Κωνσταντίνος Μάντης: Τίτος Πατρίκιος «Μεγάλο γράμμα» [VI]

18/07/2016

Αρχείο 18/07/2016

fav_separator
Μπορείς να γνωρίσεις ένα πρόσωπο
όταν τα χείλια σου ανακαλύπτουν
τις αλλεπάλληλες επιφάνειες που σώρευσαν
—-οι καιροί.
Μα έπειτα δε σου φτάνει.
Έπειτα θες να βρεις όλες τις μικρές φλέβες
καθώς απλώνονται κάτω απ’ το δέρμα
να βρεις όλα τα τραγούδια που δεν ειπώθηκαν
όλες τις μνήμες που ταξίδεψαν
στα λεπτά μονόξυλα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Τίτος Πατρίκιος «Μεγάλο γράμμα» [VI]»

Σελάνα Γραίκα‏, Μες τους θορύβους της νύχτας

14/07/2016

Αρχείο 14/07/2016

fav-3

Της γερουσίας ανάγνωσμα

Λένε πως υπάρχει ένας κόσμος παράξενος
οπωσδήποτε ήλιοι,
που κινούν τις σκιές
και στέκονται εκεί τ’ αθάνατα, λάβαρα των πολέμων
μα, εμείς μόνο ξέρουμε από φιλιά,
στεναγμούς, χαμόγελα
και λίγη αγάπη.
Στο σκοτεινό κατακλυσμό, για λίγο πιανόμαστε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα‏, Μες τους θορύβους της νύχτας»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Κυκλάδες

12/07/2016

Αρχείο 12/07/2016

fav_separator

Θα σε θυμάμαι
με την αυστηρή σου
μετωπικότητα
με τις εγχάρακτες,
τις λίγες σου λεπτομέρειες

Mην φύγεις απόψε. Και την Αμοργό, και εκείνη ακόμη λησμόνησέ τη. Τους πιλότους των Κυκλάδων, τα ειδώλια των κοριτσιών και τους αρπιστές να ξεχάσεις για πάντα. Γιατί η Αμοργός είναι μια ιδέα και η γεωγραφία της τ΄όνειρο των πιλότων και των Κυκλάδων. Μην φύγεις απόψε. Δεν υπάρχει για σένα τέτοιο μέρος σαν την Αμοργό, τέτοια νησιά και τέτοια ποιήματα ποτέ δεν γεννήθηκαν. Μες στις νεφέλες, πρώτη ανάμεσα στα κορίτσια απ΄την Κέα και την Μεσσήνη η Αμοργός λευκή ως σιωπή, μ΄άπειρες δυνατότητες, διόλου νεκρή λάμπει στο στερέωμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Κυκλάδες»

Καίτη Παπαδάκη, Το Βήμα

11/07/2016

Αρχείο 11/07/2016

favicon

Mέσα σε μια νύχτα μεταμορφώθηκα. Πρόσωπο αγνώριστο, αγριεμένο.  Μάτια κόκκινα, σκοτεινά. Δεν ξέρω αν ήταν από κακή διάθεση ή κούραση. Αργότερα αποφάνθηκαν  αυτό είναι  προφίλ  αντιεξουσιαστή. Εγώ, όπως με παρατηρούσα, δεν έβλεπα κάτι τέτοιο. Απλώς τα γεγονότα, οι σκέψεις  βάρυναν τα χαρακτηριστικά.  Πάντα με τον ίδιο τρόπο δούλευε το μυαλό μου,  όμως, ξαφνικά  οι συλλογισμοί έκαναν θόρυβο, θέλανε να πάρουν σάρκα, οστά, ν’ αποκτήσουν φωνή… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Το Βήμα»

Ορέστης Λάσκος, Μισός – Μισός

10/07/2016

Aρχείο 10/07/2016 -Της Κυριακής

fav-3

Mια μέρα που άγρια η πλήξη τον μαστίγωνε,
κι’ η μοναξιά τού σάλευε τα φρένα του
στο μακρυνό Σιντάμο,
ο Kωνσταντίνος Kριθαράς, εκ Φιλιατρών,
την Aβησσυνεζούλα Tινκινές
τη γύρεψε απ’ τον κύρη της σε γάμο.

Kαι στη στιγμή, με δυο γελάδες αχαμνές, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ορέστης Λάσκος, Μισός – Μισός»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Σκουριασμένα τρένα (Το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη-Αθήνα)

08/07/2016

Αρχείο 08/07/2016

Η αμαξοστοιχία αργοκυλά πάνω στις ράγες αφήνοντας τη θαλπωρή του σταθμού πίσω της, κινείται παράλληλα σε εγκαταλειμμένα βαγόνια παραδομένα στη βλάστηση και τη σκουριά. Παροπλισμένα σαν  συνταξιούχοι δίπλα σε βιοτεχνίες, βιομηχανικές μονάδες και αποθήκες. Υλικό για διεστραμμένους ηδονοβλεψίες που ερεθίζονται με τη φθορά. Η πορνογραφία του αναπόδραστου εντυπωμένη στα μεταλλικά σκέλεθρα τους και το σαρακιασμένο τσιμέντο των παλιών, ρημαγμένων εργοστασίων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Σκουριασμένα τρένα (Το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη-Αθήνα)»

Τάσος Ι. Αβραντίνης, Εκπαίδευση: Ελεύθερη επιλογή ή μια γάτα που γαβγίζει

07/07/2016

Αρχείο 07/07/2016 Από τις εκδόσεις The Athens Review of Books

«Θα πρέπει να επισημανθεί ιδιαιτέρως η παρουσίαση από τον συγγραφέα της ελκυστικής πρότασης για την καθιέρωση “εκπαιδευτικής επιταγής”. Η υιοθέτηση του μέτρου θα απάλλασσε την εκπαίδευση από τον κρατισμό και τη γραφειοκρατία αλλά δεν θα την στερούσε από την κρατική χρηματοδότηση.

Επίσης, ορθότατα ο συγγραφέας δίνει έμφαση στην ελληνική μοναδικότητα του κρατικού μονοπωλίου της ανώτατης εκπαίδευσης, το οποίο όχι μόνο δεν επιτρέπει τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά συγχρόνως αναπαράγει ένα αποτυχημένο συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό πρότυπο που με τη σειρά του επηρεάζει αρνητικά ολόκληρη την κοινωνία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάσος Ι. Αβραντίνης, Εκπαίδευση: Ελεύθερη επιλογή ή μια γάτα που γαβγίζει»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Η μακρινή χώρα του Μάκη

07/07/2016

Αρχείο 07/07/2016

fav_separator

Όταν ήμουν μικρή είχα κάτι ρομαντικές τάσεις φυγής. Γύρω στα δέκα είχα και ένα φανταστικό άλογο που το έλεγαν Ντεπίνο. Το σώμα του ήταν ένα κοντάρι σκούπας και το κεφάλι του μια ομπρελίτσα από αυτές τις πολύχρωμες που βάζουν στα παγωτά. Τον καβάλαγα και καλπάζαμε μαζί στην αυλή του σπιτιού μου, κάτω από τις λεμονιές. Η σχέση μας ήταν αρμονική και επαρκής για μένα. Εκείνος δεν μιλούσε και πολύ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Η μακρινή χώρα του Μάκη»