Αρχείο 8.6.2015

να κατεβάσω την τέντα στο παράθυρο μισή
μα δεν έχω παράθυρο
να φτιάξω ένα παράθυρο
όμως το παράθυρο θέλει τοίχο να το υποδέχεται κι εγώ δεν έχω τοίχο
να φτιάξω έναν τοίχο
ο τοίχος θέλει κολώνες να τον στηρίζουν κι εγώ δεν έχω κολώνες
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Πως φτάσαμε ως εδώ; [2015]»

Aρχείο 02/06/2015

Ισοζύγιο

Οι ποιητές μισούν τις επικρίσεις· ακόμα
και οι αθωότερες παρατηρήσεις
ξυπνούν μέσα τους καταιγίδες. Σκοτεινιάζει
στα βάθη της ψυχής τους ο λευκός βυθός
ένα πλεούμενο στα μάτια τους καταποντίζεται.

Κρατήστε τις πικρές κουβέντες, πάρτε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Βενέτης, αγρίμια οι λέξεις μου»

Αρχείο 01/06/2015

Τα αγάλματα που μιλούν

Άνθρωποι αμίλητοι. Ή αγάλματα που μιλούν;
Στέκονται ‘κει στις νεραντζιές,
κάτω απ’ τις ακακίες,
σε μιαν άλλη διάσταση θαρρείς.
Έξω απ’ τον χρόνο. Έξω κι από την Ιστορία.

Με μακρινά αστέρια συνδιαλέγονται.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Τουμανίδης, Οι ελεγείες της Ανατολής»

Αρχειο 31/05/2015

«Αφού ποτέ δεν υπήρξε κι ούτε θα υπάρξει ποίημα ωραίο ως δέντρο, γιατί αιώνες τώρα, γράφουμε ποιήματα, κήπους φανταστικούς δημιουργούμε, δίχως καρπούς και δίχως κελαηδίσματα, και δεν φυτεύουμε ένα δέντρο ο καθένας, να μεγαλώσει, να φουντώσει, να καθόμαστε τα καλοκαίρια κάτω από τον ίσκιο του, γλυκό κρασί να πίνουμε με φίλους και γειτόνους;». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αργύρης Χιόνης, ποίημα τόσο αδύναμο κι αναιμικό…»

Αρχείο 30.5.2015

Ι.

Όχι.
Μη προσπαθείς να προσαρμόσεις
τα όσα δεν έχουν ειπωθεί.
Άστα·
σε δεύτερο χρόνο
να κατακάτσει η τόση απροσδιοριστία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Αβεβαιότητες [2015]»

Αρχείο 29/05/2015 – Από τις εκδόσεις Μετρονόμος-Ποιείν, μετάφραση στα αγγλικά: Γιάννης Γκούμας

Πίσω απ’ τις ράχες των βιβλίων
υγρασία
μέχρι να γίνει λέξη.
Πίσω απ’ τις λέξεις
τοίχοι γυμνοί
χάρτης πένθους
αυτή η σκασμένη γωνιά από ασβέστη
ανοίγει ρωγμή στη διπλανή σελίδα
εσοχή που ξεπλένει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εφη Καλογεροπούλου, Έρημος όπως έρωτας / desert as desire»

Αρχείο 28/05/2015

Έχουν περάσει χιλιάδες βασανιστικές ώρες και αυτός ο μυθικός φωτοδότης Ήλιος δεν λέει να φανεί. Είχα πάντοτε μια ακατανόητη περιέργεια του τι προηγείται της παρουσίας του, η θερμότητα ή η λάμψη. Κανείς θα μπορούσε να ερωτήσει, ποιο το νόημα σε αυτό, κάτι που θεωρώ φυσικό, ωστόσο τα χείλη μου θα παρέμεναν ερμητικά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Παναγιωτάκης, Η Σκοτεινή Νύχτα της Ψυχής»

Αρχείο 26.5.2015

Εντυπώσεις από την ελληνική χαρακτική

Τις νύχτες, -πόσο σωστά το συνέλαβε ο ζωγράφος τις δύσκολες, εκείνες, μεσοπολεμικές μέρες- ανθίζουν τα μνήματα. Και όλα τα πρόσωπα που δίχως έρωτα χαθήκαν από μια αρρώστια ή ένα πάθος στηρίζουν στους αγκώνες τους ολόκληρη τη νύχτα. Αποστεωμένοι, όπως οι γυμνογραφίες των πεινασμένων παιδιών τίποτε δεν βλέπουν. Καρφώνονται στα φώτα της πόλης που παίζουν μες στον άνεμο, καρφώνουν τα μάτια τους και γυρεύουν κάτι στη θέση της παλιάς καρδιάς τους.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ο Λάνης χαραγμένος [2015]»