Ρούλα Τριανταφύλλου, Τρία ποιήματα

Αρχείο 27/09/2016

fav-3

Δρομολόγια

Γνώριζε δρομολόγια, σταθμούς,γκρίζα βαγόνια.
Γεμάτος προσμονή σε σταθμό μεθοριακό,
στο τελευταίο σκαλοπάτι.

Ένα μαντήλι, ένα φιλί, ένα δάκρυ
κάποιας που αγάπησε πολύ
κι ο χρόνος τους χωρίζει.

Δρομολόγιο η ζωή του
με εισιτήριο ληγμένο στη τσέπη.
Χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς αλλαγές.

Παράλληλες γραμμές εσύ κι εγώ.
Στις αποβάθρες ξεχασμένη η αγάπη.
Το σφύριγμα των συρμών μουσική μελαγχολική
σαν χωρισμός, σαν τρένο,
σαν δρομολόγιο σε σταθμό λησμονημένο.

fav-3

Αυλαία*

Δεν είναι που χάθηκε η άνοιξη κι ήρθανε μπόρες.
Δεν είναι που γίνανε οι λέξεις μάρμαρο λευκό.
Μήτε η ελπίδα για μια νίκη που ‘σβησε.
Είναι οι εικόνες στα μάτια σου καθρέπτες.
Το τέρμα φάνηκε, είπες.
Μην αγναντεύεις το πέλαγος,
χαθήκαν τα χρώματα του δειλινού.
Σφάλισε την πόρτα στους αγέρηδες.
Σφάλισε τα παράθυρα στον ήλιο.
Σφάλισε τα μάτια σου!
Δεν αντέχω τις εικόνες τους.
Έτσι δίχως φως, ήλιο, δίχως χθες, αύριο
ένα βουρκωμένο σύννεφο θα γίνω,
μια ανάμνηση…

fav-3

Κόρη

Χρυσοκάντηλο ο ήλιος γέρνει.
Ντύθηκε η θάλασσα φωτιά.

Αστέρι πιάνεται στης νύχτας το καρτέρι
κι η κόρη παρασύρεται στου πόθου τα νερά.

Ανασταίνεται, πνίγεται.
Εκεί η ευτυχία κι ο θάνατος μαζί.

*
©Ρούλα Τριανταφύλλου
*Αυλαία -Γ’ Βραβείο Σικελιανά 2014 (Λυρική ανομοιοκατάληκτη ποίηση)

φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε