Αρχείο 08/03/2016
Μίλτος Σαχτούρης
Τον συνάντησα ένα απ΄εκείνα τα πρωινά που καίγονται. Στον περίβολο του μυστικού ιδρύματος, στις παρυφές της πόλης, μακριά από ναούς, από εξώστες, να κρατά το ίσο αυτού του κόσμου. Ήταν καθισμένος σ΄ένα από εκείνα τα μεταλλικά τραπεζάκια καφενείου με την τόση ιστορία, με τα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Για μια μαύρη πεταλούδα [2016]»
Αρχείο 08/03/2016 – Από την ποιητική της συλλογή Ρολόγια και άλλοι χτύποι, εκδόσεις Μελάνι
Ζωτικό Ψεύδος
Ανεβαίνω στέγες μικρών σπιτιών
Μοναξιά των άστρων
Συλλέγω αγωνία βροχής
Τροφός της μέρας τραγουδώ τις εποχές
Σε γυναίκες που παντρεύτηκαν
Κι όμως ακόμα κρατάνε στάχυα
Τα μάτια φιλιά άργησαν να φτάσουν
Και η φωνή απομεσήμερο τέλη καλοκαιριού
Ανοίγω τα χέρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κουλούρη, τρία ποιήματα για τη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας»
Αρχείο 05/03/2016
τον Εμίλ Σιοράν τον συνάντησα πρώτη φορά στη Σίφνο.
δεν είπαμε πολλά. ξαναβρεθήκαμε στο Βουκουρέστι.
θυμάμαι τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια του.
με ρώτησε για τον δρόμο Θεσσαλονίκη-Πήλιο. αν έχει
κλειστές στροφές. τελευταία τον είχα πετύχει στο
Παρίσι. δεν έχω άλλους πειρασμούς, μου λέει, θέλω
ρουμάνικο κερί στα χείλη και έφυγε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κυριάκος Συφιλτζόγλου, “θέλω ρουμάνικο κερί στα χείλη”»
Αρχείο 29/02/2016
Οι ίδιες ταπεινώσειςπάλι σήμερα, τα ίδια λάθη, οι συμβι-
—βασμοί,
το δουλικό χαμόγελο, μπροστά σε κείνον που περιφρονείς,
το όρθιο μαχαίρι, που σφάζεις μέσα σου κι αυτόν και το χα-
—μόγελό σου,
η μοναξιά, η μεταμέλεια, η οδυνηρή σου ανάγκη για μεγάλες
—πράξεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Τάσος Λειβαδίτης «Από μέρα σε μέρα» [2016]»
Αρχείο 15/02/2016
Αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας
κανείς δεν ξέρει να πει γιατί
κάποτε νομίζουν πως είναι οι χαμένες αγάπες
σαν αυτές που μας βασανίζουνε τόσο
στην ακροθαλασσιά το καλοκαίρι με τα γραμμόφωνα.
Οι άλλοι άνθρωποι φροντίζουν τις δουλειές τους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Γιώργος Σεφέρης «Αφήγηση» [2016]»
Αρχείο 04/02/2016
Χρυσοπέρτικα
Ο πόνος ο πραματευτής περνά στη γειτονιάν του
Θωρεί τον Λιόντα γελαστόν που κά’ στη λεμονιάν του
Λαλεί του, πόψε έννα χαθεί η μέρα τζιαι το φως σου
Με τέρτιν εκατόφυλλο θα μείνεις μανιχός σου
Η νύχτα μπαίνει φουρκαστή να της το μαντατέψει
της κόρης πως ο χάροντας εν νάρτει να την κλέψει
Η κόρη εσυντρομάχτηκε, βουρά να μανταλώσει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάμπος Κουζάλης, τρία ποιήματα από τη συλλογή “σχεδόν” [2016]»
Αρχείο 03/02/2016
(απόσπασμα από το υπό έκδοση μυθιστόρημα Ο θάνατος του μισθοφόρου)
ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΟΡΙΣΑΝ για την Κυριακή 27 Μαΐου, μία μέρα πριν από τη γραπτή εξέταση της τάξης τους στα αρχαία, μέρα που θα την πέρναγαν σχεδόν ολόκληρη μαζί. Ο καιρός είχε αρχίσει να ζεσταίνει, όσο είχε φως θα διάβαζαν έξω, στο τραπεζάκι της αυλής.
«Καλά, μιλάμε, φοβερή μυρουδιά», και ρούφαγε τον αέρα με δύναμη, οσφραινόταν την ανθισμένη γαρδένια στο μεταλλικό βαρελάκι, δίπλα στο πορτάκι της αποθήκης, φουντωμένη και κατάφορτη. «Είναι η εποχή τους τώρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Ο Άι Γιώργης»
Αρχείο 01/02/2016
Στον Οδυσσέα Ελύτη
Δε δίνω αίμα στις φλέβες των πουλιών
και τα ποτάμια μου κρατήσαν τα νερά τους
επάνω στα ψηλά βουνά τρεις βίγλες έχω στήσει
μέσ’ στη σπηλιά μου φύλαξα τους αετούς
Ελάτε βγήτε στον κάμπο περιστέρια μου
με τις γαλάζιες κορδέλες στο λαιμό σας
ελάτε βγήτε με το φεγγάρι στην καρδιά
σα θα σηκώσω την ταφόπετρά μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μίλτος Σαχτούρης «Τα περιστέρια του νεκρού»»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.