Αρχείο 16/11/2016
HOUR I
Μπροστά μου έχωμια λευκή σελίδα
μαύρος παγωμένος άνεμος τη διαπερνά
οι μέρες πονάνε καθώς βαδίζουν προς τα μεσάνυχτα
κι όσα θα ήθελα να πω λιποθυμάνε στα φτερά μιας ετοιμόρροπης ακινησίας.
Σαν πλοίο ακυβέρνητο το σώμα μου που ναυαγεί σε σάπιες αγκαλιές Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Κάρτας, δύο ποιήματα»
Αρχείο 14/11/2016
Σεπτέμβριος στον κρόταφο
για την ευθανασίατου έρωτα κανείς δεν μίλησε απ΄ τους ενόρκους.
μονάχα λίπος έσταζε δυσοίωνο
απ το στήθος το δεξί της Δυσδαιμόνας.
άφαντο το αίμα της μες στο μαντήλι.
κανείς δεν μίλησε.
κι αφού
τελείωσαν τα παραστατικά
κι αφού η σιωπή της κρεμάστηκε απείραχτη
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, “κι αφού η σιωπή της κρεμάστηκε απείραχτη”»
ΘΑ
Ναι! Στις χαράδρες του λαιμού, στα ρυάκια τους, τα χέλια των χειλιών μου θα ελίσσονται, όταν πια δεν θα λέγεσαι Νέηνταρ Μπόρομιρ ή Αρθούρος, και οι Λόγοι του Οίκου σου θα μου ανήκουν. Θα σου μαγειρεύω σμέουρα και οβριές, και στις λόχμες θα διαβάζω τους παλμούς σου. Θα με λες Λoβ, και θα βγαίνουν μικρές φωτιές απ’ το στόμα σου. Στη λεκάνη μου θα πλένεσαι σπαρτός για ν’ αφαιρέσεις τα σημάδια της θεογονίας. Αμετανόητα γήινος.
Στ’ άγρια βελανίδια θα βρίσκουμε την τύχη μας και ο Χρόνος θα μας παρακαλάει να ψηλώσει. Μα δεν θα γίνεται.
Γιατί θα έχουμε περάσει από πάνω του.
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
Ο Μανουέλ ντελ Ρίο, καταγωγή
Ισπανία, απεβίωσε το Σάββατο
11 Μαϊου , συνεπεία ενός
δυστυχήματος. Η σορρός του
κείται στο D´Agostino
Funeral Home. Haskell. New Jersey.
Θα γίνει ασματική λειτουργία
στις 9,30, στο St. Francis.
Είναι μια ιστορία που αρχίζει
με ήλιο και πέτρα, και που τελειώνει σ’ ενα τραπέζι, στο D´Agostino,
με λουλούδια και κεριά ηλεκτρικά. Είναι μια ιστορία που αρχίζει
σε μιαν ακτή του Ατλαντικού. Συνεχίζεται σε μια καμπίνα τρίτης, πάνω στα κύματα
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
Αρχείο 08/11/2016
Τη νύχτα έπλασε γεμάτη όνειρα ο θεός
μορφές μες τους καθρέφτες που μας μοιάζουν
ώστε να αισθανόμαστε πως είμαστε απλώς
μια αντανάκλαση. Γι αυτό και μας τρομάζουν.
Μπόρχες Οι καθρέφτες
Ο άνεμος κόπασε.
Το νερό μια ευθεία ως τον ορίζοντα.
Κοίτα, περπάτησε…
Κινείσαι; κινείται
αυτός που θ’ αντικρίσεις
στο υγρό γυαλί
νέα πολιτεία
πλάι του
δοκιμάζει την τύχη της, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, “σκόνη του σύντομου καλοκαιριού”»
Αρχείο 07/11/2016
Στα σκοτεινά έγκατά μας
κατοικεί κάποιος που το κλειδί κρατάει της ύπαρξής μας,
χαμένος πάντα, μοναχός κι ανεξιχνίαστος,
με μνήμη πιο παλιά απ’ τον κόσμο, φορτωμένος
με τις πληγές μας όλες και τις τύψεις μας.
Θλιμμένος περιπαιχτικός ή και χαρούμενος,
αόρατος μας κυβερνά·
δέχεται απ’ έξω τον αντίχτυπο
και δίνει την απάντηση.
Τα παρελθόντα μάς θυμίζει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Στεργιόπουλος «Ο άγνωστος»»
Αρχείο 04/11/2016
ΑΡΓΑ ΠΟΛΥ…
Aργά πολύ
Το τρένο της επιστροφής ξεκίνησε
από το βλέμμα σου
και χάθηκε στα κενά του
Αργά πολύ
και έχει σκοτεινιάσει
το χαμόγελο που θυμόσουν
και το χέρι που κράταγες
Κοίτα …
Μπορείς να προσπαθήσεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Δεμένεγα, “και δώσε μου δυο μάτια καθαρά”»
Και οι δύο πλευρές, τώρα
Σειρές και κύματα από μαλλιά αγγέλου
Κι ένα παγωτένιο κάστρο στον αέρα
Και παντού στα φαράγγια φτερά
Μ’ αυτό τον τρόπο κοίταξα τα σύννεφα
Αλλά τώρα κρύβουν τον ήλιο
Βρέχει και χιονίζει στον καθένα
Κι ήταν τόσα που ήθελα να κάνω
Μα τα σύννεφα τα πήραν με κάθε τρόπο
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.