στάχτες

Αρχείο 18/11/2016

Από τον ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΑΡΑΝΤΟΥΔΗ

Το πήραμε, το πήγαμε το άγιο λείψανον αλλού.
Κ.Π. Καβάφης, «Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας»

Κονδυλοφόρος. Ετήσια έκδοση νεότερης ελληνικής φιλολογίας, [Αφιέρωμα:] Είκοσι χρόνια χωρίς τον Γ. Π. Σαββίδη, τόμ. 14, 2015 (2016), σελ. 396

ΟΚονδυλοφόρος, επιστημονική επετηρίδα των νεοελληνικών φιλολογικών σπουδών, έφτασε αισίως στον δέκατο τέταρτο ετήσιο τόμο του. O τόμος αυτός δικαίως περιλαμβάνει, με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από τον θάνατο του φιλόλογου νεοελληνιστή Γ.Π. Σαββίδη (1929-1995), ένα αφιέρωμα στη μνήμη του, αποτελούμενο από έξι σύντομα κείμενα-προσωπικές μαρτυρίες ανθρώπων (Τζένη Μαστοράκη, Χριστόφορος Λιοντάκης, Κλαίρη Μιτσοτάκη, Δ.Ν. Μαρωνίτης, Mario Vitti και Bertrand Bouvier) που γνώρισαν και ανακαλούν στη μνήμη τους τον Σαββίδη, το έργο και το ήθος του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το αρχείο Καβάφη ως φετίχ εξουσίας;»

Αρχείο 18/11/2016

ή το αφοριστικά ελάχιστο ως Ωκεανός

Ποίημα 1.

Φωνή που μυρίζει σιωπή
———-βλέμμα
Προσηλωμένο—–να θέλγει
———-τον ίλιγγο

*
[14] [17] 7 Μια [Η] καλημέρα δεμένη σ’ ένα καραβάκι
[4] [226] 13 Και σπρώχνεις το χέρι στο κρύο νερό σαν σε φίλο, παραμύθι και σύντροφο

Ποιά η τραγικότητα της…παρουσίας ; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Κομνηνός, Χάσμα εν λόγω και ρυθμώ»

Αρχείο 17/11/2016

«Πότε θα σταδώσει τα λεφτά;»

«Μέχρι τέλος του μήνα».

«Μέχρι τέλους του μήνα;»

«Έτσι είπε».

«Τι έτσι είπε ρε. Δουλεύεις σαν το σκυλί και είσαι απλήρωτος τρεις μήνες. Τσέτουλα έχουμε μείνει. Φράγκο», είπε.

«Και τι θες να κάνω;»

Σήκωσε το φλιτζάνι, ήπιε μια γουλιά καφέ και έβγαλε από το πακέτο ένα τσιγάρο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, Τα παϊδάκια»

Αρχείο 16/11/2016

HOUR I

Μπροστά μου έχωμια λευκή σελίδα
μαύρος παγωμένος άνεμος τη διαπερνά
οι μέρες πονάνε καθώς βαδίζουν προς τα μεσάνυχτα
κι όσα θα ήθελα να πω λιποθυμάνε στα φτερά μιας ετοιμόρροπης ακινησίας.

Σαν πλοίο ακυβέρνητο το σώμα μου που ναυαγεί σε σάπιες αγκαλιές Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Κάρτας, δύο ποιήματα»

Αρχείο 15/11/2016

Κάπως έτσι
πάντα γράφονται
τα βιβλία της ζωής μας

Αντί εξωφύλλου

Και τώρα, με τελειωμένες όλες τις εκκρεμότητες, θα επιστρέψουμε στις παλιές μας μοναξιές.

Άλλος  στο μικρό δωμάτιο που τίποτε δεν συμβαίνει, άλλος στις δουλειές, τις αρρώστιες, τις αγωνίες, τα ξυπνήματα, τα παιδιά, προς θεού τα παιδιά.

Άλλος σε μια βρύση, πλάι στην κρήνη, στα φιλμ της εταιρείας Magnum που πια δεν υπάρχει. Μια ολόκληρη ζωή τυφλός, με τους αιώνες κρεμασμένους πάνω στο σκήνωμά σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μυθιστόρημα της Κάτιας»

Αρχείο 14/11/2016

Σεπτέμβριος στον κρόταφο

για την ευθανασίατου έρωτα κανείς δεν μίλησε απ΄ τους ενόρκους.
μονάχα λίπος έσταζε δυσοίωνο
απ το στήθος το δεξί της Δυσδαιμόνας.
άφαντο το αίμα της μες στο μαντήλι.
κανείς δεν μίλησε.
κι αφού
τελείωσαν τα παραστατικά
κι αφού η σιωπή της κρεμάστηκε απείραχτη
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, “κι αφού η σιωπή της κρεμάστηκε απείραχτη”»