Αρχείο 25/04/2016

ΔΕΥΤΕΡΑ

Δεν υπάρχουν οι συνθήκες για την άνοιξη φέτος

Ακούστηκαν φτερουγίσματα αγγέλων πάνω απ’ τα παιδιά
Και των χελιδονιών που πέταξαν
Μέσα στο μεσημέρι
Στις σκληρές μέρες του Φλεβάρη
Που τις  σηκώνουνε στις πλάτες τους
Τ’ ασυνόδευτα παιδιά του μεσονυχτίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Σημειώσεις για μια Χειμωνιάτικη Εβδομάδα»

Αρχείο 25/04/2016

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΑΣ

Δεν έψαξα να βρω τίποτα.
Κι όταν το βρήκα,
δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερο.
Μοιάζει με την αναγούλα
που σου φέρνει το άρωμα του αλκοόλ
στο στόμα
της επόμενης μέρας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τσαμπίκα Βασιλειάδη, “το έργο τελειώνοντας να με τελειώσει” -ποίηση»

Αρχείο 23/04/2016

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ω ! Χρόνε
σαν πυρακτωμένη αρρώστια του Μεσαίωνα είσαι …
Όπως ξεκινάς απ΄ τα δάση του Βορρά
και έρχεσαι γρήγορα στον Νότο….
Προχωράς αργά προς την καρδιά,
καίγοντας τα ξύλα
που απομείνανε στους κατεστραμμένους φράχτες
των σωμάτων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστόφορος Τριάντης, δύο ποιήματα»

Αρχείο 21/04/2016

Τη ζωή που τόσο ωραία
Μπορούσε να ‘ναι
Βλάκες αφήσαμε
Χίλιους δυο διάολους
Να μας τη φάνε…

Εγώ δεν είμαι ηθοποιός
Δεν ζω για την αποδοχή
Λέω τα δικά μου πάντα λόγια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέμης Κωνσταντινίδης, “Τις νύχτες των ανθρώπων” -ποίηση»

Αρχείο 20/04/2016

Περσόνα

Πρωτομάνα μου είναι. Στα νερά της, σαν ήμουν τρυφερός οι πρώτες μου
αποτυχημένες αποδράσεις απ’ τα θέσφατα τα πατρικά κι απ’ της μητρικής
άφεσης την τρυφηλότητα.
Σ’ αυτή, μέσα από νύχτας ρωγμή, αναδύθηκε βυθόσταλτη γυναίκα, που Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Σκληβανιώτης, “Λόγια θάλασσα αμέτρητα” -ποίηση»

Αρχείο 19/04/2016

Στην ουσία,
μόλις που είμαστε τοπίο
Ν. Πάρρα, Χιλή.

Το παλιό θέατρο

Λίγο πριν το καλοκαίρι μεγάλα φορτηγά κάναν την εμφάνισή τους στην πόλη. Ακολουθούσαν σχεδιασμένες διαδρομές φορτωμένα ξυλεία, σίδερο και χώμα. Φορτώνοντας κατά δεκάδες στα οχηματαγωγά και μας αποχαιρετούσαν. Βαθμιαία η όψη της πόλης μετεβλήθη, ακριβώς όπως πριν από χρόνια ο ρυθμός αυτού του κόσμου.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Welcome to Greece»

Αρχείο 19/04/2016

Απ’ όταν είχαν έρθει να μείνουν στο διαμέρισμα από κάτω του δεν είχε καταφέρει να κλείσει μάτι. Πώς στριμώχνονταν εκεί μέσα ο πατέρας, η μητέρα και το νεαρό ζευγάρι τού ήταν αδιανόητο. Ήταν πρόσφυγες κι είχαν έρθει στη χώρα για ένα κομμάτι ψωμί. Ο άντρας εργαζόταν μαζί με τον πατέρα του σε μια οικοδομή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, Το καθαρτήριο»