στάχτες

Νίκος Μυλόπουλος, Θερίσματα ζωής και ερώτων, Ποιήματα, Nikos Mylopoulos Lebens und Liebesernten, Gedichte, Μετάφραση Κατερίνα Λιάτζουρα. Εκδόσεις Στίξις

«Ο μικρός άνθρωπος με τα αδύναμα και τρωτά του σημεία»

Η παρούσα δίγλωσση έκδοση, περιέχει 24 ποιήματα από οχτώ συλλογές και 10 τετράστιχα από παλαιότερες συλλογές του Ν. Μυλόπουλου. Η Κατερίνα Λιάτζουρα ανθολογεί το έργο του πολυγραφότατου  Ν. Μυλόπουλου μεταφράζοντάς το στη γερμανική γλώσσα σε μία ευτυχή συνάντηση που τιτλοφορείται ως «Θερίσματα ζωής και ερώτων». Η εισαγωγή του Γιώργου Ρούσκα,, με τίτλο «Προοικονομίας το εύλογον», αναδεικνύει το έργο του Ν. Μυλόπουλου παρουσιάζοντάς το με μεστή οικονομία, καθώς φωτίζει τις επιρροές του, τη γλώσσα και την τεχνική του: «Οπλισμένος με στόφα ποιητική, γνώση στέρεη της γλώσσας, αχαλίνωτη φαντασία, λυρισμό παλαιότερων εποχών  με τον οποίο ως  «ερασιτέχνης ακροβάτης» (τίτλος του τελευταίου του βιβλίου) ακροβατεί πάνω στο τεντωμένο σχοινί ενός ακριβοδίκαιου ρεαλισμού, προχωρά με σουρεαλιστική εξάρτυση να πατήσει την άλλη πλευρά, τη φωτισμένη με φωτοβολταϊκούς προβολείς ανθρωπιάς.» Ο Γιώργος Ρούσκας δανείζεται στίχους από το σύνολο των μεταφρασμένων ποιημάτων, και διανύει τον κύκλο οχτώ ποιητικών συλλογών, αρχής γενομένης της ποιητικής συλλογής «Πενήντα τρία», από τις  εκδ. Μεταίχμιο, 2004, με την οποία και τελείωνει την παρουσίασή του.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Μυλόπουλος, Θερίσματα ζωής και ερώτων ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Κώστας Αρκουδέας, Συλλέκτης μανιταριών ―εκδόσεις Καστανιώτη

Πυκνό, πολύ πυκνό το δάσος του βιβλίου

Mπήκα στο δάσος σαν πεινασμένος λύκος, με τα δόντια ακονισμένα, έτοιμος να κατασπαράξω τον συγγραφέα ή έστω το βιβλίο του, ή στο τέλος τέλος τον ήρωά του. Ίσως χαμογελάτε τώρα σκεπτόμενοι ότι για ένα λύκο μοιάζει υπερφίαλο και μαξιμαλιστικό να θέλει να τα βάλει μ’ έναν Αρκουδέα· ούτε ο όγκος ούτε η δύναμη είναι με το μέρος του. 

Είναι όμως το κίνητρο που μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς και σ’ αυτό στηρίζομαι. Μα γιατί να θέλω κάτι τόσο βάρβαρο; Θα μπορούσα να απαντήσω κομψά, διαλέγοντας έναν από τους δημόσιους ρόλους ή εαυτούς που δικαιούμαι κι εγώ, όπως και ο καθένας· κι ο Αρκουδέας συμφωνεί άλλωστε: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Αρκουδέας, Συλλέκτης μανιταριών ―από τον Δημήτρη Σινάκο»