στάχτες

Αρχείο 21/05/2016

Αόρατος στο μπαλκόνι αιωρείται ο φραμπαλάς της δεσποινίδος Φαίδρας Με καμουτσίκι δαμάζει την κυκλοφορία αόρατη κι αυτή Ένας αέρας κρεμάει τα πύρινα μαλλιά της στο σύρμα της βεράντας Στο πρώτο φανάρι αριστερά καλπάζει πλέον φαλακρή, χωρίς κανέναν δισταγμό επάνω στο μηρό μίας τσουκνίδας Ακούει, αλλά δεν βλέπει τη μητέρα, να σέρνει μία κουρελού, μια επανάσταση, μία κουτάλα, σιρόπι από μανταρίνι και μία λέξη εντελώς συρρικνωμένη, που κάνει τη δεσποινίδα Φαίδρα να μυρίζει λευκό νεκροτομείου, αλλά να σκέφτεται τη λέξη κήπος Πίσω απ’ τους λόφους ο ήλιος χτυπάει γκέμια και χρεμετίζει πορτοκαλένιο το τοπίο Στον κήπο με τις κολοκύθες η δεσποινίς Φαίδρα έκανε πάντα προσευχή Γλιστράνε τότε μέσα από τα πόδια της ένας ποντικός, ένα σπουργίτι, ένα καρύδι, αίμα, κι ένα πλαστικό μάτι με κόρη από κιμωλία ζωγραφίζει στο δρόμο αυτοκίνητα Αντιλαμβάνεται πως στέκει τελικά μόνη στη βεράντα Ένας εκατονταετής λυγμός χύνεται απ’ το πλυσταριό υπό μορφή κορδέλας κι εύσαρκος καταλήγει λιώμα στις ρόδες μιας μοτοσυκλέτας.

Η δεσποινίς Φαίδρα είναι αυτόχειρ χειρουργός της ανοχής της
Φρέσκο συμβάν συμβαίνει η ίδια εκτός της ίδιας σε θέση πιρουέτας
Κι ο χρόνος κληρονομία μυστηρίου αυτεπάγγελτου –
Ένας σκαντζόχοιρος με παπιγιόν κάτω απ’ τις πατούσες

*

©Ιφιγένεια Σιαφάκα
Εικόνα: μεσαιωνική ζωγραφιά σκαντζόχοιρου

Αρχείο 19/05/2016 –Κυκλοφορεί από τις “μικρές Εκδόσεις”

Για μπάνιο πήγαιναν τα απογεύματα. Κατέβαιναν στο Καλαμάκι και πλατσούριζαν στη ζεστή απογευματινή θάλασσα. Ύστερα απολάμβαναν την παραγεμισμένη με ντομάτα και φέτα φρατζόλα τους και, αφού χάζευαν ακόμα λίγο μαζεύοντας βότσαλα και κοχύλια, γύριζαν σπίτι. Όποτε δεν είχαν παράσταση από την τετράδα των κοριτσιών, έπαιζαν όλοι μαζί «αγαλματάκια αμίλητα κι ακούνητα» ή «βασιλιά, βασιλιά, τι δουλειά» ή την «Μπερλίνα». Αυτά τα αλησμόνητα παιχνίδια του παιδικού ρεπερτορίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μπούκουρας, Διάττοντες -απόσπασμα»

Αρχείο 18/05/2016

Απόσπασμα από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή «Ξεριζωμένα δέντρα οι τόποι μας»

Πλάνης

Γεννήθηκε σε χαλεπούς καιρούς για άρχοντες γενναίους
για εραστές της Περιπατητικής Σχολής
και για στοχαστές συνδαιτημόνες συμποσίων
Ναρκοσυλλέκτης δυο δάχτυλα είχε χάσει από νωρίς
αργότερα πράος μελισσοκόμος για λίγο θήτευσε
Μα ήρθαν πάλι δύσκολοι καιροί και μέτοικος
βρέθηκε πλάνης βόρειων χορών Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, “στη βάρκα της χθόνιας πορείας”»

Αρχείο 17/05/2016

omnia mea mecum porto

Με αφορμή τον ομώνυμο πίνακα του Έ. Χόπερ

Μια παράξενη και αυθαίρετη συγκυρία φέρνει σήμερα σ΄αντιπαραβολή τον Αμερικάνο ζωγράφο Έντουαρντ Χόπερ με τον σπουδαίο, Βρετανό δραματουργό Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Τετρακόσια χρόνια θεατρικής παρουσίας εξαργυρώνονται φέτος με πλήθος διαλέξεις, παραστάσεις, ομιλίες και ημερίδες  γύρω από κάθε ζήτημα που συνδέεται με την ελισσαβετιανή δραματουργία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Shakespeare at Dusk»

Αρχείο 16/05/2016

Τόσοι πολλοί νεκροί για αναστάσιμη ημέρα
φορτίο ενοχών κι ακατέργαστης μνήμης.
Ο κόσμος μια κυψέλη μουρμουρίσματος ευχών
πίσω από μισοσβησμένες λαμπάδες
κι από τραπέζια γεμάτα αδημονία.

Παντού γέλια, μουσική, χοροί Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Των Παθών και των Εξαρτήσεων»

Αρχείο 14/05/2016

(μια οθόνη στημένη σαν καθρέφτης στον δρόμο μας – επικίνδυνο σενάριο)

Στην υπηρεσία πάντατων ονείρων, στην υπηρεσία φανταστικών σκηνών, σαν πίσω από ένα πέπλο ομίχλης, κυματιστές σκηνές, κινηματογραφικά εφέ να δείχνουν πως αυτές οι εικόνες δεν έχουν παρά μία πολύ έμμεση κι αόριστη σχέση με την πραγματικότητα, πάει να πει την πραγματικότητα όπως τουλάχιστον την ξέρουμε να εκτυλίσσεται βαριεστημένη μέσα σε άδεια σπίτια χωρίς έπιπλα, με πολύχρωμους τοίχους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταμάτης Πάρχας, Οθόνες – αποσπάσματα»