«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 14ο

23/08/2017

Αρχείο 23/08/2017

H μέθοδος μου

«Αυτό που μ’ ενδιαφέρει πρώτιστα στην τέχνη του Θεάτρου είναι η σχέση του ανθρώπου με αυτό που επιμελώς κρύβει βαθιά μέσα του και που εκφράζεται για λίγο σε κάποιες οριακές στιγμές, για να ξανακρυφτεί και πάλι πίσω από λόγια δισταχτικά και αδέξια σαν τ’ αχνάρια ενός πληγωμένου ζώου πάνω στο χιόνι… Το Θέατρο μας δίνει, κατ’ αρχήν τη δυνατότητα να μακρύνουμε το διάστημα αυτής της αποκάλυψης και στη συνέχεια να έρθουμε σε επαφή με τους συμπολίτες μας μέσα από αυτήν. Μια επαφή που μπορεί να θεωρηθεί απαραίτητη»

Μ. Πανούτσου

 Έχω αναφέρει σε άλλο μου σημείωμα ότι δεν πιστεύω σε μια παγιωμένη μέθοδο αλλά στην  συνεχή  έρευνα  με βάση την γνώση που έρχεται από το παρελθόν.   Αυτή η κινούμενη άμμος όπως ονομάζω την μέθοδο μου,   διαμορφώθηκε στα χρόνια των σπουδών, της μελέτης σε διαφορετικές τεχνικές, την μακρόχρονη έρευνα πάνω στις ποικίλες αντιδράσεις του ανθρώπινου σώματος,  τις   λειτουργίες  και Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 14ο»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Φεντερίκο

22/08/2017

Αρχείο 22/08/2017

Τρεις πυρκαγιές
και
ένας *θρήνος

Στα κιονόκρανά τους
γλάστρες με άνθη

I.

Η Μπερνάρντα ζει σ΄ένα σπίτι από ηλιοτρόπια και ανδαλουσιανό θάρρος. Από μακριά το αντικρίζεις να μετεωρίζεται, να χάνει και να κερδίζει τη σημασία του μες στ΄απροσδόκητο. Η Μπερνάρντα ζει μονάχα τις νύχτες. Εκεί απάνω έχει τρία δικά της άστρα και τα φροντίζει σαν μάνα. Τα ονόματά τους θα παραμείνουν μυστικά. Η Μπερνάρντα απλώνει τα χέρια της που είναι όμοια με φτερά. Νύχτες ολόκληρες αυγκρατεί στα δάχτυλά της μια λεπτομέρεια. Είναι ζωγραφισμένη με παστέλ, λένε όσοι έφθασαν κάποτε κοντά της. Όσοι άγγιξαν τις αδιόρατες λεπτομέρειές της, εκείνοι που στάθηκαν στον ίσκιο της, εμπρός από παράθυρα κλεισμένα, λένε τα μαλλιά της τινάζονται στον άνεμο, λένε πως γίνονται υφαντά και η χρυσή βροχή της νιότης μας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Φεντερίκο»

Ασημίνα Λαμπράκου, δεκατρία πυκνά σύννεφα πτηνών και μια κενή σελίδα

21/08/2017

Αρχείο 21/08/2017

(κέντρωνας)

——-Παντού πόθος ύλης, ύλη.

Η χοντρή γυναίκα πήγαινε μπροστά
με τα πλήθη απ’ τα καράβια, τις ταβέρνες
και τους κήπους
και διύλιζε έναν πόθο για φως στις διαδρομές
τις υποχθόνιες.
Η χοντρή γυναίκα, έχθρισσα της σελήνης,
που σήκωνε τις μανίες απ’ τα συμπόσια
των τελευταίων αιώνων
στηρίχθηκε πάνω μου σα χελιδόνι που το
‘ριξε ο άνεμος σχεδόν στον τοίχο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, δεκατρία πυκνά σύννεφα πτηνών και μια κενή σελίδα»

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η ηδονή της παραίτησης

18/08/2017

Αρχείο 18/08/2017

 

Νέος ακόμη ο Παύλος Γερένης δημοσίευσε μία ποιητική συλλογή “Εισαγωγή στην κατάλυση της μορφής”, το 1981, με την εκδοτική φροντίδα του Μάνου Ελευθερίου (της πάλαι ποτέ “Γνώσης”), και ταυτοχρόνως δήλωσε πως η ποίηση πλέον θα τον ενδιέφερε ως αναγνώστη και μόνον. Ο Γερένης ήτο τω καιρώ εκείνο μόλις 25 ετών.

Νέος ακόμη ο Λούτσιο Μπατίστι, στην τρυφερή ηλικία των thirty-something εγκατάλειψε τις σκηνές και τα φώτα της δημοσιότητας. Χρειάστηκε να πεθάνει για να μάθουμε, τον Σεπτέμβριο του 1998, πως διέμενε σε ένα ανώνυμο συγκρότημα διαμερισμάτων σε μια άγνωστη επαρχιακή πόλη… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η ηδονή της παραίτησης»

Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Η Αρλέτα στα Ταβάνια

16/08/2017

Αρχείο 16/08/2017

 

fav_separator

-Μα δεσποινίς τo rouge anglais είναι πολύ σκούρο και το χειρότερο δεν ανακατεύεται εύκολα με άλλα χρώματα. Το ίδιο συμβαίνει και με το κίτρινο του καδμίου. Μου έχουν πει πως είναι πολύ δύσκολο να το χρησιμοποιήσεις…

Άκουγα τον πατέρα μου να μιλά με απόλυτη σιγουριά για την συμπεριφορά των χρωμάτων και θαύμαζα. Ήξερα πως ήταν δαλτονικός – πάθηση μυστηριώδης που με έκανε να φαντασιώνομαι και να αμφιβάλλω σφόδρα για την ποιότητα της όρασής του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Η Αρλέτα στα Ταβάνια»

Κωνσταντίνος Μάντης: Ευριπίδη «Μήδεια» [2ο Στάσιμο]

14/08/2017

Αρχείο 14/08/2017

fav_separator
Οι έρωτες μεορμή περίσσια
σαν έρθουνε δεν φέρνουν όνομα καλό
μήτε αρετή στους άντρες∙
με μέτρο όμως αν έρθει η Κυπρίδα,
άλλη θεά τόσο γλυκιά δεν είναι.
Δέσποινα Μεγαλόχαρη, παρακαλώ μη στείλεις
απ’ τα χρυσά σου τόξα καταπάνω μου βέλος
αλάθευτο στον πόθο βαπτισμένο.

Ας είναι μαζί μου η λογική, το δώρο
των θεών το πιο ωραίο∙ κι η Κυπρίδα η φοβερή ποτέ μη
σπρώξει την καρδιά μου άλλης τον άντρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Ευριπίδη «Μήδεια» [2ο Στάσιμο]»

Γιώργος Μπουγελέκας, Γαλήνη

11/08/2017

Αρχείο 11/08/2017

fav-3

Το λευκό πανί
στο γαλάζιο της Πάρου
επαναστατεί.

Αναζητώντας
νερά γαληνεμένα
της Αργούς ποθεί

το λυτρωμένο
απ’ τον καιρό φινάλε.
Μελτέμι ήρθε.

*
©Γιώργος Μπουγελέκας
Αθήνα, 08-05-2017

φωτο: Στράτος Φουντούλης

Σελάνα Γραίκα, Ο Εκπεσών Άγγελος

10/08/2017

Αρχείο 10/08/2017

fav-3

« Καλλιτέχνης,
μου λείπει η δεξιότητα.»
Hölderlin

Τι θαυμαστή, εκείνη,η στιγμή
του δέους και του πάθους
χωμένοι μες την ερημιά·
σ’ επιστροφής ώρα χαμένη,
σε λέξεις, νοήματα ονόματα,
σχηματισμούς και ήχους·

φτιαχτήκαμε πάνω σε ξένα λόγια,
τα ξένα λόγια αυτά ήταν δικά τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα, Ο Εκπεσών Άγγελος»