Αρχείο 23/04/2015

Καθίσαμε γύρω απ’ το τραπέζι, είμαστε 16 μαζί με τους τέσσερις γάλλους φίλους της Έμυλη –μια μητέρα με τρία μεγάλα παιδιά και το ζευγάρι των Αυστριακών που έρχεται κάθε χρόνο στο κτήμα.  Σε λίγο έφτασε το γκαρσόνι για την παραγγελία.

Ένοιωσα το κίνδυνο με ένα προειδοποιητικό εσωτερικό σφίξιμο που με έβαλε αυτόματα σε επιφυλακή. Συσπειρώθηκα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Καλοκαιρινή ευωχία»

Αρχείο 22/04/2015

(Ποίημα γοερόν διά τινας ουτιδανούς)

Το φόβο σου
με τα μυαλά του σαλεμένα από την αιτότητα
έτσι που με το σίδερο και με τ’ άλλα σαρκοβόρα
βουτάει στο αίμα του νερού, ίσα ν’ αγιάσει,
θα τον έλεγα Βρυάρεω ή άρχοντα καταρράχτη
μήνιγγα σκοτεινή του Ερμή του Τρισμέγιστου
θα τον έλεγα, ή αφρό και πείνα ιαγουάρου
καθώς ασπρίζοντας στης Ισπανίας τα γόνατα,
νερά και μάτια, όρθιο μίσος, ο Ντελαγουέαρ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Κακναβάτος, Υπόμνημα για το αίμα του Οφιούχου»

Αρχείο 21.4.2015

ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΛΕΣ

Θα μ’ εκτιμήσουν μετά θάνατο κάτι περίεργοι τύποι
Όσοι θ΄ ανακαλύψουν τους συγκεκριμένους κυνισμούς
Και μιαν απόσταση απ΄ τα πράματα
Που επιτρέπει ένα μικρό φιλτράρισμα στη σκέψη
Ίσα για να μην παρασύρομαι απ’ τους πολλούς
Μα ζώντας κατά τ’ άλλα μες τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, “Τον αγορεύοντα εν μέσω εκστασιασμένων αμαθών” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 20.4.2015 – «Οι Στάχτες ξεχώρισαν»

Δεν αντέχουν όλοι οι λογοτέχνες, Ελληνες και ξένοι, τον χαρακτηρισμό του λόγιου, του διανοητή, του στοχαστή. Δεν είναι λίγοι ανάμεσά τους όσοι παράγουν ό,τι παράγουν δίχως πολλές πολλές σκέψεις και έγνοιες για τα φιλολογικά, περίπου σαν πρακτικοί ή εμπειροτέχνες, ή σαν ευνοημένοι των Μουσών. Βρίσκουν κάποια πηγή, σε μια καμπή του βίου τους, την εκμεταλλεύονται και χάρη σ’ αυτήν διατηρούν μέχρι τέλους μια σχετικώς αξιοπρεπή παρουσία, ή την εξαντλούν αργά ή γρήγορα κι ύστερα επαναλαμβάνουν κουραστικά τον κουρασμένο εαυτό τους.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Γκίντερ Γκρας και ο Εδουάρδο Γκαλεάνο [2015]»

Αρχείο 18.4.2015

Ευτυχισμένη ζωή

Σ’ ένα σπίτι-φυλακή
εγκιβώτισε τα όνειρά της
μικρή, πολύ μικρή
στην πρώτη νιότη
ήταν του πατέρα η διαταγή
κι αυτός να πάρει ο διάολος
ήταν καλό παιδί
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, ‘και τώρα που μου πάτησες τα όνειρα’ -ποίηση [2015]»

Αρχείο 17.4.2015

Α

τι όμορφα. τι όμορφα.
πορτοκαλόχροες εκτινάξεις φωτός. στο πλάι νε-
ραντζιές. θέλω να ισιώσω τον γιακά σου. όχι. θα
κρυφτώ. τι ωραία. τι ωραία. αυτή η θαλπωρή.
με ανθρακικό παρακαλώ. σηκώνεις τα μανίκια
σου. δες πως αντάρτης μηρός ο δικός μου. θα
βγάλω δυο ψίχουλα άχνης από τη μπλούζα σου.
η πορτοκαλί τέντα. το κρόσσι στη σχισμή της. ο
άνεμος στα μάτια σου. να μη βγάλω. όχι. δεν θα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Εικόνες [2015]»

Αρχείο 15.4.2015

Το πρόβλημα με την ελληνική οικογένεια είναι πως δίνεται και ξοδεύεται αφειδώς στην αισθηματική τοκογλυφία. Φαντάσου, όλα να’ ταν εσωτερικά…

*

Να’ βλεπε η μάνα το παιδί της ποιητικά, τι αισθητική θα κέρδιζε η αγάπη!

*

Αγάπα όχι από υποχρέωση∙ μα, από βαθιά ανάγκη να μάθεις να ζεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Για μια Μεταφυσική του Ανοίκειου [2015]»