Jaroslav Seifert, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής
Αρχείο 15/12/2014
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Jaroslav Seifert, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»
Αρχείο 15/12/2014
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Jaroslav Seifert, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»
Αρχείο 5.11.2014

![]()
ΣΠΑΤΑΛΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ
Σπάταλοι καταρράχτες
Που μαζεύουν όλοι τους όλη τους την αγριότητα και
—όλη τη δύναμη
Όποτε ρίχνουν το συγχισμένο σου βλέμμα πάνω
—από τα μύρτιλλα
Που κρέμονται στον γκρεμό
———που κοιτάζεις έντρομη
Σαν το μυρωμένο σταφυλοκέρασο που ’χει αρχίσει να σαπίζει
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Konstantin Biebl, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής [2014]»
Αρχείο 16.10.2014

![]()
Δεν ξέρω αν σε βράχια ανάμεσα
Το χλωμό σου πρόσωπο
Πρωτοείδα, ή χαμόγελο
Άγνωστων αποστάσεων
Ήσουν, η φιλντισένια ράχη
Κούτελο αστραποβόλο ή νιο
Καλόγρια της Τζοκόντα:
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Dino Campana, Η χίμαιρα –μετάφραση Σωτήρης Παστάκας [2014]»
Αρχείο 19/10/2014
![]()
Κλαρίσε Λισπέκτορ, Κοντά στην άγρια καρδιά, Μυθιστόρημα -Επιμέλεια-σχόλια σημειώσεις μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη -εκδόσεις Τυπωθήτω
![]()
Το ταξίδι
δ
Αύνατο να το εξηγήσει. Απομακρυνόταν από κείνη την περιοχή όπου τα πράγματα είχαν μορφή καθορισμένη κι αιχμηρή, όπου όλα είχαν ένα κι αμετάβλητο όνομα. Βυθιζόταν ολοένα και περισσότερο μέσα στη ρευστή περιοχή, ήρεμη και χαλαρή, όπου απάγκιαζε η ομίχλη αραιή και δροσερή όπως στο γλυκοχάραμα. Γλυκοχάραμα που αχνοφαίνεται στον κάμπο. Στη φυτεία του θείου της ξύπνησε μες στην άγρια νύχτα. Τρίζανε οι τάβλες του παλιού σπιτιού. Από ‘κει πάνω, στο πρώτο πάτωμα, ανοιχτό στον σκοτεινό ορίζοντα, βύθισε τα μάτια κάτω στο έδαφος, ψάχνοντας τα φυτά που συστρέφονταν σα φίδια. Κάτι καιροφυλαχτούσε μες στη νύχτα, παραμόνευε, παραμόνευε, μάτια σκύλου τεντωμένου που αγρυπνά. Η σιωπή χτυπούσε στο αίμα κι εκείνη αγκομαχούσε μαζί της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κλαρίσε Λισπέκτορ, Κοντά στην άγρια καρδιά -απόσπασμα. Μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη»
Αρχείο 28.9.14
Ανία
Κι αυτή η νύχτα θα περάσει
Τούτη η μοναξιά που τριγυρίζει
αβέβαιη σκιά από τα σύρματα του τραμ
πάνω στην υγρή άσφαλτο
Κοιτάζω τα κεφάλια των αμαξάδων
να λυγίζουν μισοκοιμισμένα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Giuseppe Ungaretti -μετάφραση Άννα Κατσιγιάννη [2014]»
Αρχείο 28/09/2014 – Της Κυριακής
![]()
Ανία
Κι αυτή η νύχτα θα περάσει
Τούτη η μοναξιά που τριγυρίζει
αβέβαιη σκιά από τα σύρματα του τραμ
πάνω στην υγρή άσφαλτο
Κοιτάζω τα κεφάλια των αμαξάδων
να λυγίζουν μισοκοιμισμένα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Giuseppe Ungaretti -μετάφραση Άννα Κατσιγιάννη»
Αρχείο 25/09/2014
![]()
Ποίημα, ομοίως χρήσιμο και για επιμελητές και για ποιητές
Όλων των συντρόφων μου στην τέχνη:
μερικές ιδέες
για «την ανάφλεξη των καρδιών των ανθρώπων με λέξεις»
Τι είναι η ποίηση;!
Ανοησία.
Αστείο.
Αυτά τ’ αστεία όμως μου φαίνονται τρομερά.
Με το μάτι του μυαλού εγκαταλείποντας την Ομοσπονδία – Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι, Περί ποιητών -μετάφραση Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης»
Αρχείο 24.9.14
![]()
Καθόταν στο παράθυρο και κοίταζε το σούρουπο να εισβάλλει στο δρόμο. Το κεφάλι της ακουμπούσε στην κουρτίνα και στα ρουθούνια της είχε τη μυρωδιά του σκονισμένου κρετόν. Ήταν κουρασμένη.
Οι διαβάτες ήταν λιγοστοί. Ο άντρας που βγήκε από το τελευταίο σπίτι, πέρασε γυρίζοντας στο δικό του· άκουσε τα βήματά του να ηχούν ξερά στο τσιμεντένιο πεζοδρόμιο κι έπειτα να κριτσανίζουν στο μονοπάτι με τα τζένερα, μπροστά από τα καινούργια κόκκινα σπίτια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζαίημς Τζόυς «Έβελιν», Μετάφραση Άρης Μπερλής [2014]»
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.