Αρχείο 6.10.2015

«Η τέχνη μας, η φριχτότερη του εγώ μεταμφίεση»
(«Στην ύλη εισχώρησα ουρλιάζοντας»)

Ο κύριος Νίκος εμφανίσθηκε ξαφνικά στο μέσον της πιο τρομερής απ΄τις νύχτες της ζωής μας. Μες σε τέτοιους ανέμους, σε τέτοιες δυσκολίες γεννήθηκε, άκμασε και πέρασε στην αιωνιότητα του έαρος ο ποιητής, ο ζωγράφος, ο φιλόσοφος, ο αιώνια ανήλικος Νίκος Καρούζος. Ήρθε και μας λύτρωσε, με τη σπασμωδική του φωνή που πάει κείθε απ΄την ποίηση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η ορατότητα κύριε Νίκο [2015]»

Αρχείο 8.9.2015

έλα πάνω απ΄τις θάλασσες,
πάνω απ΄τις πιο μεγάλες θάλασσες,
πάνω απ΄τις θάλασσες
χωρίς οριστικούς ορίζοντες
(Φ. Πεσσόα)

Το παραμύθι λέει.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας ζωγράφος. Ήταν σπουδαίος, είχε στα πόδια  του ολόκληρο το Παρίσι. Στους κοσμικούς κύκλους πρόφεραν τ΄όνομά του με πολύ σεβασμό, όπως αρμόζει στους μεγάλους αυτού του κόσμου.

Και όμως στην καρδιά του  άναβαν φώτα μυστικά, το αίσθημά του έπαιρνε ανεξιχνίαστες τροπές. Έλαμπε από έξαψη και μεθοδικότητα, κάτι πάσχιζε ν΄ανακάμψει απ΄την καρδιά του. Όλα υπήρξαν για κείνον φτωχά. Κώδικες, μνήμη, αλφάβητα, προϊστορίες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Νόα Νόα [2015]»

Αρχείο 7.8.2015

Παραμύθι εθνικό, σε πράξη αιώνια

Οι τρεις νεότερες απ΄τις κόρες του μικρού οικισμού φρόντισαν μ΄επιμέλεια τα διαδικαστικά. Το πήλινο δοχείο, τ΄αγαπημένα εκείνα αντικείμενα που εμπιστεύεται κανείς μονάχα στην απεραντοσύνη μιας τέτοιας νύχτας, το λεπτό, κόκκινο ύφασμα. Έπειτα τριγυρνώντας τους πέτρινους, αυτοσχέδιους δρόμους έφθασαν σε κάθε σπίτι. Συνέλεξαν το κλειδί, το μήλο, το δαχτυλίδι, μικρά, χάλκινα απ΄τον καιρό της Ηγησούς. Το επόμενο πρωινό φάνηκαν έξω απ΄τα σπίτια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ο πόνος του Κλήδονα [2015]»

Αρχείο 10.7.2015

Κάθε χρόνο συρρέουν στην πόλη μας ταξιδιώτες. Φθάνουν με τους σιδηρόδρομους, έξαλλοι, κατάκοποι, ζωντανά κάρβουνα απ΄την καρδιά του κήτους. Κατασκηνώνουν στο μεγάλο, κατηφορικό λειβάδι, μες στους ροδώνες κάνουν έρωτα, χορεύουν, εξαντλούν τις πιθανότητες κάθε μιας νύχτας. Άλλοι έρχονται με πολύχρωμα φορτηγά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Κατά κόσμον Τζιμ»

Αρχείο 23.6.2015

ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ, ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ

Μικρή συλλογή

Ι. Ψάχνω έναν τρόπο να σου περιγράψω το σχήμα του. Παρηγοριέμαι σ΄αυτό τ΄απλήρωτο αίσθημα, τις ώρες εκείνες που κινδυνεύω να χάσω την καρδιά μου για πάντα. Περιεργάζομαι εξαντλητικά τα έργα τέχνης γυρεύοντας απεγνωσμένα μια λεπτομέρεια, μια στιγμή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Τα δέκα πρώτα βήματα [2015]»

Αρχείο 26.5.2015

Εντυπώσεις από την ελληνική χαρακτική

Τις νύχτες, -πόσο σωστά το συνέλαβε ο ζωγράφος τις δύσκολες, εκείνες, μεσοπολεμικές μέρες- ανθίζουν τα μνήματα. Και όλα τα πρόσωπα που δίχως έρωτα χαθήκαν από μια αρρώστια ή ένα πάθος στηρίζουν στους αγκώνες τους ολόκληρη τη νύχτα. Αποστεωμένοι, όπως οι γυμνογραφίες των πεινασμένων παιδιών τίποτε δεν βλέπουν. Καρφώνονται στα φώτα της πόλης που παίζουν μες στον άνεμο, καρφώνουν τα μάτια τους και γυρεύουν κάτι στη θέση της παλιάς καρδιάς τους.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ο Λάνης χαραγμένος [2015]»

Αρχείο 12.5.2015

Θωμάς Γκόρπας

Δεν χωρεί στις ανθολογίες ο Θωμάς. Μόνο κάτι ποιήματά του για τις ταβέρνες και τα μπουζουξίδικα και τις μικρές ώρες που άνηκαν πάντα στους ποιητές και τους ιερομάρτυρες. Κάθε τόσο ανάβει μια μικρή φωτιά, αφήνει στίχους αδέσποτους, ολόκληρη η ανθολογία αρπάζει φωτιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στου Θωμά το μαγαζί [2015]»