στάχτες

Αρχείο 29.8.2015

Τα μητρώα του Αισχύλου και του Σαίξπηρ

Τα υψηλά ψώνια του έπεσαν στο πάτωμα
αυτά που έφερνε με τη γυναίκα του από το αμφίβολο κρεβάτι στο κυρίως σπίτι
όπως φέρνουν φαγητά που κρατάνε έντεκα χρόνια
Το όλο είχε διαρραγεί και φύγει
στο ξαφνικό πέρασμα του χρόνου
μήλα που κύλησαν στα πλακάκια
και στάρι με ρόζους από πασχαλίτσες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Επαμεινώνδας Στεργίου, πραγματικά κάτι λαμπυρίζει αφού πέσει ο ήλιος -ποίηση [2015]»

Αρχείο 28/08/2015

Άλλη μια μέρα. Καινούρια. Ξυπνάς. Μπροστά σου πιθανότητες άγνωστες. Κοιτάς. Έξω στο δρόμο. Από τον έκτο όροφο τα πάντα είναι αλλιώς. Πλησιάζεις στην άκρη του μπαλκονιού και τεντώνεις τα χέρια. Βλέπεις ξαφνικά κομμάτια του εαυτού σου να κατακρημνίζονται, ωθούμενα από την κίνησή σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Επιστροφή»

Αρχείο 27/08/2015

Δωμάτιο 1
Καθισμένοι προσμένουν οι ποιητές, άλλοι βαριεστημένοι, μερικοί όρθιοι κοιτούν το ρολόι στα μάτια. Προσμένοντας την ετυμηγορία των αιώνων. Μοίρα τους η χλεύη ή μήπως μια άπειρη αναγνώριση από διάφανα λουλούδια; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πηνελόπη Παν, «Μαγνητικά Πεδία» [2015]»

Αρχείο 26/08/2015

Ατρείδες παίδες

Ο Ορέστης, ο μικρός
-ο μητροκτόνος έπειτα-
πώς να το εννοήσει,
μέσα από τ’ ανώριμα,
τα ανίδεα παιδιάστικά του,
πως θα τον διάλεγαν αυτόν
για να απονείμει
το δίκιο του πατέρα;
Τον κοίμιζαν με δράκους μυθικούς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διώνη Δημητριάδου, “Κατάλοιπα γενιάς, απομεινάρια σιωπής”»

Αρχείο 24.8.2015

Mε αυτή την αδοκητη εξελιξη εξαιτιας του περιστατικου που προηγηθηκε, η σχολικη γιορτή τελειωσε κατά πολύ νωριτερα, ενω η θεση του υποδιευθυντη πηγε περιπατο ισως μεχρι την οροσειρα της Πινδου κι ακομα παραπερα. Ο παπα Μόσχος, που κοντεψε σημερα το πρωι να δει από κοντα τον τσαρο με τα ματια του, παρακολούθησε με την πρεσβυτέρα εναλλάξ τη μαθητικη και τη στρατιωτικη παρέλαση στην τηλεόραση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκόζης, Έχω μια αδελφή -4 [2015]»

Αρχείο 22/08/2015

KENO

Ο κόσμος τους ένα αέτωμα
Εκείνοι είχαν τον τρόμο του
Κενού
Νύχτα σκαρφάλωναν με τα
Αγάλματα στους θριγκούς
Και ξέμειναν στο πλαίσιο
Ηλεκτρικοί–
Μηχανικά ταλαντευόμενοι– Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Λιαράκου, “Τα σώματα που ανθίζουν κοντά” -ποίηση»

Αρχείο 21.8.2015

Στην Ειρήνη

Το ταξίδι του κομμένου χεριού

Και είπε: στο διάολο να πάει η ποίηση
στο διάολο το ωραίο
αν για να υπάρξουνε πρέπει να με κατακτήσουν
τούτο το κορμί ούτε γιουβέτσι πια δεν αντέχει
κι ούτε λόγος για άλλο τρόμο.
Πού είναι η ήσυχη ζωή και η αιωνιότητα
δείξτε μου και αργά αυτή τη φορά
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Τιχομίρ, Ποιήματα από μια περίοδο που δεν φαινόταν να υπάρχει επιλογή [2015]»

Αρχείο 18/08/2015

Ένα βράδυ που τα μάτια ήσαν κλειστά, το αυτί αποχώρησε σιγά – σιγά από τη θέση του , γλίστρησε πάνω από τους κροτάφους και πλησίασε τη μύτη που είχε την ψευδαίσθηση πως αφού είναι κυρίαρχη πάνω από το  στόμα και στο κέντρο του προσώπου είναι και η πιο σημαντική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Πάνου, Ο διχασμός του αυτιού [2015]»