στάχτες

Αρχείο 21/03/2015

Με την Άνοιξη καθίσαμε για φαγητό
Το μεσημέρι σε παραλιακή ταβέρνα
Αντίκρυ η θάλασσα, που τόσες φορές ερωτευτήκαμε 
Εκείνη παρήγγειλε φως, τη μυρωδιά τού
Φρέσκου κατσικίσιου γάλακτος, κοχύλια
Δυόσμο, κάστανα και για γλυκό
Τη γεύση από φυτείες κερασιών Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Με την Άνοιξη καθίσαμε για φαγητό»

Αρχείο 20.3.2015

Ο καρχαρίας των Μαλεδίβων Νήσων

Χλωμός κι ηλίθιος και φλεγματικός
ο καρχαρίας της θάλασσας των Μαλεδίβων νήσων.
Γύρω του και μαζί του σβέλτα ταξιδεύουνε στο μπλε
σμήνη μικρών ψαριών – τέλειοι πιλότοι.
Δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν τα μικρά ψάρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Herman Melville, στο πριονωτό λιμάνι των δοντιών του -μτφρ. Γιάννης Βαρβέρης [2015]»

Αρχείο 17/03/2015

Με φόντο τους πολυφωνικούς ήχους και τα τριημιτόνια της Ηπείρου

Με τη μαύρη κάπα στις πλάτες
Αχ, το τι χιόνι σήκωσαν
Τι χιόνι σήκωσαν τούτες οι πλάτες
Κανένας δε το ‘μαθε…
Κανένας δε το ‘μαθε…
Κανένας!

Μιχάλης Γκανάς, “Γυάλινα Γιάννενα”

Απόψε είναι που τα Γιάννενα περνούν στη σφαίρα του μύθου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Τα παιδιά της Λίμνης»

Αρχείο 16/03/2015

“…Οί δ’ έχον Αρκαδίην υπό Κυλλήνης όρος ,
Αιπύτιον παρά τύμβον, ιν’ ανέρες αγχιμαχηταί,
οί Φενεόν τ’ ενέμοντο… Στύμφηλόν τ’ είχον…”

(Ιλιάδα Β, 605 – 608)

Από το Κιάτο ή από το Δερβένι (διαμέσω του δρυμού του Σαραντάπηχου) ανεβαίνουν δυό δρόμοι στριφογυριστοί και ενίοτε κακοτράχαλοι που σφιχταγκαλιάζουν γλυκά τους ορεινούς όγκους, σα να τους καλοπιάνουν ν΄ανοίξουν για χάρη του ταξιδιώτη, ξορκίζοντας τους αφορεσμούς που προστατεύουν το νυμφώνα που κείτεται στη ρίζα τους …τη καλοφυλαγμένη παστάδα της Στυμφαλίας λίμνης που δροσίζει τον καλό της Αίπυτο στη σπηλιά του .

Αίπυτος …..σαν ίσκιος στοιχειώνει ακόμα τα πολυδαίδαλα μονοπάτια των βοσκών και των ξομάχων της Γκούρας και του Φενεού και κάνει τα μάτια να θαμάζουν απ’ τις διηγήσεις τα βράδια του χειμώνα;

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταύρος Ασημακόπουλος, Αίπυτος»

Αρχείο 14.3.2015

(…)Αχ, Φρανκ, πώς άρπαζε με βιάση τη μιαν άκρη του παλτού του, για να τη φέρει τιμητικά και σαν παράσημο στο στέρνο και πώς τα δάχτυλα παιάνιζαν με νεύρο τα οστά· έλεγες πως οι φλέβες του θα ξέφευγαν για ν’ αγκαλιάσουν κάποια απειλή που  εμφανιζόταν στον ορίζοντα! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Iφιγένεια Σιαφάκα, Τι θ’ απογίνουν τα ρολόγια; [2015]»

Αρχείο 13.3.2015

Ξεβάφω το φόβο

Απλήρωτες υπερωρίες στο φόβο.
Ανώφελα συμπεράσματα γι’ ανούσια πράγματα και καταστάσεις.

Ο φόβος με κλωθογυρίζει
χωρίς πενθήμερο κι αργίες .
Γι’ αυτό προπονιέμαι ως αθλητής τού αντιφόβου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Ιωαννίδης, τρία ποιήματα [2015]»

Αρχείο 12.3.2015

Δίπλα στα σπήλαια του Όρεγκον, στο Φορτ Ροκ και στο Πέισλεϊ. Εκεί θα ζούμε. Σε ένα ισόγειο σπίτι με κήπο και μια ξύλινη βεράντα με θέα προς την ανατολή. Τα πρωινά θα χαζεύουμε τον ποταμό Κολούμπια που θα μεταφέρει γιγάντιους κορμούς δέντρων, σάπια λάστιχα αυτοκινήτων και νεαρούς κάστορες που θα ακροβατούν από τη μια όχθη στην άλλη, και τα άσπρα σύννεφα στον γαλάζιο αμερικάνικο ουρανό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Μια απειροελάχιστη ταλάντωση σε μεγάλα ύψη [2015]»