Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης, 7 δίγλωσσα χαϊκού

1.

ποτάμι που ρέει
βουνό σιωπηλό
ένα και το αυτό

flowing river
silent mountain
one and the same

2.

γέρος πεθαίνει
πουλί φτερουγίζει
ευδαιμονία

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης, 7 δίγλωσσα χαϊκού»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Marfin

Καθισμένος στο πεζουλάκι μπροστά από τη λίμνη της λήθης ο Παύλος μάθαινε στον Αλέξανδρο δύο καινούργια ακόρντα, με την άκρη του ματιού του έπιασε την Αγγελική να τους ζυγώνει κρατώντας από το χέρι τον μικρό. «Κάνε ένα διάλειμμα ρε μπρο, έχει επέτειο η φιλενάδα μας σήμερα» αστειεύτηκε χτυπώντας του τα δάχτυλα. Συνήθιζαν πάντα να αφιερώνουν λίγες κουβέντες ο ένας στον άλλον για την επέτειο του καθενός, τη μέρα δηλαδή που είχε εγκαταλείψει τα εγκόσμια για να τους συναντήσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Marfin»

Η Ευσταθία Δήμου για τη συλλογή διηγημάτων του Στάθη Ιντζέ, «Η Μήνα και άλλες ιστορίες»

Εκδόσεις Κίχλη 2019

Η πρόσφατη πεζογραφική απόπειρα του Στάθη Ιντζέ αποδεικνύει περίτρανα ότι η μεταπήδηση ενός ποιητή από την στιχουργική στην αφηγηματική τέχνη έχει ως βασικό σταθμό το διήγημα. Η μικρή αυτή αφηγηματική φόρμα προσφέρεται, όπως και το ποίημα, για την αποτύπωση του φευγαλέου, μιας σκέψης, μιας εντύπωσης, ενός στιγμιότυπου που συλλαμβάνεται και καταγράφεται για να καταστεί από προσωρινό και ασταθές, μόνιμο και σταθερό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Ευσταθία Δήμου για τη συλλογή διηγημάτων του Στάθη Ιντζέ, «Η Μήνα και άλλες ιστορίες»»

The Athens Review of Books τεύχος Απριλίου 2020 —κυκλοφορεί

Περιεχόμενα τεύχους 117, Μάιος 2020

Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Ο Ναμπόκοφ, ο δολοφόνος, η πόρνη και το ιερό βιβλίο
Ντάνιελ Μέντελσον (Daniel Mendelsohn), Ο Όμηρος του Καβάφη
Πέτρος Μαρτινίδης, Μεταξύ ανάγνωσης και απόγνωσης (σε εποχή κορωνοϊού)
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, O Καντ, ο κόσμος των κρατών και η οικουμένη
Γιατί φιλειρηνική συμμαχία (foedus pacificum) «πολιτειών» αντί για παγκόσμιο κράτος;
Αντώνης Εφραιμίδης, Η παγίδα του Θουκυδίδη
Σπύρος Σφενδουράκης, Οικολογισμοί με αφορμή την πανδημία
Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Απριλίου 2020 —κυκλοφορεί»

Γιώργος Δουατζής, τρία ποιήματα με τη φθορά του χρόνου

Άχνα

Το ποίημα είναι η άχνα
της εκπνοής του ποιητή
σ΄ έναν αρχέγονο καθρέφτη
όπου χαράζει στίχους με το δάχτυλο
κι όταν αφανιστούν από τον άνεμο
βλέπει ολόγυμνο το πρόσωπό του

*

Καλημέρα

Είναι φορές που ξυπνάς
και δεν θέλεις να αρχίσει η μέρα
κι ο ήλιος συνεχίζει την τροχιά του
δίνοντας φως κι άλλο φως
μέχρι καταμεσήμερο
να κάψει κάθε απόπειρα σκιάς
με κατακόρυφες αχτίδες

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, τρία ποιήματα με τη φθορά του χρόνου»

Αργύρης Κόσκορος, Βικτώρια

Αφού μπεις, ένα τράνταγμα σε ξυπνά κι έπειτα συνηθίζεις· καταπίνεις χιλιόμετρα, προσπερνάς σπίτια και δρόμους με μυριάδες εντός τους ζωές κρεμασμένος στο χερούλι σα νευρόσπαστο. Τα τοπία αλλάζουν στο βλέμμα καθώς αλλάζει κι αυτό στα τοπία. Το τρένο σταματά χωρίς να ρωτά, μια νυσταγμένη φωνή ψελλίζει ονόματα: Ηράκλειο, Νέα Ιωνία, ΠευκάκιαΣυνεχίστε την ανάγνωση του «Αργύρης Κόσκορος, Βικτώρια»

Λεωνίδας Καζάσης, Από τα ερείπια έρως;

Σε σιωπή μεσονύχτια, στ’ ακροχείλη σου,
με οδύνες βαθειά απ’ τα στήθη,
υγραίνω καυτά το μαντήλι σου.

Στου κενού τα κατάρτια γαντζώθηκα,
με νεφέλες, αντάρες, φιλιώθηκα.

Τραγουδιού απόηχος παρεκίνησε,
λαγόνων σου χυμός εκύλησε.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Από τα ερείπια έρως;»

Γρηγόρης Σακαλής, πανάρχαιο παιχνίδι

Τα βάρη

Οι άδικοι
μιλούν για δικαιοσύνη
και φορτώνουν όλα τα βάρη
στις πλάτες των φτωχών
οι λίγοι ευνοούνται
είναι πανάρχαιο
αυτό το παιχνίδι
οι άρχοντες
να αδικούν τους πολλούς
και τους φίλους τους
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, πανάρχαιο παιχνίδι»