Ασημίνα Λαμπράκου, στην κοιλάδα με τα σπάρτα και το βαμβάκι

(πρόσωπα)

Ένα σκιουράκι έχει στα γένια του μέσα που τού τρώει τον χρόνο των παραστάσεων
κι ένα μολύβι στα βλέφαρα που σηκώνει τις κόγχες των σκέψεων στο μπαλκόνι
——του μετώπου
Μια σταγόνα ελαίου από λιβάνι στο πέταλο της μύτης
κι άνεμο του χθες στο ματόφρυδο
Όχθες λήθης στο καμένο του δέρμα
και βλέμμα αλόγου στην ευθεία της σιωπής που διψάει λόγο και στέψη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, στην κοιλάδα με τα σπάρτα και το βαμβάκι»

Ο Κ.Π.Δ. γράφει για το βιβλίο «Αυτά και οι μετακομίσεις» του Δημήτρη Φύσσα

Των εκδόσεων Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Ο Δημήτρης Φύσσας είναι ένας από τους εκπροσώπους της γενιάς της μεταπολίτευσης που κατάφερε να βγει αλώβητος από τους πειρασμούς της ενσωμάτωσης στα συστήματα εξουσίας, που αυτή γέννησε. Δεν διορίστηκε ούτε καν κρατικός φιλόλογος, όπως έκαναν οι συμφοιτητές του, χωρίς βεβαίως να εννοώ πως ένας τέτοιος διορισμός θα ήταν ενσωμάτωση, απλά βγήκε σε ανοιχτά πεδία να δώσει όλες τις μάχες και αυτήν της επιβίωσης. Ίσως αυτό να κράτησε την ματιά και τη συνείδησή του σε εγρήγορση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Κ.Π.Δ. γράφει για το βιβλίο «Αυτά και οι μετακομίσεις» του Δημήτρη Φύσσα»

Οδός Πανός τεύχος 186 -κυκλοφορεί

Κυκλοφορεί το νέο τεύχος 186, του περιοδικού Οδός Πανός, Απρίλιος-Ιούνιος 2020

ΠEPIEXOMENA
Σελίδες για την
Σόνια Θεοδωρίδου
3 Παναγιώτης Φύτρας: Πρόλογος για μια συνέντευξη με την Σόνια Θεοδωρίδου
5 Παναγιώτης Φύτρας: Η Σόνια Θεοδωρίδου, λέει
27 Ο Μίμης Πλέσσας για την Σόνια Θεοδωρίδου
28 Κωνσταντίνος Μπούρας: Σόνια Θεοδωρίδου, μία δραματική persona που ζει την μουσική
μέσα απ’ όλα της τα κύτταρα…
30 Φωτεινή Δάρρα: Στην τέχνη της Σόνιας Θεοδωρίδου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οδός Πανός τεύχος 186 -κυκλοφορεί»

Κώστας Ψαράκης, MS computer management


Ήρθε στο χωριό από τα ξένα, πολλά χρόνια πριν, βρήκε το λιόφυτο που του χε αφήσει ο συχωρεμένος ο πατέρας του, στη μέση του κάμπου, κι έφτιαξε, εκεί ανάμεσα στις ελιές ένα “κατάστημα”. Ουτε αγροτικός δρόμος δεν έφτανε στο μαγαζί του.

Ενα σπιτάκι, ενός δωματίου ήταν το “κατάστημα” στην μέση του ελαιώνα δίπλα στις αρχαίες ελιές, άγονες κι αυτές από καιρό, εγκαταλελειμμένες, ακλάδευτες, χερσομένες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Ψαράκης, MS computer management»

Γιώργος Δουατζής, Δέκα χρόνια χωρίς τον Αξελό

4 Φεβρουαρίου 2010. Ακριβώς δέκα χρόνια πριν, σαν σήμερα πεθαίνει ο Κώστας Αξελός. Στο ταφικό μνημείο του με επιθυμία της συντρόφου του Κατερίνας Δασκαλάκη, χαράχθηκε, γαλλικά και ελληνικά η φράση από το τελευταίο του βιβλίο: «Το να διακρίνει κανείς αυτό που μένει απ’ αυτό που σαρώνει ο άνεμος, απαιτεί έντονη ζωή και ματιά που να στηρίζονται στον θάνατο, χωρίς ο θάνατος, σαν τέτοιος, να υπερισχύει». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, Δέκα χρόνια χωρίς τον Αξελό»

Λεωνίδας Καζάσης, Τέσσερα ερωτικά ποιήματα

Ως την άβυσσο των αβύσσων
θα σ’αγαπώ καλή μου.
Πέρ’από σένα μ’οδηγεί
τ’αχόρταστο κορμί μου.

Θαλασσομάνητες, φουσκοδεντριές,
σε κλίνες άγνωρες με πάνε,
της σάρκας όμηροι οι ψυχές,
με δέλεαρ του οργασμού μεθάνε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Τέσσερα ερωτικά ποιήματα»

Βαγγέλης Αλεξόπουλος-Διώνη Δημητριάδου: Άι Ογκάουα, Τα αιρετικά παραμύθια -κυκλοφορεί

Μετάφραση: Βαγγέλης Αλεξόπουλος και Διώνη Δημητριάδου, εκδόσεις Βακχικόν

Η Άι Ογκάουα (Ai Ogawa), ή απλώς Άι, γεννήθηκε το 1947 στο Albany του Texas από πατέρα ιαπωνικής καταγωγής και μητέρα αφρικανικής και πέθανε το 2010 στο Stillwater της Oklahoma. Σπούδασε ιαπωνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, ενώ ασχολήθηκε και με τη μελέτη του Βουδισμού. Ήταν Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Binghamton University και στο State University of New York (1973-1974). Μετά την απονομή του Εθνικού Βραβείου Ποίησης των ΗΠΑ το 1999 (National Book Award for Poetry) για την ποιητική της συλλογή Vice, έγινε τακτική Καθηγήτρια στο Τμήμα Αυτοχθόνων Αμερικανών. Η Άι είναι γνωστή για την επιδεξιότητά της στους δραματικούς μονολόγους, όπως επίσης και για τη χρήση σκοτεινών αμφιλεγόμενων θεμάτων στα έργα της. Αφηγείται μικρές αυτοτελείς ιστορίες, βιωματικές ή προϊόν αληθοφανούς μυθοπλασίας. Με τον τρόπο που έζησε, που εκφράστηκε ποιητικά, και αντιμετώπισε το τέλος της ζωής της έδειξε πως διέθετε ένα σπάνιο ταλέντο για ζωή. Είναι μια φωνή ζωντανή και προκλητική στην παγκόσμια ποίηση.

Κατερίνα Ατσόγλου, Συμβολισμοί -κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις Βακχικόν

Ό,τι αγγίζει την ψυχή
εκείνη που στέκει αθέατη
κρυφά μέσα σε σώματα που υποφέρουν
σε σώματα που ζουν το πάθος
ή που ήρεμα νικούν τον χρόνο
ό,τι αγγίζει την ψυχή
είναι ιερό
είναι αγίασμα
είναι ο λόγος να υπάρχουμε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Ατσόγλου, Συμβολισμοί -κυκλοφορεί»