Αρχείο 04/05/2016 -Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή Φούγκα και Παραλλαγή

Θαλασσοπνιγμένοι
χωρίς συκή
χωρίς φύλο
χωρίς φιλί

Ανεμοδαρμένοι
χωρίς πληγές
χωρίς αλπίνια
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, Γιατί οι στίχοι περπατάνε μόνοι τους;»

Αρχείο 02/05/2016

Τα κεριά που ξενύχτησα
λιώσαν στο στήθος μου
Πάνω στη ζεστή τους επιφάνεια
Χαράξαμε
τους αυριανούς μας δρόμους
Ό,τι έμεινε μισό τελείωσε
με το μαντήλι στα μάτια
Κι αυτή η φωτιά καθώς ανεβαίνει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παντελής Διαμάντης, Άρλεκιν»

Αρχείο 29/04/2016

Ο εχθρός
Ήμουν εκεί πριν ένα μήνα. Ήμουν εκεί πριν ένα χρόνο. Ήμουν πάντα εκεί, σαν να υπήρχα μονάχα εκεί. Το έτος 82 του προηγούμενου αιώνα μας συνέβη κάτι απ’ αυτά που μας συμβαίνουν τώρα. Πολιορκηθήκαμε, σκοτωθήκαμε και αντισταθήκαμε σε ό,τι μας έφερε η κόλαση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαχμούντ Νταρουίς, τέσσερα ποιήματα -μετάφραση Ευαγγελία Μουρτζούκου»

Αρχείο 27/04/2016

Ένα όνειρο

Ήταν ένα άσχημο όνειρο
φλόγες με καίγανε
από παντού
δεν μπορούσα να σηκωθώ
να κάνω ένα βήμα
με καίγανε
μα δεν πονούσα
μόνο μίκραινα, μίκραινα
ώσπου έγινα νάνος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, τρία ποιήματα»

Αρχείο 25/04/2016

ΔΕΥΤΕΡΑ

Δεν υπάρχουν οι συνθήκες για την άνοιξη φέτος

Ακούστηκαν φτερουγίσματα αγγέλων πάνω απ’ τα παιδιά
Και των χελιδονιών που πέταξαν
Μέσα στο μεσημέρι
Στις σκληρές μέρες του Φλεβάρη
Που τις  σηκώνουνε στις πλάτες τους
Τ’ ασυνόδευτα παιδιά του μεσονυχτίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Σημειώσεις για μια Χειμωνιάτικη Εβδομάδα»

Αρχείο 25/04/2016

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΑΣ

Δεν έψαξα να βρω τίποτα.
Κι όταν το βρήκα,
δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερο.
Μοιάζει με την αναγούλα
που σου φέρνει το άρωμα του αλκοόλ
στο στόμα
της επόμενης μέρας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τσαμπίκα Βασιλειάδη, “το έργο τελειώνοντας να με τελειώσει” -ποίηση»

Αρχείο 23/04/2016

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ω ! Χρόνε
σαν πυρακτωμένη αρρώστια του Μεσαίωνα είσαι …
Όπως ξεκινάς απ΄ τα δάση του Βορρά
και έρχεσαι γρήγορα στον Νότο….
Προχωράς αργά προς την καρδιά,
καίγοντας τα ξύλα
που απομείνανε στους κατεστραμμένους φράχτες
των σωμάτων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστόφορος Τριάντης, δύο ποιήματα»