Αρχείο 19/05/2016 –Κυκλοφορεί από τις “μικρές Εκδόσεις”

Για μπάνιο πήγαιναν τα απογεύματα. Κατέβαιναν στο Καλαμάκι και πλατσούριζαν στη ζεστή απογευματινή θάλασσα. Ύστερα απολάμβαναν την παραγεμισμένη με ντομάτα και φέτα φρατζόλα τους και, αφού χάζευαν ακόμα λίγο μαζεύοντας βότσαλα και κοχύλια, γύριζαν σπίτι. Όποτε δεν είχαν παράσταση από την τετράδα των κοριτσιών, έπαιζαν όλοι μαζί «αγαλματάκια αμίλητα κι ακούνητα» ή «βασιλιά, βασιλιά, τι δουλειά» ή την «Μπερλίνα». Αυτά τα αλησμόνητα παιχνίδια του παιδικού ρεπερτορίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μπούκουρας, Διάττοντες -απόσπασμα»

Αρχείο 18/05/2016

Απόσπασμα από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή «Ξεριζωμένα δέντρα οι τόποι μας»

Πλάνης

Γεννήθηκε σε χαλεπούς καιρούς για άρχοντες γενναίους
για εραστές της Περιπατητικής Σχολής
και για στοχαστές συνδαιτημόνες συμποσίων
Ναρκοσυλλέκτης δυο δάχτυλα είχε χάσει από νωρίς
αργότερα πράος μελισσοκόμος για λίγο θήτευσε
Μα ήρθαν πάλι δύσκολοι καιροί και μέτοικος
βρέθηκε πλάνης βόρειων χορών Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, “στη βάρκα της χθόνιας πορείας”»

Αρχείο 16/05/2016

Τόσοι πολλοί νεκροί για αναστάσιμη ημέρα
φορτίο ενοχών κι ακατέργαστης μνήμης.
Ο κόσμος μια κυψέλη μουρμουρίσματος ευχών
πίσω από μισοσβησμένες λαμπάδες
κι από τραπέζια γεμάτα αδημονία.

Παντού γέλια, μουσική, χοροί Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Των Παθών και των Εξαρτήσεων»

Αρχείο 14/05/2016

(μια οθόνη στημένη σαν καθρέφτης στον δρόμο μας – επικίνδυνο σενάριο)

Στην υπηρεσία πάντατων ονείρων, στην υπηρεσία φανταστικών σκηνών, σαν πίσω από ένα πέπλο ομίχλης, κυματιστές σκηνές, κινηματογραφικά εφέ να δείχνουν πως αυτές οι εικόνες δεν έχουν παρά μία πολύ έμμεση κι αόριστη σχέση με την πραγματικότητα, πάει να πει την πραγματικότητα όπως τουλάχιστον την ξέρουμε να εκτυλίσσεται βαριεστημένη μέσα σε άδεια σπίτια χωρίς έπιπλα, με πολύχρωμους τοίχους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταμάτης Πάρχας, Οθόνες – αποσπάσματα»

Αρχείο 10/05/2016

(τρόπος πρώτος)

το πιρούνι σπάθιζε τις ακτίνες
το κόκκινο του μπουκαλιού που πατήθηκε
έδωσε τ’ απομεινάρι του στο γεράνι της αυλής
που γεννιόταν στη στεφάνη
το σκάρωμα στήριξε ο κορμός της κληματαριάς
κι ένα μωρό κλάφτηκε όταν τη γλώσσα του την
έκλεψαν γάτες να ζητιανέψουν ένα κομμάτι ψαχνό
του ήλιου που χτυπούσε τα πλακάκια και ύστερα τους
βολβούς μας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, το πιρούνι του ήλιου και το χαμομήλι»

Αρχείο 07/05/2016

Περιγραφή
Σε τόπους ή στον χρόνο, συλλογικό ή μοναχικό, πληθυντικό ή ενικό, ένα ταξίδι ανασκαλεύει τη μνήμη, φέρνοντας αντιμέτωπο το παρόν με το παρελθόν, την παιδική ηλικία με την ενηλικίωση.

Όχημά του ένα γραφείο τουρισμού, που διοργανώνει μικρές ή μεγάλες εκδρομές από το ξεκίνημα της μεταπολίτευσης μέχρι το διαγραφόμενο τέλος της, παρακολουθώντας την ατέρμονη αμφιταλάντευση του τόπου και των κατοίκων του μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας.

Ε π ι λ ο γ ή

Δουλεμπόριο λουκουμάδων

Στριμωγμένοι μες στον δίσκο
ώρες παρελαύνουν άσκοπα
στης παραλίας το σκλαβοπάζαρο, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Στρούμπας, Γραφείον ενικού τουρισμού -κυκλοφορεί (αποσπάσματα)»