Αρχείο 26/10/2016
Μόνη κατοικώ, – κατοικώ μόνη, μόνη,
Ενώ φουσκωμένο το ποτάμι μου στη θάλασσα ρέει
Με βάρκες στίλβουσες χρυσωμένο
Αυτό σε μένα, φίλο κανένα δε φέρει
Ω της αγάπης τραγούδι, από εκατοντάδες λάρυγγες βγαλμένο,
Ω, ελευθερώστε με της αγάπης πόνοι.
Δίκαια κατάσταση οι ναυλωμένες βάρκες που, πέτρες και χρυσό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Christina Rossetti, Autumn -μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»
Αρχείο 26/10/2016
Δωρίδα
Χρυσά έχει ηΔωρίδα μαλλιά και πλουμιστά
χλωμό το πρόσωπό της, τα μάτια γαλανά.
Στο συμπόσιο αφήνοντας τους φίλους χθες αργά
Με την ψυχή μου ανέμελα ήπια στην δική της αγκαλιά∙
Ο οίστρος έδινε στην έκσταση τη θέση του ταχιά
Οι πόθοι σβήναν ξαφνικά, μα φούντωναν ξανά∙
έλιωνα∙ μα στο θαμπό σκοτάδι μέσα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεξάντρ Πούσκιν, “μα τα χείλη μου έν’ άλλο ψιθύρισαν όνομα” -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»
Aρχείο 23/09/2016
3
ΚΑΥΓΑΣ
Στον Ραφαέλ Μέντεθ
Εκεί στη μέσητης χαράδρας,
οι σουγιάδες του Αλμπαθέτε,
όμορφοι από εχθρών το αίμα,
λάμπουνε ολόιδιοι με ψάρια.
Σκληρό ένα φως του τραπουλόχαρτου
κόβει στην πράσινη την τσόχα
άλογα αφηνιασμένα
και κατατομές ιππέων.
Στην κορφή από μιαν ελιά
κλαίνε δυο γριές γυναίκες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Romancero Gitano -μετάφραση Βασίλη Λαλιώτης (αποσπάσματα)»
Αρχείο 17/09/2016
Οι νύχτες είναι παγερές, Μαρία
Όσο πιο γρήγορα γίνεται πρέπει να πάμε
Στο άλλο ακρογιάλι της ζωής
Εκεί μας περιμένουν οι άνθρωποί μας
Ο χρόνος μας, οι ζωές μας.
Στην πόλη μας έρχεται τσίρκο
Μπορούμε να διασκεδάσουμε
Να χορέψουμε στο σύρμα, να ξεράσουμε φωτιές
Ή να δαμάσουμε λιοντάρι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέγιαν Τζόρτζεβιτς, “Και εγώ αγαπώ τη Μαρία” -μετάφραση Πάνος Ασημόπουλος»
Αρχείο 12/09/2016
Ποτέ δεν κατάφερα να πιστέψω ότι θα μπορούσε κανείς, είτε εγώ ο ίδιος είτε οποιοσδήποτε άλλος, να έχει τη βεβαιότητα ότι θα φέρει κάποια ανακούφιση, πραγματική ή βαθιά, στις δυστυχίες του ανθρώπου, κι ακόμα λιγότερο να τις γιατρέψει. Ούτε κατάφερα, όμως, να πάψω να το σκέφτομαι∙ η παραμικρή ανθρώπινη αγωνία -ή και μόνο το να τη φανταστώ- πάντα μου δημιουργούσε άγχος, κι ακόμα με αναστάτωνε, μου απαγόρευε να συγκεντρωθώ και ν’ αφιερωθώ στο «εγώ» μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα]»
Αρχείο 29/08/2016
Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι
τον εαυτό τους εχάσαν δειλά, και για τούτο μαζί σου τα βάζουν,
στον εαυτό σου αν μπορείς να ’χεις πίστη όταν όλοι για σένα αμφιβάλλουν
μα κι αδιάφορος να ’σαι κι ορθός στις δικές τους μπροστά αμφιβολίες,
αν μπορείς να υπομένεις χωρίς ν’ αποστάσεις ποτέ καρτερώντας,
ή μπλεγμένος με ψεύτες, μακριά να σταθείς, αν μπορείς απ’ το ψέμα
κι αν γενείς μισητός, να μη δείξεις στρατί στο δικό σου το μίσος,
κι ούτε τόσο καλός να φανείς κι ούτε τόσο σοφά να μιλήσεις, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Ράντγιαρντ Κίπλινγκ «Αν μπορείς…»»
Αρχείο 23/07/2016
Η σάρκα θλίβεται, φευ, κι έχω τα βιβλία όλα μου διαβάσει.
Να φύγω! – εκεί να πάω! Τα πουλιά μεθύσανε με βιάση
ανάμεσα όντας σε άγνωστους αφρούς και στ’ ανοιχτά τα ουράνια!
Στα μάτια μέσα αντιφεγγίζουν κήποι αρχαίοι και μποστάνια,
μα τίποτα δεν κόβει τούτη την καρδιά που εθαλασσώθη,
ω νύχτες μου, ούτε το παντέρμο φως που η λάμπα μου όλο κλώθει
επάνω στ’ άγραφο χαρτί να το περιφρουρεί η λευκότης, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Stéphane Mallarmé, Θαλάσσια αύρα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»
Αρχείο 19/06/2016
Αγαπάω, τα αργόσυρτα καλοκαιρινά βράδια, την ησυxία της κάτω πόλης, και προπάντων την ησυxία που η αντίθεση την κάνει ακόμη εντονότερη στα μέρη που την ημέρα σφύζουν από κίνηση. Η Ρούα ντου Αρσενάλ, η Ρούα ντα Αλφάντεγκα, οι θλιβεροί δρόμοι που εκτείνονται προς τα ανατολικά, μετά το τέρμα της Ρούα ντα Αλφάντεγκα, οι έρημες αποβάθρες σε ευθεία γραμμή, όλα αυτά με ανακουφίζουν από τη μελαγχολία μου, αν κάποιο από εκείνα τα βράδια εισxωρήσω στη μοναξιά των διαδρομών τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Fernando Pessoa, Εκείνες τις αργές και άδειες ώρες…»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.