Μαρουσώ Αθανασίου, Κι όλο το κοκκινάδι του κόσμου δε θα αρκεί -ποίηση

Αρχείο 07/12/2015

fav-3

ΠΑΡΑΔΟΞΟ

Σώπα μάνα
Ξήλωσα κλωστή κλωστή το γκρι μπουφάν του
Πέταξα τα ξυριστικά και το ποτήρι
-εκείνο το πράσινο το πλαστικό που ήταν πάντα γεμάτο αφρό ξυρίσματος-
Λούστηκα με το άφτερ σέιβ του
Κι ύστερα μπήκα στην μπανιέρα
Να ξεπλύνω τα καμένα πόδια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρουσώ Αθανασίου, Κι όλο το κοκκινάδι του κόσμου δε θα αρκεί -ποίηση»

Γιώργος Δουατζής, τρία ποιήματα

Αρχείο 06/12/2015

fav-3

Η αντάρα

Κυλίστηκα στα σύννεφα να πάρω λίγο από το χρώμα του σούρουπου, κρέμασα τα ομορφότερα όνειρα στους τοίχους μου κι έσπασα όλους τους καθρέφτες

Τέλος, με βρήκαν σκυμμένο, να κοιτάζω το τρεμάμενο είδωλό μου, να ψάχνω την εικόνα μου στην επιφάνεια της μικρής λίμνης, που θα μπορούσε να δείξει το αληθινό μου πρόσωπο μόνο στην απόλυτη γαλήνη

Αλλά, ο βοριάς ήταν μόνιμα ανταριασμένος, σαν τη δίψα για το δίκιο στα μάτια των ανθρώπων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, τρία ποιήματα»

Νίκος Κατσικάνης, Πέντε μετα-ποιήματα [2015]

Αρχείο 4.12.2015

fav-3

1.

Και ξαφνικά
κενά στο λόγο
παραγεμισμένα με σιωπή
βαριά σιδεριά βισκόζης φτάνει το πάτωμα
πάνω κοιμούνται γάτες
σαν παλιές εραστών κουβέντες.
Αυτά τα μνησίκακα έντομα ακόμα πετούν
θαλερά στου Νοέμβρη τα ζεστά λουλούδια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Κατσικάνης, Πέντε μετα-ποιήματα [2015]»

Βασίλης Λαλιώτης: “Κιμ Πηκ, Φωτογραφίες”

laliotis9.1.15

fav-3

“Μικρός όταν φοβόμουν, μου τραγουδούσε ο Κιμ Πηκ”,”Ο ποιός;”
“Απ’ τους φανταστικούς φίλους των παιδιών.”, “Τι απέγινε αυτός;”
“Τίποτα.”, “Απλά μεγάλωσα.”
Μπάρι Μόροου και Ρόναλντ Μπας

1

τα πόδια, των ποδιών, δύο
πόδι καρέκλας ένα επί εξήντα τέσσερα
ρόμβοι επί πενήντα τρία, ταρσός, μετατάρσιο
ανδραμοιεννεπεμουσαπολυ
τροπονοσμαλαπολλα
έξη δώδεκα εβδομήντα δυο
κάθεται δύο δέκα έξη ενενήντα τρία
δύο πόδια δύο κορδόνια
δώδεκα δύο πενήντα εννιά

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Τάμμυ Τσέκου, Γλάροι

tammy

fav-3

στη Τζένη μου

Τουλάχιστον ακούγαμε τους γλάρους
σ’ εκείνο το σπιτάκι
κοντά στη θάλασσα
κάθε που ανοίγαμε τις γρίλιες
και αντικρίζαμε ένα κομμάτι ουρανό
ματωμένο από τις πρώτες ακτίνες
ενός ήλιου που έλεγες
ότι για ένα παράξενο λόγο
έφεγγε πρώτα το νοτιά –
ίσως για να δώσει λίγο αίμα
στη στεγνή μέρα μας.

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Δημήτρης Α. Δημητριάδης, “Ακούστε τη φωνή των πλησιαζόντων” -ποίηση

Αρχείο 30/11/2015

fav-3

ΣΤΟΝ ΕΚΤΟΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΧΡΟΝΟ

Η ζωή μου επιτοίχια κραυγή
με τρεμάμενα γράμματα
και κόκκινο χρώμα

σκαρφαλωμένη σε πολυκατοικίες
σε μάντρες
στο αβυσσαλέο κενό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Α. Δημητριάδης, “Ακούστε τη φωνή των πλησιαζόντων” -ποίηση»

Μαρία Πετρίτση, Μαγείρεψα και άλλα ποιήματα -με νοστιμότατον απόσπασμα

Αρχείο 30/11/2015 -Εκδόσεις Bibliothèque

Η φωτογραφία της παρούσας συνταγής – ποίημα

Αναμειγνύουμε όλα τα στερεά υλικά, δηλαδή δύο βανίλιες, ένα μπόλικο φλιτζάνι άγλυκο κακάο, δύο φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, μια γερή κουταλιά μπέικιν πάουντερ, μια πρέζα αλάτι και δύο φλιτζάνια ζάχαρη μέσα στον κάδο του μίξερ. Μόλις γίνουν ενιαία σκόνη, προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά, δηλαδή ένα φλιτζάνι βούτυρο μαλακό σε θερμοκρασία δωματίου, τέσσερα αυγά και μισό φλιτζάνι γάλα. Χτυπάμε τα υλικά σε χαμηλή ταχύτητα για δύο λεπτά περίπου, μέχρι να καταλήξουμε σε ένα ενιαίο μείγμα που μυρίζει ωραία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πετρίτση, Μαγείρεψα και άλλα ποιήματα -με νοστιμότατον απόσπασμα»

Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Γενέθλια

Αρχείο 28/11/2015

fav-3
Τα γενέθλιά σου πλησιάζουν
Το Sugar Mountain του Neil Young
παίζει συνέχεια
Τα αστέρια ξασπρίζουν από τα φώτα
της νυχτωδίας μου
Κι όλα- μα όλα!- κραυγάζουν ικεσία
σαν την ξεκούρδιστη κιθάρα σου.

Τα γενέθλιά σου πλησιάζουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Γενέθλια»