λούις Μπαρρέτο Γκιμαράες, Μεσόγειος ―Μετάφραση Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις Νήσος

Η λάσπη της Ιστορίας

Σε ποιον
άραγε να ανήκε αυτό το ποδήλατο βυθισμένο
στον πυθμένα ενός καναλιού της Ντέλφτ που
τώρα κοιτάζουμε (εγώ
εσύ και
αυτός ο σκύλος) προσεκτικοί στη λάσπη της Ιστορίας;
Με λάσπη ο χρόνος κανονίζει
τη λάσπη της προηγούμενης ιστορίας (αυτό
αποδεικνύει το έγκλημα της Μπαλταζάρ Ζεράρ
που σκότωσε τον Γουλιέλμο της Οράγγης κατ’ εντολήν
του βασιλιά της Ισπανίας). Στρώματα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζοάο Λούις Μπαρρέτο Γκιμαράες, Μεσόγειος ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Παιδί μου πάει καιρός που έπαψα να σε ξανοίγω πια·
μέσα μου ρίζωσε για σένανε του πόνου η στριγκιά φωνή.
Αυτή η ζωή που μου την στέρησες ολόδική μου ήταν,
πριχού του σκότους τα σαγόνια σε αρπάξουν από εμένα.

Σαν τον αστραφτερό λαμπρό καθρέφτη ήσουν
που μέσα του φαντάζανε τα γέρα μου ανανιωμένα,
καθώς κοντά του έσκυβα και η μορφή μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Μνημοσύνη»

Εδώ, που ο κόσμος τελεί σε καρτερία·
Εδώ, που όλη η φασαρία μοιάζει
Ανέμων πεθαμένων κι εξαντλημένων κυμάτων, ανταρσία
Σε αμφίβολες αναπολήσεις ονείρων·
Το πράσινο λιβάδι κοιτάζω να φουντώνει
Για θεριστές και σπορείς,
Τον καιρό του θερισμού και της συγκομιδής,
Ένας κόσμος χειμάρρων που κοιμάται.

Από δάκρυα και γέλια έχω κουραστεί,
Κι ανθρώπους που γελούν και θρηνούν· Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Garden of Proserpine by Algernon Charles Swinburne ―μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»

Βιβλία ξεφτίζω ρουφώντας τα,
χαράζοντάς τα με μελάνι, με μολύβι,
απ’ τον χρόνο κιτρινισμένα,
τσαλακωμένα απ’ της αμάθειας το ξέσπασμα,
της κρίσης τον ερεθισμό,
αμφιβολία, διχογνωμία, ενστερνισμό.
Βιβλία ταλανισμένα,
με την αίσθηση συνευρίσκονται, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, το δειλινό το αναπόδραστο»

Σημειώματα στην χαρτοπετσέτα*:

Αν δεν υπήρχε ο θάνατος
στον κόσμο
πως θα σ’ είχα συναντήσει;

Αντωνία Φρέιζερ

Θα μ’ έβρισκες τριγυρίζοντας το μεγάλο μπαρ
Ποτήρια υψωμένα,
Ένα για σένα, ένα για μένα

Χάρολντ Πίντερ

*Γράφει η Φρέιζερ γι’ αυτά τα «χαϊκού»: «Τώρα τελευταία γευματίζοντας σε κάποιο εστιατόριο της περιοχής ο Χάρολντ αστειευόμενος είπε πως ο θάνατος ίσως να’ ναι απαραίτητος ειδάλλως ο πλανήτης μοιραία θα κατακλύζονταν. Του απάντησα μ’ ένα είδος χαϊκού που το έγραψα επάνω σε μια χαρτοπετσέτα». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χάρολντ Πίντερ, ποιήματα ―Μετάφραση: Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος»

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

Ψάχνοντας τον χαμένο χρόνο

Ψάχνω τα χρόνια μου
αλλά δεν τα βρίσκω

Προσπαθώ να θυμηθώ
Παρατηρώ την περίμετρο

Στην απέναντι νεόδμητη πολυκατοικία
ένα Άγγελος μαζεύει τα πιάτα
απ’ το τραπέζι του πέμπτου ορόφου
Μια σκιά στο υπνοδωμάτιο γυμνάζεται
εκτελεί αερόβιες ασκήσεις
Πενήντα μοίρες αριστερότερα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Οι ψιθυρισμοί του πένθους πάνω από την πόλη―αποσπάσματα»

Κόπιες

Όταν όλοι θα σε στοχεύουν
γιατί είσαι άλλη και διαφορετική
εγώ θα είμαι μαζί σου
γιατί έχεις δικαίωμα να ζήσεις.

Όταν όλοι θα σε πετροβολούν
για το χρώμα του προσώπου σου
για τις πεποιθήσεις σου
εγώ θα είμαι μαζί σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, φενάκες»

Κυριακάτικος περίπατος

Το ότι γνωστοί με ρωτούν
αν έγινα παππούς,
δεν σημαίνει πως είμαι αόρατος.
Πάντως,
μπαίνεις σε περισσότερα μέρη
με άσπρα γένια. Είναι γεγονός.
Και τις προάλλες, στο λεωφορείο,
σηκώθηκαν τρεις κοπέλες ταυτόχρονα
να μου παραχωρήσουν τη θέση.
«Και οι τρεις!;» απόρησα αμήχανος ευγενικά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Καρτάκης, Κυριακάτικος περίπατος»