Παναγιώτα Αξιώτου, Δύο ποιήματα για το Εκείνο [2015]

Αρχείο 12.10.2015

fav-3

(1)

Εκείνο
που δεν άγγιξες ποτέ
ω, ακούστε
συμβαίνει ένας μικρός στραγγαλισμός
στο κρεββάτι τού έρωτα
με αγγέλους πεθαμένους
μαδημένα φτερά πουλιών
που κούρνιασαν στα χαμηλά
και μια γεύση στυφή
σα να μασουλάς μπαμπάκι

( 8-1-1979, Ξάνθη )

fav-3

(2)

Εκείνο, άστο
μην τ΄ακουμπάς
να παραμείνει ανέπαφο
μέσα στο χρόνο
μην το σέρνεις
μες την πολλή συνάφεια του κόσμου
όπως έλεγε ο ποιητής
μην το φθείρεις
σαν την ψυχή σου
μην το κακοποιείς
σαν το σώμα σου
δάκρυσέ το μόνο
τις νύχτες της αγρύπνιας
ξενύχτησέ το
πένθησέ το
αντάμωσέ το
στο κενό
στον ορίζοντα
στο σημείο εκείνο
που θα φύγεις
χωρίς μάτια
χωρίς σώμα
ένας ψίθυρος μέσα στα δέντρα
μιά αστραπή
μιά ερημιά
που μας ενώνει
ανέκαθεν
ένα άδειο τοπίο
στο πουθενά
στο κέντρο μόνο
τής πληγής.

(25-6-2015, Πειραιάς)

*
©Παναγιώτα Αξιώτου
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com