Δημήτρης Σούκουλης, Τώρα μπορείς να γυρίσεις…

Αρχείο 03/10/2016

Τώρα μπορείς να γυρίσεις,
να με δεις.
Είμαι σπάνιο θέαμα, σου λέω.
Στ’ αλήθεια, χάνεις.
Δε θα βρεθεί δεύτερη ευκαιρία.
Τώρα που ακροβατώ με ευλυγισία,
πάνω σε εκείνα, που σκεφτικός,
«ευγενικά» δεν είπες.

Γύρνα να με δεις, αν σου βαστάει.
Εδώ είμαι, μετέωρος, ψηλά.
Μου πήρε μια μέρα να κρατήσω ισορροπία,
στο σιωπηλό σου χλευασμό, στον ορίζοντά σου
ανοιχτά τα χέρια να ευθυγραμμίσω,
κουτσό μου πόδι, γερτό
αντίβαρο, σε πράξη απελπισίας.

Γύρνα, λοιπόν, να με δεις,
σε σκαλωσιά, που άρον άρον έριξα
μπετόβεργες – παλιά μου εργολαβία.
Γύρνα, θα κάνω άλμα μιας δεκάρας,
βαλάντιο προσιτό, όσο η φθηνή σου υπόσχεση
τόσο να με πονά ο εγωισμός,
λιωμένη φτέρνα του Αχιλλέα.

Μόνο γύρνα να με δεις.
Είμαι, εδώ, ψηλά στα φώτα,
στο πλήθος εμφανής.
Πονηρά, δόλια, μη σκύβεις το κεφάλι,
του συνθεατή,
του γύφτου πωλητή,
του νυσταγμένου ταξιθέτη, μη ζητάς
υπόδειξη, τον τρόπο
στην πόρτα να συρθείς.

*
©Δημήτρης Σούκουλης
φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε