στον Miyamoto Musashi

Ο βιολιστής

Κάτω από την θροΐζουσα καρυδιά της αυλής
προχωρημένη νύχτα
έπαιζε στο βιολί, ένα αλλόκοτο άκουσμα.
τι παίζεις τον ρώτησα.
Τον φόβο μου είπε.
Το σπίτι αρμένιζε ανοικτά μες τη νύχτα
και τρίζαν τα κατάρτια του
κατάπλωρα στα Αστερούσια, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Ψαράκης, το κενό»

Ά, όπως άπολις.
Ά, όπως ακατοίκητος.
Ά, όπως το άδικο.
Ά, όπως το αν, αν δεν, αν μήπως.
Ά, όπως το τελευταίο άλλωστε.
Και μ’ αυτό ησυχάζω.
Και με το συμπέρασμα συμμορφώνομαι.
Το ρίχνω από πάνω μου, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, Α Στερητικό»

Κι αύριο στους νεκρούς θα επιστραφούν
τα ναύλα
κι ο ψυχοπομπός -διακονιάρης-
στην τρίτη σειρά για το επίδομα ανεργίας

Κι αύριο η βάρκα θα φορτώσει
τις προσφυγομάνες σκιές
για κρουαζιέρα στα νησιά του Πάσχα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Αρμαγεδδών»

δυο πανσέληνα φεγγάρια
σαν τόπια από κουρέλια
σε πλάτη ουρανού
τα μάτια σου απόψε

*
©Ασημίνα Λαμπράκου

φωτο: Στράτος Φουντούλης

*Μιχάλης Εφταγωνίτης είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του ποιητή Μιχάλη Πιερή

Ρέθυμνο δεν υπάρχεις
άγνωστη πολιτεία μακρινή
τέσσερα χρόνια σε πατώ
χωρίς να σε μαθαίνω, ουδέ κατέχω
αν έχεις σχέδιο ρυμοτομικό κι ανηφοριές
κατηφοριές ερώτων και στροφές
γυρίσματα στο μισοσκόταδο
και μανιασμένους νότιους ανέμους… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Εφταγωνίτης*, Μελαγχολία στο Ρέθυμνο»

Τα ρούχα των αποθανόντων
καλά είναι να μοιράζονται
στους φτωχούς, σκέφτηκα
Βλέπω τις γραβάτες να κρέμονται
και με πνίγουν
Τα παπούτσια στραβοπατημένα
περπατούν μόνα τους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άντη Μιχαλοπούλου, Τα ρούχα του νεκρού»

Βάρβαροι στίχοι

Φυσάει απαλά. Όμως ο αέρας είναι αέρας.
Ο ήχος του δεν είναι αγγελικές συλλαβές.
Με τρομάζει το πράσινο. Και πολύ φοβάμαι
πως μας βρήκε η νύχτα.

Κι ας είναι ο ήλιος ακόμα στο ζενίθ.
Βέβαια θαμμένος κάτω από βαθιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νάσος Βαγενάς, με σύννεφα του Κάλβου»

Η στοά έχει ουρανό
Οι Rolling Stones τραγουδούν
Παράδοξο – fool to cry, απαλά.
Aντιφεγγίζει αχνά
Μα έχει ήλιο ψηλά
Με κάνει να δακρύζω η ντροπαλή συννεφιά
Θα θυσίαζες για εκείνη, την αγαπημένη σου, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εύη Τζάκη, δύο ποιήματα»