«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 15ο

Αρχείο 06/09/2017

Ο J. Grotowski

Μέρος 1ον

Η Μαρία Πανούτσου για τον J. Grotowski

Ο J. Grotowski
και ο ρομαντισμός

Μια σχετικά  σύντομη  έκθεση,  μιας εργασίας που  βρίσκεται σε εξέλιξη,  θα πρωτοπαρουσιάσω εδώ  στις  Στάχτες,  σε συνέχειες.   Η πρώτη ενότητα  έχει τίτλο «Η Μαρία Πανούτσου για τον J. Grotowski» και θα αποτελείται από τρία μέρη.  Στην συνέχεια, η δεύτερη  ενότητα «Ο J. Grotowski και ο ρομαντισμός»,  σε δύο μέρη  και θα συνεχίσω  με  «Παρατηρήσεις επί των ασκήσεων» του  εργαστηρίου: Instytut  Aktora  Theatre  laboratorium. Αν και έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες για τον Γκροτόφσκυ και τους συνεργάτες  δεν τελειώνει η έρευνα και η μελέτη του υλικού μιας  διαθήκης που πολλαπλασιάστηκε και θα πολλαπλασιάζεται, από του ανθρώπους που ήρθαν σε επαφή με το πρώτο υλικό  αυτής της θεατρικής περιπέτειας. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 15ο»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Σπάνιες πολιτείες

Αρχείο 05/09/2017

 

μ΄οδηγίες σκηνικές
για ένα θέατρο ακατόρθωτο

(Μόλις σβήσουν τα φώτα στην πλατεία, ένα τεράστιο παραβάν πέφτει καταιγιστικό απ΄την οροφή. Πρόκειται για τον πολύχρωμο χάρτη των πιο σπάνιων πολιτειών. Μια σειρά από παράξενα σχήματα φωτίζεται από χαμηλά, εισάγοντας στο προσκήνιο το ζήτημα της φωτοσκηνοθεσίας.
Αυτές δεν είναι σκηνικές οδηγίες, αυτό το μέρος δεν είναι θέατρο. Το θέατρο είναι αφαίρεση, αφαίρεση ώσπου τίποτε να μην απομείνει άλλο από αυτήν την αναμέτρηση.
Τίποτε το συνηθισμένο κάτω απ΄αυτόν τον ίσκιο. Πρώτος, σαν χάρτινο φάντασμα περνά ιδανικά ένας ακροβάτης.
Και εκεί που ολόκληρος ο κόσμος μετριέται πάνω σ΄αυτό το εκκρεμές, ο ασημένιος ουρανός ανάβει πάνω απ΄τους θεατές. Όλοι κρατούν την ανάσα τους. Εμπρός τους τ΄αμετάφραστο. Η οροφή σε λίγο θα γεμίσει απ΄αυτά τα χάρτινα πουλιά που αλλάζουν ταίρι απάνω στο κενό και απάνω στον μεγαλύτερο κίνδυνο.)
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Σπάνιες πολιτείες»

(Pervigilium Veneris) Η Ολονυκτία της Αφροδίτης -απόδοση Βασίλης Λαλιώτης

Αρχείο 04/09/2017

Στο Στράτο Φουντούλη

Αύριο να ερωτευτείόποιος ποτέ του δεν υπήρξε,
κι όποιος υπήρξε ερωτευμένος, αύριο να ερωτευτεί.

Γεννιέται η άνοιξη, άνοιξη τραγουδήστρα· άνοιξη όπως τότε που γεννήθηκε ο κόσμος
άνοιξη ξανασμίγουν οι αγάπες, άνοιξη, ξανασμίγουν τα πουλιά
και λύνει τα μαλλιά το δάσος κάτω από γαμήλιες μπόρες.
Αύριο η πλέκουσα τους έρωτες ανάμεσα σε σκιές δέντρων
πράσινα καλυβάκια πλέκει με βεργούλες της μυρτιάς,
αύριο η Διώνη τους νόμους της κηρύττει σε ψηλό θρόνο ανεβασμένη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «(Pervigilium Veneris) Η Ολονυκτία της Αφροδίτης -απόδοση Βασίλης Λαλιώτης»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Darfur

Αρχείο 04/09/2017

Όπου οι ενοχλητικές φήμες για «λογοτέχνες» που αναθέτουν την συγγραφή των βιβλίων τους σε τρίτους μετατρέπονται σε μια θαυμαστή αλληγορία…

Το τελευταίο διάστημα είχε αναπτύξει αυτή την περίεργη συνήθεια, του άρεσε να ακούει και να διαβάζει άσχημες ειδήσεις, ο πόνος και η συμφορά των άλλων του προξενούσε μια διεστραμμένη ευφορία, αδικαιολόγητη μεν αλλά πέρα για πέρα φυσιολογική και αυτονόητη. Πέρασε από το μακελειό στη Νίκαια σε μια οικογενειακή τραγωδία κάπου στην Αργολίδα και ακολούθως απόλαυσε στο βραδινό δελτίο τα πλάνα από τους βομβαρδισμούς στη Ράκκα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Darfur»

Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Μπλεξίματα

Αρχείο 29/08/2017

 

favicon
Τα παιδικά μου χρόνια ήταν ήσυχα και ειρηνικά. Στο σχολείο τα πήγαινα καλά γιατί μάθαινα εύκολα και γρήγορα. Πολύ πριν την ώρα του είχα μάθει, από μια γραμματική του Τζάρτζανου, που κυκλοφορούσε ρακένδυτη εκεί μέσα στο σπίτι, ότι στην κλητική του ενικού μπαίνει σαν κατάληξη το άλφα στις εξής περιπτώσεις ονομάτων: Τα εις -της (ώ ποιητά), τα εθνικά (ώ Πέρσα, ώ Σκύθα), τα εις -αρχης, -μετρης, -πωλης, -τριβης, -ωνης (ώ πατριάρχα, ώ τελώνα). Εξαιρέσεις είχε, όχι πολλές όμως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Μπλεξίματα»

Catullus, Η φάσηλος αυτή που βλέπετε, καλοί μου ξένοι -Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Αρχείο 24/08/2017

 

Η φάσηλος αυτή πουβλέπετε, καλοί μου ξένοι,
σκαρί ήταν κάποτε γερό, σπουδαίο τρεχαντήρι:
θαλάσσιο ξύλο να της παραβγαίνει δεν υπήρχε –
ταχύτητα κι ορμή τη σπρώχνανε στο κύμα πάνω·
με ιστία ή και με κουπιά θα ερχότανε ολοένα πρώτη.

Να τ’ αρνηθούν της βλοσυρής Αδριατικής Θαλάσσης
οι ακτές δεν γίνεται· ούτε και οι πολύνησες Κυκλάδες·
ή η Ρόδος η ευγενής· ή η Προποντίδα – το απαίσιο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Catullus, Η φάσηλος αυτή που βλέπετε, καλοί μου ξένοι -Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κική Δημουλά «Πέρασα»

Αρχείο 28/08/2017

Because these wings are no longer wings to fly
T.S. ELIOT

Περπατώ και νυχτώνει.
Αποφασίζω και νυχτώνει.
Όχι, δεν είμαι λυπημένη.

Υπήρξα περίεργη και μελετηρή.
Ξέρω απ’ όλα. Λίγο απ’ όλα.
Τα ονόματα των λουλουδιών όταν μαραίνονται,
πότε πρασινίζουν οι λέξεις και πότε κρυώνουμε.
Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδαριά των αισθημάτων
μ’ ένα οποιοδήποτε κλειδί της λησμονιάς.
Όχι, δεν είμαι λυπημένη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κική Δημουλά «Πέρασα»»

Αλέξανδρος Αραμπατζής, Ο καφές σας κύριε – το τσάι σας κυρία

Αρχείο 25/08/2017

–          Πόσο μαύρο σκοτάδι θέλετε στον καφέ σας για να φουντώσετε από έρωτα κύριε;
–          Τόσο που η αμαρτία να μου κόψει τα χέρια σύρριζα από τον καρπό κυρία.
–          Ω, είσθε τόσο κωμικός κύριε! Να σας προσφέρω τα περιλάλητα ντόνατς μου;
–          Ασφαλώς κυρία!  Μαζί με την περιλάλητη κωδωνοκρουσία των ερωτικών παλμών σας!
–          Είσθε θρασύς κύριε. Ποιος σας επέτρεψε να εντοπίσετε τις ερωτικές μου κωδωνοκρουσίες;
–          Η Φύση κυρία. Αυτή που μας τιμωρεί με τη μάστιγα των ανελέητων πειρασμών της.
–          Δεν είσθε σοβαρός κύριε. Καθυβρίζετε την Φύση. Παρακαλώ να ανακαλέσετε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αραμπατζής, Ο καφές σας κύριε – το τσάι σας κυρία»