Γιάννης Σκληβανιώτης, “Λόγια θάλασσα αμέτρητα” -ποίηση

Αρχείο 20/04/2016

fav-3

Περσόνα

Πρωτομάνα μου είναι. Στα νερά της, σαν ήμουν τρυφερός οι πρώτες μου
αποτυχημένες αποδράσεις απ’ τα θέσφατα τα πατρικά κι απ’ της μητρικής
άφεσης την τρυφηλότητα.
Σ’ αυτή, μέσα από νύχτας ρωγμή, αναδύθηκε βυθόσταλτη γυναίκα, που Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Σκληβανιώτης, “Λόγια θάλασσα αμέτρητα” -ποίηση»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Welcome to Greece

Αρχείο 19/04/2016

fav_separator

Στην ουσία,
μόλις που είμαστε τοπίο
Ν. Πάρρα, Χιλή.

Το παλιό θέατρο

Λίγο πριν το καλοκαίρι μεγάλα φορτηγά κάναν την εμφάνισή τους στην πόλη. Ακολουθούσαν σχεδιασμένες διαδρομές φορτωμένα ξυλεία, σίδερο και χώμα. Φορτώνοντας κατά δεκάδες στα οχηματαγωγά και μας αποχαιρετούσαν. Βαθμιαία η όψη της πόλης μετεβλήθη, ακριβώς όπως πριν από χρόνια ο ρυθμός αυτού του κόσμου.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Welcome to Greece»

Αντώνης Τζήμας, Το καθαρτήριο

Αρχείο 19/04/2016

fav-3

Απ’ όταν είχαν έρθει να μείνουν στο διαμέρισμα από κάτω του δεν είχε καταφέρει να κλείσει μάτι. Πώς στριμώχνονταν εκεί μέσα ο πατέρας, η μητέρα και το νεαρό ζευγάρι τού ήταν αδιανόητο. Ήταν πρόσφυγες κι είχαν έρθει στη χώρα για ένα κομμάτι ψωμί. Ο άντρας εργαζόταν μαζί με τον πατέρα του σε μια οικοδομή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, Το καθαρτήριο»

Χρύσα Αλεξίου, “ποια είναι η άγνωστη που ερωτεύθηκε” -ποίηση

Αρχείο 18/04/2016

fav-3

δεναγαπώ πια
μεγάλωσα
και η κοιλιά
κάθε ημέρα
προεξέχει
μυτερή
εκείνη η παλιά
φωτογραφία
με τρελαίνει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρύσα Αλεξίου, “ποια είναι η άγνωστη που ερωτεύθηκε” -ποίηση»

Στέλιος Ροΐδης, Η Σοκολάτα και το Κερί, αποσπάσματα

Αρχείο 18/04/2016 – Από τις Εκδόσεις Straw Dogs

Για όσους περίσσεψαν

Για όσους περίσσεψαν, περίσσευμα
Ή φρόντισε
Κάπου να σε βγάλει αυτή η παλιά αγάπη
Επεισοδιακή δικαιοσύνη, ή σωροί νεκρών αδερφών
—————–που δεν με αναγνωρίζουν
Κάνε το ίδιο
είπαν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλιος Ροΐδης, Η Σοκολάτα και το Κερί, αποσπάσματα»

Ασημίνα Λαμπράκου, Εικόνες

Πέρυσι, 17 Απριλίου, 2015
lambrakou17.4.15
fav-3
Α
τι όμορφα. τι όμορφα.
πορτοκαλόχροες εκτινάξεις φωτός. στο πλάι νε-
ραντζιές. θέλω να ισιώσω τον γιακά σου. όχι. θα
κρυφτώ. τι ωραία. τι ωραία. αυτή η θαλπωρή.
με ανθρακικό παρακαλώ. σηκώνεις τα μανίκια
σου. δες πως αντάρτης μηρός ο δικός μου. θα
βγάλω δυο ψίχουλα άχνης από τη μπλούζα σου.
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Alfonso Gatto, “γεύση της πόλης μιλημένη στον άνεμο” -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής

Αρχείο 16/04/2016

fav_separator
ΤΗΝ ΑΥΓΗ
Όπως η γυναίκα βυθίζεται και λέει έλα
μέσα όλο πιο μέσα όπου πλαταίνει η θάλασσα
Όπως η γυναίκα είναι θερμή και λέει έλα
μέσα όλο πιο μέσα όπου ψωμί έχει ζεστό

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Alfonso Gatto, “γεύση της πόλης μιλημένη στον άνεμο” -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»

Ολβία Παπαηλίου, Νύφη μου πώς καθόδεψες, πώς πήρες για ν’ ανέβεις [επιστολή Ενδέκατη]

Αρχείο 14/04/2016

fav_separator

Ωσάν Ωδή και Γάμου γλυκό νανούρισμα, η σημερινή επιστολή στους χωροχρόνους, με συγκυρίες που από την προσευχή κι από τη Μέρα και τη Σύμπτωση και τον Καιρό και Χρόνο, κι από τη χαμηλή θερμοκρασία και την αστάθεια του βαρομετρικού την άξεστα (ή αλλιώς μελετημένα), με τη γνωστή-και-όχι, την απαράμιλλη σκληροκαρδία του ΕραστήΒασανιστή, Παντός Θεού Του Κόσμου και Των Κόσμων, του ΑστρονόμουΜάγουΕκπορθητή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Νύφη μου πώς καθόδεψες, πώς πήρες για ν’ ανέβεις [επιστολή Ενδέκατη]»