Κωνσταντίνος Ιωαννίδης, τρία ποιήματα [2015]

Αρχείο 13.3.2015

fav-3

Ξεβάφω το φόβο

Απλήρωτες υπερωρίες στο φόβο.
Ανώφελα συμπεράσματα γι’ ανούσια πράγματα και καταστάσεις.

Ο φόβος με κλωθογυρίζει
χωρίς πενθήμερο κι αργίες .
Γι’ αυτό προπονιέμαι ως αθλητής τού αντιφόβου.

Ξεβάφω το φόβο.
Μπαζώνω το βάθος του.

Σπινθήρας ο φόβος,
αλλά δεν του δίνω εύφλεκτο υλικό.

fav-3

Λιθάρια δάκρυα για θεμέλια παραδείσου

Μνήμη μυστική και μη καιόμενη.
Μνήμη σαν λέξεις που τις διατηρεί το λεξικό.

Ο χρόνος άπληστος ληστής,
στο όστρακο τής τσιγκουνιάς κλεισμένος.

Η κακιά γλώσσα κόμπρα έτοιμη να επιτεθεί.
Με τέτοια κόλαση ο παράδεισος είναι κοντά.

Ύστατες συγκινήσεις με βουβό κλάμα.
Λιθάρια δάκρυα για θεμέλια παραδείσου.

fav-3

Στην ερημιά όλα ομορφαίνουν

Στην ερημιά όλα ομορφαίνουν.
Ένα κομμάτι φύλλο παλιάς εφημερίδας
μ’ ενδιαφέρον το διαβάζεις.
Και η τομάτα πιο γλυκειά μαζί με το μπαγιάτικο ψωμί,
μέσα στο ρέμα.
Σ’ ένα βαθύ τσανάκι μέσα το γιαούρτι διαλυμένο με νερό
και θρίβει μέσα του ο παππούς μπαγιάτικο ψωμί.
Με τα κουτάλια τρώμε με όρεξη.
Και το καρπούζι δίπλα μέσ’ στο νερό του ρέματος
και η γυαλιστερή τομάτα με την ψίχα της,γλυκειά.
Ωραίες μυρωδιές , γεύσεις υπέροχες με απλά υλικά.
Είτε σε δέντρο αποκάτω , δίπλα ή μέσα στο χωράφι
να φάμε και να ξαποστάσουμε λιγάκι,
να ξεδιψάσουμε από της στάμνας το νερό το δροσερό.

*

©Κωνσταντίνος Ιωαννίδης
φωτο©Στράτος Φουντούλης,