[1][…Στον αφρικανικό ισημερινό,ο Marcel Prêtre, κυνηγός και κοσμοπολίτης, εντόπισε πρόσφατα μια φυλή εντυπωσιακά μικρόσωμων πυγμαίων. Η ανακάλυψη αυτή τον γοήτευσε και έτσι προχώρησε την έρευνά του γύρω απ΄το ζήτημα σε ακόμη μεγαλύτερο βάθος. πέρα απ΄τα δάση και πέρα απ΄τις αποστάσεις.
Αρχείο 08/12/2017
Η εποχή μας χαρακτηρίζεται, πέρα από την οικονομική κρίση και το πολιτικό αδιέξοδο, από την κατάρρευση του αυτονόητου. Όλοι μας βιώνουμε οδυνηρά πάνω στο πετσί μας, την απώλεια νοήματος, την κατάργηση των σταθερών στόχων και των απλών βεβαιοτήτων στην καθημερινή μας ζωή. Δεν μπορούμε καν να συνεννοηθούμε μεταξύ μας για πολύ απλά πράγματα: να σχεδιάσουμε το αύριο-δεν λέω για το μέλλον- και είμαστε αναγκασμένοι να τα «φέρνουμε απλώς βόλτα», όπως μπορούμε και με όση ηθική βούληση και υπαρξιακά αποθέματα διαθέτει ο καθένας μας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η κατάρρευση του αυτονόητου»
Αρχείο 30/11/2017
Υπάρχει ένας αλάθητος τρόπος να καυτηριάζεις μια πληγή, ένα συναίσθημα, μια έξη.
Στη διαδικασία αυτή, η δυσφορία είναι φυσικά αναμενόμενη: καμία χειρουργική επέμβαση δεν έχει πλάκα.
Όταν όμως πρόκειται για θέμα ζωής ή θανάτου, σαφώς προτιμάς να διασχίσεις έναν κάμπο με αγκάθια παρά να περιμένεις να βγουν τα φίδια να σε φάνε.
Ο τρόπος αυτός είναι μάλλον απλός ως προς τη σύλληψή του.
Το άρρωστο «κάτι» συνήθως χτυπιέται καλύτερα με τα δικά του μέσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: There is no Santa Claus»
Αρχείο 11.11.17
Με την είσοδό μου στο πρότυπο σχολείο της Αθήνας ένιωσα ένα φοβερό σφίξιμο στο στομάχι. Και την ημέρα που σκοτείνιασαν τα μάτια μου απ’ το θυμό που έπνιξα με αποτέλεσμα να μην μπορώ να αρθρώσω λέξη, συνειδητοποίησα μια πραγματικότητα που με διέλυσε.
Η συνεργασία αποδείχτηκε καθαρή ουτοπία.
Αρχείο 07/11/2015
Βροχή
Κλαίω από την αγάπη σου
Κλαίω ανοίγουν οι ουρανοί
Τρομαγμένο πουλί η απόσταση
που χωρίζει τον καρπό
από τα χείλη. Eγώ γυμνή, ανθρώπινη,
γεμάτη σφάλματα, αναβλύζω.
Σταματημό δεν έχει ο ουρανός
σταματημό δεν έχουν τα δυο χέρια σου
αιώνια, μουσική,
και η βροχή,
τα χέρια τα φιλιά σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Γάτσου, Βροχή στα σύνορα»
Αρχείο 01/11/2017
Μέρος 4oν
Η Μαρία Πανούτσου για τον J. Grotowski
Ρομαντισμός και το Φτωχό Θέατρο του Γ. Γκροτόφσκυ
Η επιθυμία ανατροπής, των αυστηρών προδιαγραφών της κλασικής παράδοσης, η αναζήτηση του τοπικού χρώματος και η έξαρση του εθνικισμού, οδήγησαν τους καλλιτέχνες στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, να αναζητήσουν μια μορφή έκφρασης που να προσαρμόζεται στην προσωπική αισθητική τους. Η εξομολόγηση, η επιστροφή στις ιστορίες κάθε λαού ως πηγή έμπνευσης, η παρουσία του απλού ανθρώπου και ταυτόχρονα ηρωικού, ξεχωριστού, Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 18ο»
Αρχείο 31/10/2017
Είναι οι ήρωες
άγνωστα λήματα,
φαράγγια,
σκάλες πάνω
από χάσματα
και γκρεμούς
Για τον χαμένο ανθυπολοχαγό
Το 1945 η κοινή γνώμη βιώνει το ανυπολόγιστο δράμα του χαμένου ανυπολοχαγού. Έχει προηγηθεί ένα έπος και μια καταστροφή. Εμπρός μετέωρος λαμπραίνει το στερέωμα ο πίνακας του Ν. Εγγονόπουλου. Ο Οδυσσέας Ελύτης, σημαδεμένος από τις δοκιμασίες του πολέμου, ζωγραφίζει μια ολόκληρη τοιχογραφία για τον θάνατο, για το ωραίο και το ιδανικό που καθόρισε τούτο τον τόπο. Ολόκληρη ζωή περνά σαν ρεύμα ηλεκτρικό μέσα από τον σπαραχτικό θάνατο ενός αξιωματικού του μετώπου που πλανάται σήμερα στην ανυπαρξία, που κλείνει μέσα του ιδανικό, ένα είδος ομορφιάς πνευματικής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η ίλη των οραμάτων»
Αρχείο 27/10/2017
Ο Μάρτης κατάξανθη με γαλανά μάτια και η άλλη μελαχρινή με μαύρα μάτια. Όταν αλλάζει πλευρό στο κρεβάτι και αγκαλιάζει την μελαχρινή αστράφτει βροντά και μπουμπουνίζει, οι αέρηδες λυσσομανάν, η παγωνιά καταστρέφει τους καρπούς, τα χιόνια φτάνουν μέχρι τον κάμπο. Όταν αλλάζει πάλι πλευρό και κάνει έρωτα με την ξανθιά, ο ήλιος λάμπει καθ’ άπασα την επικράτεια: τα ζευγάρια βγάζουν τα χειμωνιάτικα κι ανταλλάσσουν φιλιά στη λιακάδα, δίνουν όρκους αμοιβαίας αιώνιας αγάπης, τα δέντρα ανθίζουν, η διάθεση των θνητών αλλάζει και όλοι αναμένουν ένα θαύμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Ο κριτικός Μάρτιος»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.