στάχτες

Σε μια γωνιά ο πατέρας μου : αγέλαστος, με τα ατσαλάκωτα ρούχα τής Νομικής Σχολής και την αγαπημένη του οδοντογλυφίδα στο στόμα. «Να δεις που τώρα θα με φλομώσει στους χρησμούς», σκέφτηκα, «πριν ξεσπαθώσει πάλι για τα κτήματα στα κατάμερα».
» – Καλώς-το-παλικάρι!» είπε, με το στόμφο να συλλαβίζει αργά τις λέξεις του.
– Ακόμη στήνεις καρτέρι
Για τις τρυγόνες στις χωσιές;
Απ’ όταν πέθανα :
Αφήνεις την πόρτα ξεκλείδωτη
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Όνειρο με τον πατέρα*»

Δοκίμιο για την Ποίηση, Εκδόσεις Ενδυμίων
Ελεύθερη διάθεση >>> Ε Δ Ω

Σέρνεις μια γραμμή και η βία της χωρίζει, αποδώ την απόβλεψη,
αποκεί την κλήση.
Η απόβλεψη είναι καταφατική. Η κλήση είναι αποφατική.
Η απόβλεψη λέει: θα κάνω τόσα βήματα και θα γίνω ποιητής.
Η κλήση λέει: δεν θέλω να γράφω, με σκοτώνει, αλλά δεν
μπορώ να μη γράφω.
( Κλήση και απόβλεψη δεν υπάρχουν σε καθαρή μορφή.
Ποσοτικά φαινόμενα είναι που όμως χαρακτηρίζουν. Ο
ποιητής της κλήσης βάζει κάποτε απόβλεψη και ο ποιητής της
απόβλεψης κάποτε έχει μια στάλα κλήση που του χαρίζει η
επιθυμία του για δύναμη από την ποίηση) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, Αντιπελάργησις 2»

ΘΥΜΑΜΑΙ: ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ξερό μεγάλωνε στο λαρύγγι μου
πουλιά ετοίμαζαν φωλιές στα αδύναμα κλαδιά του
κι ισχνό το φέγγος μιας ανατολής κρεμόταν στον ορίζοντα από ώρα

όταν τα μάτια του μαύρου ζώου έστυβαν την οθόνη
ο ήλιος μεγέθυνε τους όγκους των πραγμάτων
οι πανσέδες έχαναν το σκούρο τους
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Solidago [αποσπάσματα]»

Από τις ΑΩ εκδόσεις

από μοναχικό αγκίστρι
κρεμάστηκε η ζωή
πότε παλεύει ν’ απαγκιστρωθεί
πότε ηρεμεί και περιμένει

παρά θῑν’ ἁλὸς

οι πιο καλοί οι ποιητές στα νότια της πόλης κατοικούν
αγγίζοντας τη θάλασσα και περπατώντας πιο συχνά
εκεί που σκάει ένα κύμα αφρίζοντας πάνω σε μνήμες παλαιές
έτσι ευκολότερα άλλοι κρυφομιλούν κι άλλοι κραυγάζουν
όπως μπορεί ο καθένας να στομώσει την πληγή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διώνη Δημητριάδου, ‘Ο Ευτυχισμένος Σίσυφος’ [αποσπάσματα] —κυκλοφορεί»

Διαβάστε το 1ο Μέρος

HENRI MICHAUX
Né à Namur en 1899
Décédé à Paris en 1984
Βέλγος ζωγράφος και ποιητής

Το εικαστικό και ποιητικό έργο του Henri Michaux είναι μια μαρτυρία για τα πραγματικά ή τα φανταστικά του ταξίδια, τα όνειρα ή τις παραισθήσεις του. Μέχρι το θάνατό του, σε ηλικία ογδόντα πέντε χρόνων, πήρε αμέτρητες φορές το πλοίο και το τρένο, μετακινήθηκε από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο, αγάπησε πολλές γυναίκες, σύναψε δυνατές φιλίες, ερεύνησε τα πλήθη και τη φύση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γνωριμία με γαλλόφωνους βέλγους ποιητές [2] —Παρουσίαση-μετάφραση: Κωνστάνς Δημά»

Περιεχόμενα τεύχους 103, Φεβρουάριος 2019

Στέλλα Κουρμπανά, «Των μουσολήπτων αληθινόν εντρύφημα»
— Ο Άγγελος Βλάχος και η μετάφραση της ποίησης
Πέτρος Μαρτινίδης, Ένα πολιτικοποιημένο Άρλεκιν
Σωτήρης Τσέλικας, Ζητήματα ιστορίας σε τέσσερα κείμενα του Εμμανουήλ Ροΐδη
Έφη Παπαδόδημα, Ο αρχαίος κόσμος ως ανθρώπινη εμπειρία: ανακαλύπτοντας τον Τζων Γκουλντ
Χέρμπερτ Γκόλντερ (Herbert Golder), Σύγχρονες παρατηρήσεις για αρχαία πράγματα
Στράτος Ν. Δορδανάς, Με όπλα τα λόγια
Ιγνάτιος Ταγκούλης, Δικονομία. Ποίημα
Παναγής Βουρλούμης, Κρίση ηγεσίας Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Φεβρουαρίου 2019 —κυκλοφορεί»

Από τη συλλογή διηγημάτων Μηδενική γωνία, εκδόσεις Εύμαρος

Αν είχα ζήσει ακόμη ένα χρόνο θα γινόμουν εξήντα, αν είχα ζήσει έστω μισό χρόνο ακόμη θα είχα ολοκληρώσει το βιβλίο μου με τον προσωρινό τίτλο «Η ζωή που δεν έζησα», γιατί και τη ζωή που δεν ζούμε μέσα στη ζωή που ζούμε τη ζούμε.

Από τη ζωή που έζησα θυμάμαι, την πράσινη καρφίτσα της μαμάς, τα χέρια της γιαγιάς, τη στρογγυλή φρουτιέρα στο κέντρο της τετράγωνης τραπεζαρίας, τη ζαλάδα όταν κάπνισα πρώτη φορά στα δέκα μου, την ασπρόμαυρη φωτογραφία ενός θείου που είχε πεθάνει νέος αλλά η μαμά έλεγε πως χάθηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Μαραγκουδάκη, Πάντα κόνις»