Αρχείο 22/03/2016
Σεράγεβο
Mετά τη μάχη, αφού ορκίστηκαν στ΄όνομα του Μάρκο Κράλιεβιτς και φόρτωσαν στους ώμους τα προγονικά οστά, έσφιξαν τα χέρια τους και έγιναν η σπορά του ανέμου. Θεσσαλονίκη, Βιέννη, Βελιγράδι, Σεράγεβο, Πρίστινα, Γιάννενα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Βαλκανική οδός»
Με τη μαύρη κάπα στις πλάτες
Αχ, το τι χιόνι σήκωσαν
Τι χιόνι σήκωσαν τούτες οι πλάτες
Κανένας δε το ‘μαθε…
Κανένας δε το ‘μαθε…
Κανένας!
Μιχάλης Γκανάς, “Γυάλινα Γιάννενα”
Απόψε είναι που τα Γιάννενα περνούν στη σφαίρα του μύθου. Κάτι σαν τα γυάλινα ποιήματα του Μιχάλη Γκανά ή τους ραγδαίους, χρωματικούς αντικατοπτρισμούς ενός παλιού χειμώνα. Απόψε στην πόλη περιφέρονται στίχοι γυμνοί και αδέσποτοι. Τα Γιάννενα κοιμούνται γύρω από τη λίμνη, παραχωρώντας ένα όνομα σ΄ολόκληρη την αρχαία υγρασία. Και εμείς, πίσω απ΄τους ζωγραφικούς πίνακες, σαν τους θαμώνες στις εισόδους των μουσικών θεάτρων όταν συνοστίζονται ντροπιασμένες τόσες και τόσες γενιές κοριτσιών με χαμηλωμένα βλέμματα, κάτω από φανάρια κάτωχρα όλο να γερνούμε.
Αρχείο 08/03/2016
Μίλτος Σαχτούρης
Τον συνάντησα ένα απ΄εκείνα τα πρωινά που καίγονται. Στον περίβολο του μυστικού ιδρύματος, στις παρυφές της πόλης, μακριά από ναούς, από εξώστες, να κρατά το ίσο αυτού του κόσμου. Ήταν καθισμένος σ΄ένα από εκείνα τα μεταλλικά τραπεζάκια καφενείου με την τόση ιστορία, με τα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Για μια μαύρη πεταλούδα [2016]»
Αρχείο 09/02/2016
Η ζωή της μετράαπ΄το 1938. Έκτοτε συνήθισε να ποντάρει τις μέρες της για λίγη ευτυχία.
1938
Το 1938 σε μια τρομερή χιονοθύελλα γνωρίζονται και ερωτεύονται παράφορα. Για δυο ή τρία χρόνια κρατούν το δεσμό τους μυστικό. Όταν κάποια φορά βρίσκονται τυχαία σε μια άλλη παρέα, κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, τότε προσποιούνται πως δεν γνωρίζονται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μυθιστόρημα τσέπης»
Αρχείο 26.1.2016
Παύλος Μάτεσις
«Όταν θα φύγω, θα προτιμούσαν να έχουν καεί όλα τα βιβλία μου. Με ενδιαφέρουν τα έργα μου όσο ζω εδώ. Όταν δεν θα υπάρχω, θα προτιμούσα να μην υπάρχουν.»
Και τα φώτα σβήνουν,οι πλατείες αδειάζουν. Τα θέατρα που κάποτε ονομάστηκαν εθνικά τώρα γκρεμίζονται. Οι λάμπες μετέωρες και το φουστάνι της Ραραού να κυματίζει μεσίστιο.
Κυρίες και κύριοι ο αξιότιμος Παύλος Μάτεσις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μυστικό της Ραραού [2016]»
(γεμάτη πλατεία, στη σκηνή το τέλος ενός εξαντλητικού αγώνα. Κάθιδροι οι ηθοποιοί δεν σταματούν, γεννώντας ηλεκτρισμό. Οι μικρές δονήσεις των ποδοκροτημάτων ενέτειναν τον παλμό των παρευρισκομένων. Άλλες οδηγίες σκηνικές δεν καθορίστηκαν ποτέ.)
«Πολλές φορές μιλούν για τον ορισμό της ποίησης. Μιλούν σαν να΄ναι κάτι ξέχωρο απ΄τους ποιητές. Σαν να ήταν ποτέ δυνατόν να υπάρξει οτιδήποτε χωρίς εκείνη την ξεχωριστή συνεισφορά τους. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Αρχείο 12.1.2016
[Έχω απ΄τα μεσάνυχτα πνιγεί
Χίλια μίλια
Πέρα απ΄τις Εβρίδες]
Εσέ που δεν σου πρέπει στέρεα γη
Τα μαραμπού ταξιδεύουν κάθε χρόνο. Τραβούν δυτικά, διανύοντας απέραντα, θαλασσινά μίλια. Γι΄αυτό πάντα στα νέα που μου στέλνεις με τις καρτ ποστάλ υπογράφεις με τούτο το όνομα. Και εγώ που ποτέ δεν θα σε γνωρίσω στ΄αλήθεια παίρνω τον καιρό απ΄τα δυτικά, πλέοντας ξωπίσω σου με την αποφασιστικότητα ενός πιστού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Χωρίς να σε προσμένω πια [2016]»
Η γυναίκα που περνά
Στη σφαίρα του μύθου
Θεόφιλος Γκωτιέ
Η Φρίντα κράτησε καλά κρυμμένο το μυστικό της. Αυτές οι σπουδαίες, μεξικανικές φορεσιές διέσωσαν ακέραια τη θηλυκότητά της. Ολόκληρη η ιστορία του Μεξικού καρφιτσωμένη στα μαλλιά της και ένα γαλάζιο σπίτι γεμάτο απ΄τα γραφικά ειδώλια των Αζτέκων. Η Φρίντα λυπημένη στις γραμμές ενός τραίνου, η Φρίντα μ΄ανδρόγυνη εμφάνιση στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του προπολεμικού Μεξικού, η Φρίντα στην αγκαλιά του υπερασπιστή του μεξικανισμού. Η Φρίντα ανήμπορη, μ΄ένα διαλυμένο σώμα να ζωγραφίζει την ιστορία της ζωής της.
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.