Γιώργος Γκόζης, Έχω μια αδελφή -4 [2015]

Αρχείο 24.8.2015

fav-3

Mε αυτή την αδοκητη εξελιξη εξαιτιας του περιστατικου που προηγηθηκε, η σχολικη γιορτή τελειωσε κατά πολύ νωριτερα, ενω η θεση του υποδιευθυντη πηγε περιπατο ισως μεχρι την οροσειρα της Πινδου κι ακομα παραπερα. Ο παπα Μόσχος, που κοντεψε σημερα το πρωι να δει από κοντα τον τσαρο με τα ματια του, παρακολούθησε με την πρεσβυτέρα εναλλάξ τη μαθητικη και τη στρατιωτικη παρέλαση στην τηλεόραση. Αν και δεν ήταν φίλοι του Μέσου και αν και αντιστάθηκαν όσο περισσότερο μπορούσαν σε μια τετοια αγορα, τελικά ενέδωσαν στην επιθυμία του μοναχογιού τους Γιαννάκη που ηθελε να παρακολουθει ποδοσφαιρικούς αγωνες με την Εθνικη. Αφου ήταν για την Εθνικη, χαλαλι. Τι στο καλο, ποδοσφαιρο ή παρελαση, στο σαλονι τους δεν μπορουσε κανεις να τους λογοκρινει όπως στο Σχολειο. Η συγκεκριμενη συσκευη ηταν μια Nordmende. Εγχρωμη επιπλέον -κι όχι μόνο αυτό. Είχε και τηλεχειριστήριο -κι όχι μόνο αυτό. Κατασκευαζόταν στην Ελλαδα, κριτηριο το οποιο, η χώρας κατασκευής δηλαδή, τους έπεισε τελικα για τα πολλά γραμμάτια που υπεγραψαν.

Ειρησθω εν παροδω: κάθε ανθρωπος εχει σταθερες και το ζευγος Ανεμοδουρακη δεν θα μπορουσε να εξαιρεθει. Η κλιμακα αξιων του περιελαμβανε δειγματοληπτικά το “Παρε URSUS για τρακτερ και Πόντια για γυναίκα”, όπως συνηθιζε να ευχεται στον γιο του. Το αυτοκίνητο του δεν θα ηταν απλα κάποιο γερμανικό. Συγκεριμενα προκρινόταν το Opel με εργοστασιακο μανισιο αξεσουαρ το καλαθακι για τα απορρίμματα μεταξύ των καθισμάτων έμπροσθεν. Αγαπημενη του τραπεζα το Ταχυδρομικο Ταμιευτηριο. Ο αντρας να ξυριζεται  καθημερινως και μονο το πρωι, χρησιμοποιωντας after shave αδιαφιλονικητα Aqua Velva. Ο Γιαννακης να παρακολουθει τα Σαββατα το κατηχητικο στην ενορια και να το συνεχισει στα φοιτητικα του χρονια στα αμφιθεατρα του Πανεπιστημιου ως μαθητευομενος τραμπουκος στα εντατικα σεμιναρια Δημιουργικης Βιας της φοιτητικης παραταξης «Πρίαποιι» της «Παλαιας Διαθηκης».

Μετα την παροδο: η τηλεόραση σαφως και άνοιγε για συγκεκριμένους λόγους. Ένας από αυτούς ήταν το θέατρο της Δευτέρας. Ένας ‘άλλος το Δελτιο Ειδησεων με τον Κώστα Χουντα και τον Τέρενς Κουίκ. Ένας παραπάνω οι αναγγελιες των προσεχως με τη Νακη Αγάθου και την Κέλλυ Σακκάκου. ‘Ολα αυτά παντα με υποκρουση του σηματος της Αγίας Παρασκευής: το κουδουνισμα από το κυπρί ενός τραγου κρεμασμενο στο λαιμο του ο οποίος καθοδηγει τα αρνία. Στην ανακρουση του καθως και του εθνικου Υμνου που ακολουθουσε, ο πρωτοπρεσβυτερος Μοσχος Ανεμοδουρακης στεκόταν ορθιος σε σταση προσοχής.

Αν και η ΕΡΤ 1 μετεδιδε ζωντανα ακριβώς το ίδιο πρόγραμμα της μεγαλης μαθητικης και στρατιωτικης παρελασης, αυτοί προτιμούσαν το Ενόπλων, όπως αποκαλουσαν την ΥΕΝΕΔ. Τον σχολιασμο των τμηματων της παρελασης έκανε ο all time classic Γιωργος Φερέτης, αν και αθλητικογράφος ο ιδιος. Το ιδιο φασον κειμενο,

            -”Για μια στιγμή!”, θα απορουσε κι ο Αντρικος διακόπτοντας την αφήγηση, προφητικος για τουλαχιστον μια τριακονταετια μετα και παντα λαικιστης, ενιοτε και γλυκερος. “Για ποιο λογο η παρελαση καταντησε σιδηρόφραχτη και ιδιωτική, κλειστη για μια ελιτιστικη δρακα;  Για ποιο λογο σε μια συγκεκριμένη πολη του βορρα η εξέδρα των επισήμων είναι στημενη ακριβως κατω απο το γερμανικό προξενείο; Για ποιο λογο οι εκεί παρελαυνοντες να στρεφουν το κεφάλι τους και μαζι με τους επισημους να χαιρετουν εκτος από τη Σημαια της πατριδας τους και τον τευτονικο αετο πανω απο το κεφαλι τους; Γιατι στο βαθρο να  τρυπώνουν και οι σύζυγοι των επισήμων με τα καρω ταγεράκια, τους χοντρούς κώλους και το μαλλί ξυμένο λάχανο από το κομμωτήριο αποβραδίς, βαμμένο ειδικά για την περίσταση; Γιατί άραγε ο επίσημοι να στέκονται σε βάθρο; Γιατι να υπαρχει βάθρο; Δικαιουνται οι λογης επισημοι εποπτικότερη θέση από την Εθνική Αντίσταση; Τους Αναπήρους Πολέμου; Τον Ερυθρό Σταυρό; Τα ΛΟΚ; Το  καθαρό βλεμμα των μαθητρών με τα στενά μίνι φουστανάκια; Των μαθητών με το ζελέ στο μαλλί και τα κινητά στην κωλότσεπη, κι ας μην εχουν ακομα εφευρεθει;”, να, κάτι τέτοια θα έλεγε ο Αντρίκος, πλατειάζοντας ενδεχομενως, ενώ είχε ολοκληρώσει τη σκέψη του για να συνεχιστεί και η αφήγηση-

οι ιδιες κλισε φρασεις, οι ιδιες υπαγορευσεις από όλες τις κυβερνησεις προς την ΕΡΤ χρονια ολοκληρα. Αν κανεις ανοιγε τη τηλεοραση δεκαετιες μετα, δεν θα καταλαβαινε αν επροκειτο για την παρελαση των δικων του παιδικων του χρονων ή της εποχης του πατερα του.

“Τς, Τς, Τς!”, εξανεστη ο παπα Μοσχος, “αυτό δεν είναι παρέλαση. Αυτό είναι πασαρέλαση”, αντικρίζοντας στην εξέδρα των επισήμων τον πρωτοσύγκελο της Ιερας Μητρόπολεως. Ο πρωτοσύγκελος, φορώντας τα μαύρα του άμφια, την τουρλωμένη του μπακα με τις πλαδαρες πατσές και το σετ με τα ολόχρυσα γυαλια παυλα ολοχρυσα μανικετοκουμπα, ίσταται ευλογων αοριστα τον λαό που εστεκε απεναντι του αγνοών. Στα προσωπο του αρχιμανδρίτου επικρατουσε μια ξινη εκφραση όπως το πρωινο πουσι στα φυλλα ή οπως το χαμόγελο της Ιουλίας μόλις σηκώνεται το πρωί από το κρεβάτι. Κανεις δε μπρορουσε να φανταστει πως ο Πρωτοσύγκελος ητανε μια χαρα ευδιαθετος. Απλως αποβραδις είχε φαει στην καθησια του ένα ταψι φασουλονταβά που του προκαλουσε αερια πλουσια σε μεθανιο κι ενώ ηθελε να κλασει με την ησυχία του δυνατα και κατά μονας,  ολοι αυτοι εκει γυρω του στερουσαν την απολαυση.

****

            Το μεσημεράκι το ζευγος Ανεμοδουράκη παρακολούθησε στην εγχρωμη Nordmende τηλεοραση του την επική ταινία «Παπαφλέσσας». Σε παραγωγή Τζέιμς Παρις, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ είναι ο Μινίστρος Παπαφλέσσας και η Κάτια Δανδουλάκη η Κατερινα. Ο παπα Μοσχος και η πρεσβυτερα Ιουλια με το μονιμα χειμερινο mood, μαζι με το εργο απολαυσαν και ένα πατροπαράδοτο έδεσμα του τόπου με εκλεκτα γεώργια της ελληνικης χλωρίδας και σπανια αλιεύματα από τις ελληνιδες θαλασσες: μπακαλιαρο σκορδαλια. Μικρη σημασια εχει που τα σκορδα ηταν κινεζικα, ο βακαλάος Νορβηγίας, τα καρύδια Καλιφορνιας και η πατάτα Αιγυπτου.
«-Ωραίο πράγμα αυτή η σκορδαλιά, ειδικα όμως όταν το σκόρδο είναι λιωμενο στο γουδί», ειπε εκείνος γερνοντας ευχαριστημενος προς τα πισω, στην πλατη του καρεκλας του.

«-Το Γουδι, το Γουδοχερι και τον κόπανο στο χέρι», απαντησε εκέινη σιγοτραγουδωντας χαρουμενη, χαρουμενη για τα επομενα δεκα δευτερολεπτα. Στο τέλος, εκαναν και μια μικρη παρεκκλιση από τις αρχες τους. Ήπιαν μια ολοκληρη κόκα κόλα τενεκε, αυτή εν γνωσει τους εισαγωγης εξ ΗΠΑ, ενώ ρευτήκανε δυνατά ως αλογα που χλιμιντρανε ηδονικα όταν βλεπουνε στο παχνι τους τριφυλλι αντι σανο.

“-Μόσχος!”, ακουστηκε να λεει εκείνη, αναφωνώντας όχι το ονομα του συζυγου της, αλλα μια ευχη ανακουφισης απο τις αναθυμιασεις του γαστρικου τους συστηματος.

“Μοσχος και κανελα και του βασιλια η κοπέλα”, απάντησε εκείνος. Το δευτερο μισο της ευχης, “του βασιλιά η κοπέλα”, αναφερόταν φυσικά στο δεσμο του συναδελφου τους Κωνσταντινου με τη Φραντζα του. Κριμα που ελειπαν και οι δυο τους από το γευμα τους, εν τουτοις φιλησε πληρης ευδαιμονιης τη συμβια του στο  μαγουλο, μαγουλο που ισως ειχε να αρδευσει με τετοια τρυφερότητα από τοτε που η πρεσβυτερα ντυθηκε νυφουλα. Ξαφνου και εκ παραλλήλου επετρεψε στον εαυτο του, μερα που ηταν, της απελευθέρωσης, να απελευθερωσει κι ένα τρομερό κλανίδι. “Τα εξερχομενα δεν πειραζουν”, συνηθιζε να λεει ο παπαδασκαλος Μοσχος Ανεμοδουρακης στους κατηχουμενους του. “Τα εισερχομενα πειραζουν”, εννοωντας σημειολογικα την αμαρτια. Τι το εφαμαρτο αλλωστε μπορει να εχει ένας πόρδος συγκρινομενο με την κατακριση, την πορνεια, την απληστία, τη φιληδονια, τη μοιχεια, την αρσενοκοιτια; Κανενα απολυτως ηθικο κριμα δεν εχουν οι θερμες  αεριες μαζες εξερχομενες δια της βαλβιδας εκτονωσης των πιεσεων, που θα ελεγε και η Ανατομια. Πολύ ορθα. Ως καλολογικό στοιχειο, η καταλληλοτερη φραση δεν θα μπορουσε να είναι για παραδειγμα “η τρομερη πορδή”. Με αυτόν τον τροπο θα υποβιβαζοταν το περιστατικο στην χλιαροτητα. Ούτε όμως και κανεις θα το εκχυδαιζε αποκαλωντας το νετα-σκετα “η τρομερη κλανιά”. Με αυτόν τον τροπο θα αφαιρουσε αυθαιρετα τη βαρυτητα του συμβαντος. Η ακριβέστερη φραση σχετικα με τη ρουκετα του πατρός ήταν δωρικώς αυτή: “ένα τρομερο κλανίδι”.

Διαρκουσης της διαφυγης αερίων απο ολες τις διοδους του ανθρωπινου σωματος, το κασετόφωνο παιζει εμβατηρια καταλληλα για την περισταση. Πλέον δεν έχει μεγάλη σημασία αν το κομβίο είναι πατημένο μονιμως στο Οn ή στο ‘Ον. Τωρα τους εχει πεσει η αρτηριακη πιεση εξαιτιας του σκορδου. Ναρκωμενους γλυκα τους εχει τυλιξει ο υπνος στον καναπε σαν κουβερτουλα βέτλανς. Το ζευγος κοιμαται κι ονειρεύεται χωρίς δισ., αλλα δις στο ρεφρεν,

να τρέξει μιαν αυγή,
χωρίς διαταγή,
για να αγκαλιάσει δυνατά την όμορφη αδερφή,
για να αγκαλιάσει δυνατά την όμορφη αδερφή.

 

Κι ενώ το Ενοπλων εχει προ πολλης ωρας ανακρουσει το βουκολικο κουδουνισμα των αρνίων σημαινοντας το τελος τους προγραμματος, η οθονη καθοδικου σωληνα της εγχρωμης τηλεορασης Nordmende δειχνει χιονια, χιόνια πολλα στην κυρτη της επιφανεια με έναν κύκλο στο κέντρο της να αναγράφει με καλειδοσκοπικά χρώματα “Τήε Ένδ”.

*

Διαβάστε: Μέρος Πρώτο – Μέρος Δεύτερο – Μέρος Τρίτο

©Γιώργος Γκόζης
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com

vintage_under2