στάχτες

Αρχείο 27/04/2017

✤

Ένα βράδυ, αργά, τότε που θα έχει μπει για τα καλά η άνοιξη, θέλω να πάω στο Au Revoir, στην Πατησίων. Να διασχίσω με τα πόδια την Αθήνα με κίνηση, καυσαέριο, σκουπίδια κι αστέρια, μέχρι να βρεθώ μέσα στη στοργή των ξύλινων τοίχων αυτού του κρησφύγετου. Να ακούω Μυτιληναίο, Κέηβ και Σινάτρα και να πίνω Ballantines – ή ό, τι πιο δραματικά 80′ s υπάρχει –  τρώγοντας σοκολατάκια βιολέτα με τους φίλους μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Να μην ξεχνώ»

Αρχείο 21/04/2017

[Ο ψαράς]

Ο κόμης Αλέξιος ντε λα Βέγα
επιχειρηματίας, αλχημιστής και ποιητής
τα τελευταία χρόνια, ψαρεύει για να ζήσει
στα βρώμικα νερά του ποταμού Χαϊντίν.

Όταν τραβάει τα δίχτυα, γεμίζει η βάρκα του,
νεράιδες, γοργόνες, πυροτεχνήματα, σβησμένα αστέρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, σαν ένα αόρατο μουσικό σιντριβάνι»

Αρχείο 21/04/2017

Ο ψαράς

Ο κόμης Αλέξιος ντε λα Βέγα
επιχειρηματίας, αλχημιστής και ποιητής
τα τελευταία χρόνια ψαρεύει για να ζήσει
στα βρώμικα νερά του ποταμού Χαϊντίν

Όταν τραβάει τα δίχτυα, γεμίζει η βάρκα του,
νεράιδες, γοργόνες, πυροτεχνήματα, σβησμένα αστέρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, τέσσερα ποιήματα»

Αρχείο 20/04/2017

κίτρινα μάτια
σαν γάτας θωριά
σφυρίξαν ανάστροφα
κιτρινίσαν
την πόλη
τα φώτα σβηστά.

Το σβησμένο κίτρινο
δεν είναι χρώμα
ομίχλη στον περίγυρο
ούτε η γάτα
να μη βλέπει πια- Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, ομίχλη στον περίγυρο»

Αρχείο 19/04/2017

Ι.

Με
μιας
βουτούν
στους αφρούς
η Θίσβη πρώτη
κι ο Πύραμος ακολουθεί
κύματα κυνηγώντας στην Πέτρα του Ρωμιού.

Φανέρωνε στων τοίχων τις ρωγμές
τον έρωτά του· τώρα πια, σιωπά.
Σιγούν οι ψίθυροι με τις κραυγές,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθηνά Χ. Λαζαρίδου, Θίσβη και Πύραμος»