Αν δεν πιστεύω ούτε στο Κακό ούτε στο Καλό, αν νιώθω να με κυριεύουνε τάσεις καταστροφικές, αν δεν υπάρχει τίποτα στην κλίμακα των αξιών που να μπορώ να το παραδεχτώ, η αιτία για όλ’ αυτά βρίσκεται μέσα στην ίδια μου τη σάρκα.

Όσο για το Πνεύμα, δεν το αρνιέμαι καθόλου. Μόνο που θέλω να μεταφέρω το δικό μου πνεύμα αλλού, μαζί με τα όργανά του και τους νόμους του.

Δεν αφήνομαι στον σεξουαλικό αυτοματισμό του πνεύματος· αντίθετα, σ’ αυτόν τον αυτοματισμό προσπαθώ να επισημάνω και ν’ απομονώσω τα ευρήματα που η καθαρή λογική μου στερεί. Εγκαταλείπομαι στον πυρετό των ονείρων, αλλά το κάνω για να βρω εκεί νόμους καινούργιους. Από το παραλήρημα ζητάω την ένταση, τη λεπτότητα, τη διεύρυνση της νόησης, όχι την παρακινδυνευμένη προφητεία. Υπάρχει ένα μαχαίρι που δεν ξεχνάω ποτέ.

Είναι μέσα μου ένα μαχαίρι μισομπηγμένο στα όνειρα, που όμως δεν το αφήνω να πλησιάσει τα σύνορα των καθαρών αισθήσεων.

Ό, τι ανήκει στο χώρο της εικόνας δεν αλλοιώνεται από τη λογική και οφείλει να παραμένει ακέραιο μές στην εικόνα, διαφορετικά πρέπει να εκμηδενίζεται.
Ωστόσο, υπάρχει κάποια λογική που ορίζει τις εικόνες, υπάρχουν εικόνες καθαρές μέσα στον κόσμο της παραστατικής ζωτικότητας.

Στην ανώτερη περιοχή των εικόνων η ψευδαίσθηση στην κυριολεκτική της έννοια, δηλαδή η υλική πλάνη, δεν υπάρχει· ούτε, βέβαια, η ψευδαίσθηση της γνώσης. Έτσι, η αίσθηση μιας καινούργιας γνώσης μπορεί – και πρέπει -να περάσει στην καθημερινή καθημερινότητα της ζωής.
Η αλήθεια της ζωής βρίσκεται στην κινητικότητα της ύλης. Το ανθρώπινο πνεύμα αρρωσταίνει με τις διανοητικές συλλήψεις. Μην του ζητάτε να μένει ικανοποιημένο, ζητήστε του απλώς να είναι ήρεμο, να πιστέψει πως έχει βρει τη σωστή του θέση. Ωστόσο, μόνο ο Τρελλός είναι αληθινά ήρεμος.

Απόσπασμα από το “Μανιφέστο σε καθαρή γλώσσα”. Πρώτη δημοσίευση περιοδικό “λέξη” τ.13 -1982, μετάφραση ©Αντώνης Φωστιέρης