Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Τα παιδιά της Λίμνης

Αρχείο 17/03/2015

fav-3

Με φόντο τους πολυφωνικούς ήχους και τα τριημιτόνια της Ηπείρου

Με τη μαύρη κάπα στις πλάτες
Αχ, το τι χιόνι σήκωσαν
Τι χιόνι σήκωσαν τούτες οι πλάτες
Κανένας δε το ‘μαθε…
Κανένας δε το ‘μαθε…
Κανένας!

Μιχάλης Γκανάς, “Γυάλινα Γιάννενα”

Απόψε είναι που τα Γιάννενα περνούν στη σφαίρα του μύθου. Κάτι σαν τα γυάλινα ποιήματα του Μιχάλη Γκανά ή τους ραγδαίους, χρωματικούς αντικατοπτρισμούς ενός παλιού χειμώνα. Απόψε στην πόλη περιφέρονται στίχοι γυμνοί και αδέσποτοι. Τα Γιάννενα κοιμούνται γύρω από τη λίμνη, παραχωρώντας ένα όνομα σ΄ολόκληρη την αρχαία υγρασία. Και εμείς, πίσω απ΄τους ζωγραφικούς πίνακες, σαν τους θαμώνες στις εισόδους των μουσικών θεάτρων όταν συνοστίζονται ντροπιασμένες τόσες και τόσες γενιές κοριτσιών με χαμηλωμένα βλέμματα, κάτω από φανάρια κάτωχρα όλο να γερνούμε.

Όμως ποιος θυμάται τον παθιασμένο Βινσέντ απόψε που τα Γιάννενα φορούν τις ρυτίδες τους. Απόψε που στα Γιάννενα τα παιδιά ζωγραφίζουν αγγέλους και αβίαστα πρωινά μεγάλων, ήλιων εκτυφλωτικών.

Η κυρά Φροσύνη με φύκια στο στόμα, σαν τον νεκρό του Γονατά περπατάει τις όχθες ανάμεσα στ΄αγάλματα της νυκτός και τα ίχνη μιας άλλης δυνατότητας. Και πίσω τα κλαρίνα που σβήνουν και ο αυγερινός.  Χνάρια του χιονιού και τα Γιάννενα με τ΄ασημικά και τα μυστικά τους να ξημερώνουν και ο βαρκάρης πάνω στ΄ απαλό κύμα, μ΄αιώνες στο πρόσωπο, κατέχοντας το μυστικό για τις χαμένες άγκυρες να διασχίζει ρόδινους αιώνες απαστράπτον και φωτισμένος με τα νυχτερινά και τα ελεύθερα σώματα. Ένας βαρκάρης ζεστός και καλός σαν σπίτι καλοκαιρινό μ΄ ολάνθιστο αυλόγυρο.Κανείς νεκρός δεν τραγουδά πια εδώ.Όλα τα ποιήματα κουρασμένα με την παιδική τους αθωότητα κυλούν κάτω από τα πόδια μας, αναθρέφοντας τους μύθους. Ωραία και αμέτοχα Γιάννενα με τις πνιγμένες σου κυράδες και τις φωλιές των παιδιών σου που σκοτώθηκαν, πάντα προσηλωμένα σ΄ορίζοντες τρικυμιώδεις και λαγνείες βαθιές, ματαιωμένες της άνοιξης.

*

©Απόστολος Θηβαίος
η εικόνα είναι μέρος του αποτελέσματος αναζήτησης στο διαδίκτυο με το όνομα “Γιακουμάκης Ευάγγελος”