Από τις εκδόσεις Κέδρος

Για πρώτη φορά, ύστερα από τόσους μήνες όπου ήμουν βουτηγμένος στην απελπισία, σκέφτηκα πως ίσως όλα αυτά να ’γιναν τελικά για να πραγματοποιήσω το παλιό μου όνειρο. Σαν να μου δινόταν μια δεύτερη ευκαιρία να ξεκινήσω και πάλι τη ζωή μου! Λες και όλα όσα είχαν συμβεί μέχρι τότε να ήταν ένα τεράστιο λάθος που επιτέλους είχε διορθωθεί! Και όσο το σκέφτομαι από τότε, τόσο πιο πολύ το πιστεύω… Για όλους μας, φίλε μου, υπάρχει κάποτε μια δεύτερη ευκαιρία. Αρκεί να μην την αφήσεις να περάσει χωρίς να τη δεις… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίλα Κονομάρα, Μακάο»

Κόσμος

Τρέχω αδιάκοπα
ολημερίς κι ολονυχτίς
για να΄βρω τι
αναρωτιέμαι
ταξίδια και περιηγήσεις
δεν μου προσφέρουν τίποτα
πέρα από μια εξωτερική
εναλλαγή εικόνων
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, ‘σαν ζαχαρωτό που κρατάει λίγο’»

Στην οδό Αιγύπτου ―πρώτη πάροδος δεξιά―
Τώρα υψώνεται το μέγαρο της Τράπεζας Συναλλαγών
Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως.
Και τα παιδάκια δεν μπορούνε πια να παίξουνε από τα τόσα τροχοφόρα που περνούνε.
Άλλωστε τα παιδιά μεγάλωσαν, ο καιρός εκείνος πέρασε που ξέρατε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mανόλης Aναγνωστάκης, Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969 μ.Χ.»

ΛΟΓΟΣ Β΄ – Η διαθήκη

Ξύπνησα γέροντας
στη μελανή σινδόνα της Βενετίας.
Γεμάτος από όνειρα μιας ήττας,
στάθηκα στο παράθυρο
κι ακολούθησα τον Ήλιο
από τη μήτρα της Ανατολής
έως τους καθεδρικούς της Δύσης.
Στάθηκα ανάμεσα σε δύο κόσμους,
βάδισα κι εγώ όπως ο Ήλιος,
κάθε ημέρα μ’ άλλο φως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Ξυδερός, ‘Η διαθήκη’ και ‘Ο θρίαμβος του Μαύρου Θανάτου’»

Η περίπτωση των Ελλήνων γαλλόφωνων συγγραφέων

Οι τρεις μεγάλοι πεθαμένοι ποιητές μας (δηλαδή ο Σολωμός, ο Kάλβος και ο Kαβάφης) δεν ήξεραν ελληνικά (…). Aυτό που λέμε σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία και είναι το σύνολο των λογοτεχνικών έργων μιας χρονικής περιόδου που αρχίζει από τον Σολωμό και συνεχίζεται ακόμη, παρουσιάζει ένα γνώρισμα που κάνει αμέσως εντύπωση: γραφότανε σπάνια ελληνικά, και από συγγραφείς που έγραφαν ελληνικά σε εξαιρετικές περιπτώσεις (…). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Φρέρης, Γράφω ή μεταφράζω στη γλώσσα του άλλου;»

Ο αναγνώστης είναι ένας αχόρταγος κανίβαλος.
Σας το λέω πρώτος κι εμένα πολύ να με συμπαθάτε και να αδιαφορείτε, βεβαίως – δικαίωμά σας – αν φτύνω δόγματα στα πεζοδρόμια σας και κάπως σας χαλνώ τη διάθεση.
Στεγνώνουν όμως εύκολα κάτω από τον ήλιο και με την υγρασία του πρωινού λύνεται στο τσιμέντο, στο μάρμαρο, στη πέτρα Καρύστου, η συντακτική τους δομή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, Κανίβαλος»

στη μνήμη του αδερφού μου Γιώργου

Στο Ναύπλιο λοιπόν,
μαθαίνω αλήθειες.
Τις πάντα, τις χτες, τις αιώνιες
και τώρα.

Μπορεί η Ιστορία να γιατρέψει
τους ίδιους αρχέγονους πόνους,
τις ίδιες εκπλήξεις αιώνων
κι ας είν’ κι από φίλων τα χείλη καλών;

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, Στο Ναύπλιο λοιπόν»