Αφού πρώτα διάβασα το βιβλίο των μύθων,
και φόρτωσα την κάμερα,
και έλεγξα την άκρη της λεπίδας του μαχαιριού,
φόρεσα
την ολόσωμη πανοπλία από μαύρο λάστιχο
τα γελοία βατραχοπέδιλα
τη φοβερή κι αλλόκοτη μάσκα.
Αναγκάζομαι να το κάνω αυτό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Adrienne Rich: Κατάδυση στο Ναυάγιο — απόδοση, παρουσίαση Μαργαρίτα Παπαγεωργίου»

Τσουγκρίζοντας ποτήρια μέχρι τα χαράματα
Ένα για μένα
Ένα για εκείνον τον αχώνευτο εαυτό μου
Στον ανθισμένο εξώστη να μονολογώ
Ίσως πάνω στη βράση τού ποτού
Σαρκάζοντας θα συμφωνούσε
Ο Buk που επιμένει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες: κλασική συμφωνία»

Έκλειψη σελήνης

Το φεγγάρι χάθηκε.
Στις ειδήσεις
μίλησαν για έκλειψη.
Το φεγγάρι εξαφανίστηκε,
όχι για λίγες μέρες,
μα για πολύ καιρό
ίσως για πάντα.
Κάποιοι ποιητές στεναχωρήθηκαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θεοχάρης Παπαδόπουλος, τρία ποιήματα»

(μικρές φόρμες)

I

αλλάζεις μάτια
κάτω απ’ άλλο θεό·
θαύμα ανοικτό

II

λευκό χταπόδι
ο ήλιος κατατρώγει
το όρος εμπρός

III

Στερητικά – α –
Πράξεων κυκλωτικών
Εγκολπώσεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κυριακή Βυρίνη, σκίρποι και γιούνκους»

Σήμερα έμαθα πως με λένε θάμνο.
Ήξερα πως ένα φυτό είμαι.
Ένα κοντό, ίσα με μισό μπόι, φουντωτό φυτό.
Ένιωθα πως ήμουν δυνατό.
Μπορούσα να φυτρώνω ακόμα και στα ξερά νησιά.
Νερό δεν χρειαζόμουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Μπουγελέκας, Θάμνος»

Συντροφιά

Τι είναι αυτό
που σου κρατάει συντροφιά
τις νύχτες
όταν καπνίζεις τα τσιγάρα
το ένα πίσω απ΄ τ ΄άλλο
και πίνεις
ότι πιοτό βρίσκεις μπροστά σου
είναι η μοναξιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, Ζήτημα διαδικαστικό»

αν υπάρχει ένας κοινός τόπος όπου συγκεντρώνονται οι σκέψεις όσο ο χρόνος παγώνει έξω από αυτές, είναι ένα γαλακτώδες νέφος που σηκώνεται από το έδαφος, ανάμεσα στην πόλη και το βουνό που την ορίζει· ας μην είναι ορατά από τη μεριά που τα έχει τοποθετήσει το βλέμμα

φρέσκος σαν πορτοκάλι γλυκό, έχει σαρώσει τους ίσκιους, όλους, των πραγμάτων στην κεντρική λεωφόρο, έτσι πού μοιάζει ακίνητη κάτω από το φως του, μόλις εξήντα μοίρες δυτικά, πάνω από τα κτήρια του Αυγούστου ο ήλιος κι οι σκιές στους παράδρομους, φοβισμένες  κρύβονται πάλι κάτω από τα πέλματα των θαμώνων και τις στενές τέντες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, πάνω από τα κτήρια του Αυγούστου, ένας δάνειος στίχος»

Σε λίγες μέρες από τις εκδόσεις Ενδυμίων

Στο Εφήμερο με βότκες κι άφιλτρα

Δέκα σφηνάκια βότκα
στο «Εφήμερο»
κι ύστερα στη πλατεία Εξαρχείων
να σου γράφω λεξούλες
σε πακέτα άφιλτρων
Ποσειδώνας λέω είναι
Όχι δεν είμαι ποιητής
για ένα ποτό ρε μάτια μου
και δύο εισιτήρια στο Βοξ
01:00 π.μ.
απ’ το Παρίσι στο Τέξας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Νανοπούλου, ‘στα ντους’ -προδημοσίευση»