Ελένη Νανοπούλου, “κι ας ήσουν ένα απόγευμα σώματος” -ποίηση

Αρχείο 05/04/2015

fav-3

Στόμα

Είναι δυο μάτια δύο θηλές από παράπονο και μουσική πρωί βράδυ με τα έγχορδα σε διαπασών, έτσι σε θήλασα και ας ήσουν ένα απόγευμα σώματος, μια πόλη σε έξαρση με οινόπνευμα στα σωθικά, σώμα ακατοίκητο από έρωτα, κάτι κωπηλάτες μόνο περνούσαν κι άφησαν μιαν απορία και χαμένο ύπνο. Είναι δύο μάτια από νερό και δέντρα έχουν το άλλοθι της αποπλάνησης για όλες τις νύχτες με καπνούς, ένα νησί που ύστερα από χρονιά φορώ τα γυαλιά μου να το δω, ένα παιδί ξυπόλυτο από κανόνες και φωτογραφίες, δίχως χάδια με ένα χαμόγελο κόκκινο και στόμα που σχίζει τις θηλές, μια πληγή μαζεμένη κι η έκπληξη ένα βαθύ φιλί.

Μου λείπει τώρα αυτός ο κίνδυνος.

***

[Όλα είναι έτοιμα και τα προικιά μου και το νυφικό μου φόρεμα, είμαι ένας κύκνος]

 

Είπε

*
©Ελένη Νανοπούλου
φωτο©Στράτος Φουντούλης, παιδί στην Αλόννησο 2010