Αμαλία Ρούβαλη, Γιατί οι στίχοι περπατάνε μόνοι τους;

Αρχείο 04/05/2016 -Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή Φούγκα και Παραλλαγή

fav-3

Θαλασσοπνιγμένοι
χωρίς συκή
χωρίς φύλο
χωρίς φιλί

Ανεμοδαρμένοι
χωρίς πληγές
χωρίς αλπίνια
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, Γιατί οι στίχοι περπατάνε μόνοι τους;»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ω, γλυκύ μου έαρ

Αρχείο 03/05/2016

 

fav_separator

Δέσε τα μαλλιά σου
και φύγε στους αγρούς
Γ. Χρονάς

Εκείνη τη νύχτα όταν πια όλα τα ΄χε κρύψει η ζωή μια Περσεφόνη με μάτια από σπασμένα κρίνα και έρωτα φάνηκε στις αυλές μας. Οι γερόντισσες που όλα τα θυμούνται γονάτισαν εμπρός στην τόση της ομορφιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ω, γλυκύ μου έαρ»

Παντελής Διαμάντης, Άρλεκιν

Αρχείο 02/05/2016

fav-3

Τα κεριά που ξενύχτησα
λιώσαν στο στήθος μου
Πάνω στη ζεστή τους επιφάνεια
Χαράξαμε
τους αυριανούς μας δρόμους
Ό,τι έμεινε μισό τελείωσε
με το μαντήλι στα μάτια
Κι αυτή η φωτιά καθώς ανεβαίνει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παντελής Διαμάντης, Άρλεκιν»

Αντώνης Νικολής, Οι βιολετιές πινελιές

Αρχείο 01/05/2016

fav-3

(απόσπασμα από το υπό έκδοση μυθιστόρημα Ο θάνατος του μισθοφόρου)

ΑΡΑΖΕ ΕΝΑ– ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΛΟΘΥΡΑ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ, με τη μούρη του αυτοκινήτου στη σκιά της ελιάς σύρριζα στο φράχτη. Ερχόταν καθυστερημένος σήμερα, πρωτύτερα είχε κατεβεί στο Ψαλίδι, στην παραλία κάτω από το ξενοδοχείο Ραμίρα, να κόψει αμάραντους για το μαγιάτικο στεφάνι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Οι βιολετιές πινελιές»

Δημήτρης Φύσσας, Βριζούπολη, Μάης του 2003

Αρχείο 30/04/2016

favicon

Όπου, ωστόσο, δεν πρόκειται ούτε για λίβελο, ούτε για χρονικό.

Το 2003 – 2004, δηλαδή την επόμενη χρονιά μετά τη Βριζούπολη, ο Κάκκολης έκανε μόνο ένα χρόνο «κράτει», για να βεβαιωθεί ότι δε θ΄ άλλαζε τίποτα με τη νέα πολιτική κατάσταση. Ο Πρασινάκιας αφέθηκε να πάρει ένα πρωτάθλημα (νταμπλ μάλιστα) και νόμιζε πως κάτι έκανε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Βριζούπολη, Μάης του 2003»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Άννα της Τασκένδης

Αρχείο 28/04/2016

favicon

Η μνήμη δεν είναι η μυστική θυρίδα της Ιστορίας. Πολύ συχνά γίνεται ο παραμορφωτικός καθρέφτης της. Ή η παρασυμπαθητική μελάνη με την οποία χρωματίζουμε καμιά φορά όσα δεν αντέχουμε να θυμόμαστε έτσι ακριβώς όπως συνέβησαν ή προτιμούμε να αλλοιώνουμε την πραγματική τους εικόνα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Άννα της Τασκένδης»

Γρηγόρης Σακαλής, τρία ποιήματα

Αρχείο 27/04/2016

fav_separator

Ένα όνειρο

Ήταν ένα άσχημο όνειρο
φλόγες με καίγανε
από παντού
δεν μπορούσα να σηκωθώ
να κάνω ένα βήμα
με καίγανε
μα δεν πονούσα
μόνο μίκραινα, μίκραινα
ώσπου έγινα νάνος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, τρία ποιήματα»

Νάνσυ Αγγελή, Ψάχνοντας για δουλειά

Αρχείο 26/04/2016

fav_separator

Καμιά φορά κάνει μεγάλα σχέδια. Ότι θα ξυπνήσει νωρίς το επόμενο πρωί, θα πάρει το πρώτο τρένο για την πόλη, θα βρίσκεται στο κέντρο την ώρα σχεδόν που ανοίγουν τα μαγαζιά, την ώρα που νιώθεις την πρωινή δροσιά και οι δρόμοι είναι φρεσκοπλυμμένοι, οι πρώτοι περαστικοί κάνουν την εμφάνιση τους, αλλά επικρατεί ακόμα ησυχία, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νάνσυ Αγγελή, Ψάχνοντας για δουλειά»