Ιφιγένεια Τέκου, Μνήμες χαμένες στην άμμο -απόσπασμα [2014]

Αρχείο 12.6.2014

από τις εκδόσεις Κέδρος

Περιγραφή
Το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, δύο αδελφές χωρίζονται εξαιτίας συνταρακτικών γεγονότων που σημαδεύουν τη ζωή τους αλλά και τη ζωή των περισσότερων Ελλήνων της Πόλης.
Η μία αδελφή, η Άννα, έτοιμη να κάνει το ντεμπούτο της στην όπερα, καταδιώκεται από μια ομάδα Τούρκων και στη συνέχεια βρίσκεται τραυματισμένη σ’ ένα πλοίο με προορισμό τον Πειραιά. Από το σοκ δεν μπορεί να θυμηθεί τίποτα σχετικά με το παρελθόν της. Μοναδικό της στήριγμα η Ελίζ, μια Αρμένισσα εγκυμονούσα που αναζητά μια καλύτερη τύχη στην ελληνική πρωτεύουσα. Μια νέα ζωή με νέα ταυτότητα αρχίζει για την ηρωίδα στη μεταπολεμική Αθήνα. Η Άννα στα επόμενα χρόνια θα βιώσει απώλειες, θα γνωρίσει τον έρωτα και την καταξίωση.
Η άλλη αδελφή, η Μαρίκα, λόγω των οδυνηρών εμπειριών που είχε εκείνο το απόγευμα, παίρνει αποφάσεις που θα καθορίσουν τη ζωή της. Παντρεύεται έναν Τούρκο, ενώ η καρδιά της είναι δοσμένη σε άλλον άντρα, μόνο και μόνο για να βοηθήσει την οικογένειά της. Στην πορεία αποδεικνύεται ότι αγνοεί τον πραγματικό χαρακτήρα του συζύγου της και την επικίνδυνη, σκοτεινή πλευρά του.

Δύο γυναίκες, δύο αγαπημένες αδελφές, χωρίζονται και αντιμετωπίζουν μόνες τις προκλήσεις της ζωής. Άραγε θα κατορθώσουν να ξανανταμώσουν; Η μαγεία της Πόλης θα τις ξαναφέρει κοντά ή όσα τις δένουν θα παραμείνουν μνήμες χαμένες στην άμμο;

Απόσπασμα
“…Τα απογεύματα εξακολουθούσαμε να κάνουμε την καθιερωμένη μας βόλτα στο Μπεμπέκ, αν και όχι πάντα, μια και οι υποχρεώσεις ήταν πλέον περισσότερες και για τις δυο μας. Θα θυμάμαι πάντα εκείνο το φθινοπωρινό βράδυ που το είχαμε σκάσει από το σπίτι κρυφά. Είχαμε βάλει στο σάκο μας τυρόπιτα και ψωμί με κασέρι καθώς και μια σοκολάτα τυλιγμένη σε χρυσόχαρτο. Ήμαστε αποφασισμένες να δοκιμάσουμε για πρώτη φορά τσιγάρο. Με κάποια πρόφαση, η αδελφή μου απασχόλησε τη νένε μας, κι εγώ εκείνη την ώρα βούτηξα δυο τσιγάρα από το πακέτο της. Σίγουρα δεν θα το καταλάβαινε, αφού ποτέ της δεν τα μετρούσε.
Εκείνο το βράδυ, ξαπλωμένες κατάχαμα, ρεμβάζαμε τους προβολείς των πλοίων που φώτιζαν τον Βόσπορο. Μια συνωμοτική ματιά που ανταλλάξαμε ήταν αρκετή για να συννενοηθούμε ότι η στιγμή είχε φτάσει. Πρώτη ανέλαβα να ρουφήξω εγώ, ως μεγαλύτερη και ως ηθικός αυτουργός της ιδέας. Ο καπνός σχεδόν με έπνιξε καθώς μπήκε απότομα στα πνευμόνια μου, και η Μαρίκα άρχισε να χαχανίζει κοροϊευτικά. Την προκάλεσα να καπνίσει κι εκείνη. Η Μαρίκα, προς μεγάλη μου έκπληξη, κατέβαζε τον καπνό με τέτοια έμφυτη χάρη, λες και είχε γεννηθεί με ένα τσιγάρο στο στόμα.
Άξαφνα σηκώθηκε παίρνοντας το σοβαρό της ύφος, που δεν ήταν καθόλου ταιριαστό με το θολό από το τσιγάρο βλέμμα της.
«Εδώ και τώρα, ενώπιον αυτής της θάλασσας, των αστεριών και των ψαροκάικων, εμείς οι δυο θα δώσουμε μια υπόσχεση», είπε.
«Τι υπόσχεση;» ρώτησα παραξενεμένη.
«Θα υποσχεθούμε πως, όπου κι αν μας οδηγήσει η ζωή, εμείς πάντα θα έχουμε η μία την άλλη. Δεν θα χωρίσουμε ποτέ, για κανένα λόγο, για κανέναν ασίκη, για καμια φιλοδοξία, και πάντα θα βρίσκουμε χρόνο να ερχόμαστε εδώ, σ’αυτό το μέρος».
«Πάντα μαζί», είπα συγκινημένη.
«Και πάντα ενωμένες», συμπλήρωσε η αδελφή μου.
Μετά η Μαρίκα έσκαψε ένα λάκκο εκεί δίπλα μας κι έβαλε μέσα το βραχιόλι της.
«Έλα! Βάλε μέσα και δικό σου μέσα».
Έκανα ό,τι μου είπε απορημένη, και την είδα να τα θάβει και τα δύο, μαζί με τ’αποτσίγαρά μας.
«Εδώ είναι θαμμένη η υπόσχεσή μας, και εδώ θα μπορούμε να τη βρούμε όποτε θελήσουμε».
Ήταν γραφτό να περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να ξαναέρθω σ’αυτό το μέρος και να ξεθάψω τις αναμνήσεις μου, όμως τώρα μπορώ να πω, πως, όταν μεγαλώνεις, δεν υπάρχει τίποτα πιο αγνό και μαγικό από το να ξεδιπλώνεις στη μνήμη σου τέτοιες μοναδικές στιγμές!…”

fav-3

Ιφιγένεια Τέκου
Μνήμες χαμένες στην άμμο
Εκδόσεις Κέδρος

Η Ιφιγένεια-Ειρήνη Τέκου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων. Έχει εργαστεί σε πολυεθνικές εταιρίες ως διοικητική υπάλληλος, ενώ παράλληλα παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα σε παιδιά. Το Μνήμες χαμένες στην άμμο είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

Η φωτογραφία είναι από το εξώφυλλο του βιβλίου.