στάχτες

Αρχείο 26/01/2017

(Απόσπασμα από το αδημοσίευτο ομώνυμο διήγημα)

[…]
Η Μισέλ – καλλιτεχνικό όνομα, φορεμένο ειδικά για την περίσταση –  άνοιξε την πόρτα και προχώρησε στα τυφλά ακολουθώντας την τσατσά που προπορεύτηκε χωρίς να δώσει σημασία.Ήταν η πρώτη φορά που έμπαινε σε «σπίτι». Ο διάδρομος φωτιζόταν από ένα χλωμό πορτοκαλί φωτάκι. Σκέφτηκε πως έμοιαζε πολύ με κείνο που φώτιζε το υπνοδωμάτιό της όταν ήταν μικρή, στο πατρικό σπίτι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Το φωτάκι»

Αρχείο 19/01/2017

Κατέβηκε τα φαγωμένα σκαλιά της παλιάς πολυκατοικίας και κατευθύνθηκε στο υπόγειο διαμέρισμα. Ο Ρήγας- όπως κάθε πρωινό Δευτέρας- μετρούσε τις εισπράξεις του Σαββατοκύριακου και σημείωνε στο μπακαλοτέφτερο το ισοζύγιο. Υποδέχτηκε τον άγνωστο με ένα βλέμμα συγκρατημένης καχυποψίας καθώς αυτός βολευόταν ανέκφραστος στην καρέκλα απέναντι  βγάζοντας από την εσωτερική τσέπη της κάπας έναν πάκο χαρτονομισμάτα των πενήντα ευρώ δεμένο με λεπτό σπάγκο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Το χρέος»

Αρχείο 18/01/2017

ΕΝΑ ΑΥΡΙΟ

Δεν υπάρχει-είπες-βαθύτερο πηγάδι
από τη θλίψη μου
και είμαι στον πάτο του
μοναξιά μόνο και κρύο
Αν έστω υπήρχε νερό
θα μπορούσε να με πνίξει
Μα τι λέω;
αφού έχω από καιρό πνιγεί
κάπου ανάμεσα σε κραυγές
απόγνωσης Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Δεμένεγα, “την ταύτιση που τόσο ποθώ”»

Αρχείο 14/01/2017

Στον Σταύρο Μάνεση

Αίφνης υψώθηκες σανπρώτος του χορού
τα χέρια σηκωμένα, γυμνό στο στήθος
την ώρα που άρχισε ο θίασος στη σκηνή
-κοφτές μπαλιές και καλοζυγισμένες
στο κέντρο του γηπέδου.

Απόγευμα Κυριακή,
αν κι όλα μοιάζανε χαμένα
με το δικό σου τον επίμονο ρυθμό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ξάνθος Μαϊντάς, Το τραύλισμα της Θύρας 13»

Αρχείο 13/01/2017 –Katharine Tynan (1859 – 1931)

Στρατολόγηση στα χρώματα
(Δυτικό Κεντς , Δουβλίνο, Αύγουστος 1914)

Νάτοι παρελαύνουν όλοι με βήμα τόσο χαρωπό!
Με χνούδι στα μάγουλα κι αγαπημένοι, για οβίδες και όπλα τροφή.
Ανέμελα πηγαίνουν σαν για του γάμου το πρωινό,
των μανάδων οι γιοι.

Ο μονότονος δρόμος βγαίνει να τους δει σε σειρές να περνούν
πάνω στις οροφές των τραμ, σαν κορυδαλλοί με τραγούδια.
Περισσά χαρωποί για κουράγιο, τραγουδώντας τραβούν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κάθριν Τάιναν, Ποιήματα σε καιρό πολέμου -επιλογή, απόδοση Μαργαρίτα Παπαγεωργίου»

Αρχείο 11/01/2017

Προτιμούν οι άνθρωποιν’ ακούν μια διάλεξη
ή να διαβάζουν δοκίμια, που ν΄ αφορούν τον παράδεισο,
παρά να τον μάθουν οι ίδιοι, ή να έχουν, να βρουν μια θέση σ΄ αυτόν,
τον ίδιο παράδεισο.
Είναι ποιητές εκείνοι που εκφράζουν με λέξεις ωραίες
ωραία αισθήματα- εν μέρει παιχνίδι, δίχως μεγάλα οχυρά
ή μεγάλες συγκρούσεις-
Είναι- και τον λες ποιητή- όταν δεν έχει ανάγκη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα, Χάος»