Αρχείο 14/01/2017
Στον Σταύρο Μάνεση
Αίφνης υψώθηκες σανπρώτος του χορού
τα χέρια σηκωμένα, γυμνό στο στήθος
την ώρα που άρχισε ο θίασος στη σκηνή
-κοφτές μπαλιές και καλοζυγισμένες
στο κέντρο του γηπέδου.
Απόγευμα Κυριακή,
αν κι όλα μοιάζανε χαμένα
με το δικό σου τον επίμονο ρυθμό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ξάνθος Μαϊντάς, Το τραύλισμα της Θύρας 13»
Αρχείο 13/01/2017 –Katharine Tynan (1859 – 1931)
Στρατολόγηση στα χρώματα
(Δυτικό Κεντς , Δουβλίνο, Αύγουστος 1914)
Νάτοι παρελαύνουν όλοι με βήμα τόσο χαρωπό!
Με χνούδι στα μάγουλα κι αγαπημένοι, για οβίδες και όπλα τροφή.
Ανέμελα πηγαίνουν σαν για του γάμου το πρωινό,
των μανάδων οι γιοι.
Ο μονότονος δρόμος βγαίνει να τους δει σε σειρές να περνούν
πάνω στις οροφές των τραμ, σαν κορυδαλλοί με τραγούδια.
Περισσά χαρωποί για κουράγιο, τραγουδώντας τραβούν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κάθριν Τάιναν, Ποιήματα σε καιρό πολέμου -επιλογή, απόδοση Μαργαρίτα Παπαγεωργίου»
Αρχείο 11/01/2017
Προτιμούν οι άνθρωποιν’ ακούν μια διάλεξη
ή να διαβάζουν δοκίμια, που ν΄ αφορούν τον παράδεισο,
παρά να τον μάθουν οι ίδιοι, ή να έχουν, να βρουν μια θέση σ΄ αυτόν,
τον ίδιο παράδεισο.
Είναι ποιητές εκείνοι που εκφράζουν με λέξεις ωραίες
ωραία αισθήματα- εν μέρει παιχνίδι, δίχως μεγάλα οχυρά
ή μεγάλες συγκρούσεις-
Είναι- και τον λες ποιητή- όταν δεν έχει ανάγκη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα, Χάος»
ΑΡΧΕΙΟ/ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016
Μα του Παρνασσούτας κίσσας,
και το δέρμα του Μαρσύου,
κι εγώ πρέπω μεταξύ σας,
ποιηταί από γραφείου!
Δόξαν επαιτών και κλέος,
σύρ’ εκ τετριμμένης πήρας
τρουβαδόρος κι εγώ νέος,
λείψανον θραυσθείσης λύρας,
και σας ψάλλω καθαρά,
τραλλαλά τραλλαλλαρά,
——-«άρες μάρες
——- κουκουνάρες».
Αρχείο 02/01/2017
Τι όμορφη που είσαι.Με τρομάζει η ομορφιά σου. Σε πεινάω. Σε διψάω.
Σου δέομαι: κρύψου· γίνε αόρατη για όλους· ορατή μόνο σ᾿ εμένα· καλυμένη
απ᾿ τα μαλλιά ως τα νύχια των ποδιών με σκοτεινό διάφανο πέπλο
διάστικτο απ᾿ τους ασημένιους στεναγμούς εαρινών φεγγαριών.
Οι πόροι σου εκπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα ιμερόεντα·
αρθρώνονται απόρρητες λέξεις· τριανταφυλλιές εκρήξεις απ᾿ την πράξη του έρωτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Γιάννης Ρίτσος «Σάρκινος λόγος»»
Αρχείο 10/12/2016
Δείτε περιπατητές,
τους εμπόρους πώς ξαμολιούνται
στις συναθροίσεις.
Δείτε τους : είναι ντυμένοι σαν αλλόφυλοι.
Ναι , τις παρενδυσίες δεν τις αποφεύγουν
τις αφήνουν για τις νύχτες,
ξέρουν πως το σκοτάδι
δεν είναι ο κριτής.
Δείτε τούς υπηρέτες των πατρικίων
πώς καταγραφούν τα τραπεζοκαθίσματα.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστόφορος Τριάντης, Δείτε…»
Από το χαμένο αρχείο 6.12.2016
Η Αθήνα
Το φως ταλαντώνεται
στις υπόγειες γκαρσονιέρες
που πέρασαν οι θυρωροί
του 1970 τη ζωή τους.
Πάνω στην άσφαλτο ο ποδηλάτης
πιστεύει ότι ιππεύει άλογο
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, “η ομορφιά θα έρθει, κουρασμένη” -ποίηση.»
Αρχείο 18/11/2016
ή το αφοριστικά ελάχιστο ως Ωκεανός
Ποίημα 1.
Φωνή που μυρίζει σιωπή
———-βλέμμα
Προσηλωμένο—–να θέλγει
———-τον ίλιγγο
*
[14] [17] 7 Μια [Η] καλημέρα δεμένη σ’ ένα καραβάκι
[4] [226] 13 Και σπρώχνεις το χέρι στο κρύο νερό σαν σε φίλο, παραμύθι και σύντροφο
Ποιά η τραγικότητα της…παρουσίας ; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Κομνηνός, Χάσμα εν λόγω και ρυθμώ»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.