Αρχείο 03/10/2016

Επειδή ήταν ό,τι ήταν, ήταν. Θα είχε όνομα μα το όνομα θα του αφαιρούσε. Γιατί αν δεν έχει όνομα έχει χίλια ονόματα στο χρόνο. Με το μαντίλι το καρώ στο κεφάλι ο κόμπος δεμένος πίσω μεταφυσικός ινδιάνος κι ένα πρόσωπο. Πρόσωπο πρoσωπένιο, πλαγιά οργωμένη, ρουφηγμένα ζυγωματικά, μύτη σιμή, και γένια που λεύκαιναν κι από κει και κάτω ρούχα τραγέλαφος. Έφερε γύρο με τη μακριά καζάκα τη δεμένη στη μέση με σκοινί το παντελόνι κάτω το ένα μπατζάκι πιο ψηλό από το άλλο ξεκάλτσωτος και παπούτσια ανθεκτικά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, Εις το όνομα του Πατρός»

Αρχείο 01/10/2016

Όπου ανοιχτό γράμμα ευγνώμονος υπαλλήλου, αμέσως μετά τη συνταξιοδότησή του.

Στην΄Ελενα Σαρχάνη, που αλίευσε το ορίτζιναλ

Αθήναι, 13 Απριλίου 2014

Αγαπημένοι μου Συνάδελφοι,
Φίλες και Φίλοι,
Σεβαστή Διοίκηση,

Τοπιο όμορφο και δημιουργικό επαγγελματικό μου ταξίδι  έριξε άγκυρα χθες, σημαίνοντας το τέλος ενός γοητευτικού «μπάρκου», που κράτησε σχεδόν 21 χρόνια, στο καράβι που το΄λεγαν «Τράπεζα Θράκης».

Άλλαξαν πολλοί  Καπεταναίοι, ακόμα και Ιδιοκτήτες, όμως το «σκαρί» της «Τράπεζας Θράκης»  με αγκάλιαζε κάθε φορά  όλο και πιο δυνατά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Ευδοκίμως τερματίσας»

Αρχείο 29/09/2016

τα παραμύθια μέσαστο γιατάκι ανάσαιναν πορτοκαλιές ηλιοβασιλέματος πέρα η φαντασία όλα τα κατέλυε όλα τα λοιδορούσε μικρό τρίκυκλο η κλίνη προς διήγηση και χοντρό παιχνίδι στο τραπέζι με ωραία γεύματα τα κλεμμένα ρύζια από γάμους και τα περήφανα κρασιά νυχιές στις πλάτες της ισορροπίας στράγγιζαν τα ποτήρια στου αλκοολισμού το ψεύδισμα γράμμα το γράμμα χάνονταν η επιστολή απ΄τα δεκατρία της προσμονής ως τα δεκαεφτά τόσα όλα μακριά της αγάπης μικρά μυαλά σε μια χούφτα ταβάνι τόσα άστρα
θύμωναν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιωάννα Ροδάνθη Σκουνάκη, του Σεπτεμβρίου φέτος»

Αρχείο 28/09/2016

Εγώ είμαι ποιητής, έφεδρος ποιητής, που αυτομόλησα στην άλλη μεριά της ζωής. Δεν θυμάμαι ακριβώς πως έγινε, ούτε πότε έγινε ξέρω, μιας και ποτέ δεν τα είχα καλά με το χρόνο. Θυμάμαι μόνο πως γεννήθηκα Σάββατο αρχές Δεκέμβρη και πως έβρεχε και είχε κρύο πολύ εκείνο το βράδυ. Η μάνα μου είχε πει πως άκουγε το κλάμα μου να της τρυπάει τα αυτιά πριν γεννηθώ. Τις νύχτες εξαντλημένη από τις δουλειές με φίλαγε στο μέτωπο να κοιμηθώ και μύριζε, θυμάμαι, πατάτες τηγανιτές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Μαραγκουδάκη, Ποιητής»

Αρχείο 27/09/2016

Δρομολόγια

Γνώριζε δρομολόγια, σταθμούς,γκρίζα βαγόνια.
Γεμάτος προσμονή σε σταθμό μεθοριακό,
στο τελευταίο σκαλοπάτι.

Ένα μαντήλι, ένα φιλί, ένα δάκρυ
κάποιας που αγάπησε πολύ
κι ο χρόνος τους χωρίζει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρούλα Τριανταφύλλου, Τρία ποιήματα»

Αρχείο 25/09/2016 -Της Κυριακής

Με πολλές θλίψειςσυνομίλησα στον ενικό
όπως και τώρα ανάμεσα
στην άμπωτη και την παλίρροια του λιβανιού.
Το άυπνο σκουλήκι, μυστικοσύμβουλος των
—ενόχων
αφαιρεί και προσθέτει ψηφίδες στο παρελθόν
χρωματίζει αναδρομικά τις πράξεις.
Τα ενεστώτα και τα μέλλοντα προγραμματίζει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστόφορος Λιοντάκης, Ενδεχόμενο»