O Παναγιώτης Μαυρόπουλος στη Κερκυραϊκή Πινακοθήκη/ Corfu Art Gallery [εγκαίνια 19.02.2020]

14/02/2020

Εγκαινιάζεται την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου στις 19:00 η έκθεση «Απρόσμενα και Αναπάντεχα ζωγραφικά έργα» του εικαστικού Παναγιώτη Μαυρόπουλου στην Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης.

Στη συλλογή που παρουσιάζεται ο καλλιτέχνης αφηγείται μέσα από κάθε έργο μία ξεχωριστή ιστορία, δίνοντας έναυσμα στο θεατή να έρθει σε επαφή με τα προσωπικά του όρια και την εικαστική ελευθερία. Τα έργα του καλλιτέχνη ξεχωρίζουν από την ιδιαίτερη τεχνική, την προσεκτικά επιλεγμένη παλέτα έντονων χρωμάτων αλλά κυρίως από το θάρρος του δημιουργού να απεικονίσει την γυμνή αλήθεια χωρίς στερεότυπα και υπεκφυγές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «O Παναγιώτης Μαυρόπουλος στη Κερκυραϊκή Πινακοθήκη/ Corfu Art Gallery [εγκαίνια 19.02.2020]»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

13/02/2020

To Θέατρο και η σχέση του με τις άλλες τέχνες

«Το θέατρο είναι και επάγγελμα» — Ι΄ Μέρος

Η διαδικασία της υποκριτικής τέχνης, τα στάδια εξέλιξης είναι τα ίδια σε όλες τις σπουδές,   μόνο το υλικό αλλάζει κάθε φορά. Στις σπουδές όμως που το σώμα είναι το ίδιο εργαλείο  και εκτελεστής, η διαδικασία είναι συνυφασμένη με την κατάσταση του σώματος. Ο χορευτής,  ο ηθοποιός, είναι συνδεδεμένοι με το σώμα τους με την πιο παροδική έννοια  σε αυτόν τον κόσμο,  το σώμα που η φθορά έκδηλη  του δίνει τέλος σε πολλά  εκφραστικά  θέματα και όχι μόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο»

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος: Σταύρος Λαγκαδιανός, Οι δικές μου λέξεις

12/02/2020

Σταύρος Λαγκαδιανός, Οι δικές μου λέξεις –Εκδόσεις Γαβριηλίδη, σελ.85

Η κρίση του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου για το βιβλίο
όπως την παρουσίασε στο ‘Poems and Crimes’ – 05/02/2020

ΑΠ’ ΤΟ ΕΝ ΔΥΟ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ
Αγαπητοί φίλοι χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι απόψε εδώ, έτοιμος να υπερασπίσω την αλήθεια του τελευταίου βιβλίου του Σταύρου Λαγκαδιανού. Ευχαριστώ την Άντα που μου έδωσε αυτή την ευκαιρία, μα και τον Σάμη Γαβριηλίδη που ανέλαβε να το εκδώσει.

Σε τούτο το βιβλίο, παρότι είναι ένα έργο γραμμένο απλά σε μορφή ποιητικής πρόζας, οπότε φαίνεται να αρκεί κάποιος να το αποτιμήσει ως γραπτό κείμενο και μόνο, διαβάζοντας, δεν αποφεύγεις να νιώσεις γνήσιο θαυμασμό για τα πολυεπίπεδα παρακλάδια τού ταλέντου τού Σταύρου· είναι τέτοια η μουσικότητα τής γραφής, τέτοια η ισχύς τής απεικόνισης,  που φαίνεται σαν να Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Λουκόπουλος: Σταύρος Λαγκαδιανός, Οι δικές μου λέξεις»

Αργύρης Κόσκορος, τέσσερα Μπονζάι

12/02/2020

Στον Παναγιώτη Γέροντα

Σύνοψη

Όσο πελώρια κι αν φάνταζε στους θνητούς η ασπίδα του Αινεία όταν ξεπρόβαλε μπροστά στο λαό του, και πάλι φαινόταν μικρή στα μάτια του Ήφαιστου για να χωρέσει την ιστορία του Λατίου.

Αποφάσισε λοιπόν ν’ απεικονίσει σ’ αυτή μόνο τις πιο σημαντικές απ’ τις μέλλουσες περιπέτειες του τόπου: την ίδρυση της Ρώμης, τους πύρινους λόγους του Κικέρωνα, το θρίαμβο του Ακτίου. Άλλωστε, το χέρι το θνητό του Αινεία πόσο βάρος να βαστούσε ακόμα για μερικά ανάγλυφα παραπάνω, για κάποιον Αλάριχο, κάποιον Γεζέριχο, κάποιον άξεστο βάρβαρο επιπλέον; Κι οι στίχοι του Βιργιλίου πόσο να πλάτειαζαν ακόμα στην περιγραφή της ασπίδας δίχως να κάνουν τον Αύγουστο να χασμουριέται; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αργύρης Κόσκορος, τέσσερα Μπονζάι»

The Athens Review of Books τεύχος Φεβρουαρίου 2020 —κυκλοφορεί

12/02/2020
ΚΛΙΚ εικόνα για μεγέθυνση

Περιεχόμενα τεύχους 114, Φεβρουαρίου 2020

Λάμπρος Βαρελάς, Ο κλεπτομανής ποιητής
— «Αναψηλαφώντας» τη μεγάλη κλοπή στο Νομισματικό Μουσείο (1887)
Μανώλης Βασιλάκης, Προτάσεις για την ένταξη της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό
Πέτρος Μαρτινίδης, Από τον Χάμετ στους Αχμέτ
— Ο τουρκικός λογοτεχνικός μοντερνισμός στο αστυνομικό μυθιστόρημα
Άννα Φραγκουδάκη, «Ντεν ξέρω εγώ ποιος είμαι. Εσύ ξέρετε;»
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Λαϊκισμός: η  απέχθεια της δημοκρατίας για τον εαυτό της
Ευριπίδης Γαραντούδης, Η ελληνική οικογένεια ως κρυμμένη κι ανοιχτή πληγή
Χ.Ε. Μαραβέλιας, Φρήντριχ Άουγκουστ Βολφ:
Ο άνθρωπος που έβγαλε τον Όμηρο «αγράμματο» Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Φεβρουαρίου 2020 —κυκλοφορεί»

Χαρά Νικολακοπούλου, Μπαμ! -κυκλοφορεί (απόσπασμα)

11/02/2020

Από τις εκδόσεις ΑΩ, 2020

Πρέπει να το τρέξω το  πρότζεκτ, οι εκδοτικοί με περιμένουν, η δόξα με περιμένει, οι παρουσιάσεις, τα media, οι δημοσιογράφοι, οι συνεντεύξεις, οι αναγνώστες μου αδημονούν για το καινούριο μου πόνημα,  μια καινούρια Μανταλένα Παπά -Τούτουζα ανατέλλει -να ’ναι καλά η γλυκιά μου, μας έδειξε τον δρόμο σε όλες εμάς τις καινούριες.

Κόσμε, σου ‘ρχομαι, κρατήσου γερά! Το νέο αστέρι είναι έτοιμο να σε θαμπώσει με το φως του! Τα βιβλία μου θα γίνουν best seller, θα πουλάνε σαν ζεστά κουλουράκια, ουρά θα κάνει ο κόσμος για να του υπογράψω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χαρά Νικολακοπούλου, Μπαμ! -κυκλοφορεί (απόσπασμα)»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Βόρειος παγωμένος άνεμος

11/02/2020

Κορίτσια βαλσαμωμένα
Με τα φουστάνια τους
Γεμάτα ροκανίδια,
Κορίτσια στα σαλόνια
Κάτω από
Ασπρισμένες πέργκολες
Μεγαλώνοντας
Ένα παιδί

Μονόπρακτο 7 από τα νησιά

Ήχος κυμάτων δυνατός που λίγο λίγο εξαντλείται.

Στο φόντο μικρός, χωμάτινος επαρχιακός δρόμος. Ας πούμε δρόμος ενός νησιού, που στην πραγματικότητα δεν είναι άλλο από ένα ακριβό θέρετρο. Οι επισκέπτες του είναι συνήθως κορίτσια, κόρες καλών οικογενειών του βορά. Που θα έδιναν τα πάντα για ένα παιδί. Μα τα σώματά τους θυμίζουν στέρφα γη και η πίκρα τους κάνει το όμορφο θέρετρο, τόσο μα τόσο λυπημένο. Κάθονται σκεφτικές έξω από τα δωμάτιά τους, κάτι εξαιρετικούς οικίσκους, γεωργιανής τεχνοτροπίας. Στην σκηνή ωστόσο σώζεται μόνο η τερακότα της τοιχοποιίας τους, κάτι από το γείσο και το ανοιχτό παράθυρο με τον γύψινο, νεαρό θεό ήλιο. Όλα τούτα αρκούν για το κολλάζ που απαιτεί η φωτισμένη μας σκηνή. Τα κορίτσια φορούν πανομοιότυπα, γαλάζια φορέματα και ανασαίνουν με ευλάβεια και περισυλλογή τον βόρειο, θαλασσινό άνεμο. Στο βάθος του φόντου κυριαρχούν οι χιονισμένες κορυφές και λίγη θάλασσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Βόρειος παγωμένος άνεμος»

Ασημίνα Λαμπράκου, στην κοιλάδα με τα σπάρτα και το βαμβάκι

10/02/2020

(πρόσωπα)

Ένα σκιουράκι έχει στα γένια του μέσα που τού τρώει τον χρόνο των παραστάσεων
κι ένα μολύβι στα βλέφαρα που σηκώνει τις κόγχες των σκέψεων στο μπαλκόνι
——του μετώπου
Μια σταγόνα ελαίου από λιβάνι στο πέταλο της μύτης
κι άνεμο του χθες στο ματόφρυδο
Όχθες λήθης στο καμένο του δέρμα
και βλέμμα αλόγου στην ευθεία της σιωπής που διψάει λόγο και στέψη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, στην κοιλάδα με τα σπάρτα και το βαμβάκι»