Αρχείο 12.6.2014

από τις εκδόσεις Κέδρος

Περιγραφή
Το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, δύο αδελφές χωρίζονται εξαιτίας συνταρακτικών γεγονότων που σημαδεύουν τη ζωή τους αλλά και τη ζωή των περισσότερων Ελλήνων της Πόλης.
Η μία αδελφή, η Άννα, έτοιμη να κάνει το ντεμπούτο της στην όπερα, καταδιώκεται από μια ομάδα Τούρκων και στη συνέχεια βρίσκεται τραυματισμένη σ’ ένα πλοίο με προορισμό τον Πειραιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Τέκου, Μνήμες χαμένες στην άμμο -απόσπασμα [2014]»

Αρχείο 10.6.2014

11.

θα γίνω συλλέκτης
τηλεφώνων
—–φιλιών
————-και βλεμμάτων
όπως
ξυπόλητη θα περπατώ
στους δρόμους της πόλης
πάνω από το βάρος των παπουτσιών μου._

(Εξάρχεια ) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Ανέκδοτα ποιήματα από μια συλλογή που έρχεται από το μέλλον [2014]»

Αρχείο 9.6.14

Ἡ Ἀνθούλα μας ρώτησε τή μητέρα της

«τί ἔκανε ὁ Θεός πρίν φτιάξει τόν κόσμο;»

Χασκογέλασα καί τῆς εἶπα ὅτι βαριοκοιμότανε

ἡ θεία Σοφία σαστισμένη ἔψαξε γιά γλυκό

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Λεβέντης, Μία ἐπίσκεψη [2014]»

Αρχείο 8.6.14

25 ΜΑΪΟΥ
Ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα
και θα βγω στους δρόμους
όπως και χτες.
Και δεν θα συλλογιέμαι παρά
ένα κομμάτι από τον πατέρα
κι ένα κομμάτι από τη θάλασσα
-αυτά που μ’ άφησαν-
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Γώγου, Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά [2014]»

Αρχείο 5.6.2014

1. Gliese 581g

Εκεί πιστεύουν πως η Γαία τους είν’ το κέντρο
του κόσμου. Πως τους έσπειρε προνοητικό
το χέρι του σπορέα. Κι έτσι έγιναν το δέντρο
που οι ρίζες του εξαπλώθηκαν στον ουρανό.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευριπίδης Γαραντούδης, Εξωπλανήτες [2014]»

Αρχείο 30.5.2014

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ

Παράθυρα φορτωμένα με ευθύνες
γι’ αυτά που είδαν και δε μίλησαν
τα τζάμια η άλλη όψη του ήλιου
παραμορφωμένη
οι αιθέρες κρατούν καλά τα σύννεφα
που διέφυγαν απ’ το δωμάτιο.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, “λέξεις θ’ αποκρυπτογραφήσουν τη ζωή μας” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 27/05/2014

ΣΤΗΡΙΓΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ Γ. ΡΙΤΣΟΥ

Αυτή δεν μπορεί να είναι η Ελένη. Έτσι γερασμένη, μες στη σκηνοθεσία της εγκατάλειψης. Αυτή δεν θυμίζει σε τίποτε την Ελένη. Όταν το χάραμα, δυο χιλιάδες χρόνια πριν φιλούσε τον Πάρη στα τείχη. Και η φωνή της δεν μοιάζει με τα νερά του σπασμένου φράγματος. Μιλά με δυσκολία, κρατά σφιχτά το μαντήλι στα νευρώδη χέρια της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Δεν Μπορεί»