Sara Teasdale: April – April’s song ―απόδοση Ασημίνα Λαμπράκου


Λάμπουν οι στέγες απ’ τη βροχή.
Χαχανίζουν οι σπουργίτες όπως πετούν,
Και με μιαν φλύαρη του Απρίλη χάρη
Τα μικρά σύννεφα περνούν.
Γκρίζες και γυμνές είν’ ακόμη οι πίσω αυλές
Μ’ ένα ανάλλαχτο δέντρο μοναχά—
Σίγουρη τόσο για την Άνοιξη δεν θα μπορούσα να ‘μαι
Εκτός απ’ ότι εντός μου τραγουδά.



The roofs are shining from the rain.
The sparrows tritter as they fly,
And with a windy April grace
The little clouds go by.
Yet the back-yards are bare and brown
With only one unchanging tree—
I could not be so sure of Spring
Save that it sings in me.

Τραγούδι του Απρίλη

Στ’ απριλιάτικό σου φόρεμα, ιτιά
Λεπτή και λαμπερή,
Συνερίζεσαι όλα που ονειρεύτηκα
Στα χρόνια που ‘χουν χαθεί;

Η άνοιξη ήταν για μένα σαν κραυγή
Που ν’ απαντήσω δε μπορούσα,
Στη μοναξιά είχα αλυσοδεθεί,
Η χορεύτρια εγώ.

Ιτιά, στον ήλιο που αστράφτεις,
Κράτησε τα φύλλα σου κι άκουσέ με,
Μπορώ επιτέλους στην άνοιξη ν’ αποκριθώ,
Η αγάπη με πλησιάζει!


April’s song

Willow, in your April gown
Delicate and gleaming,
Do you mind in years gone by
All my dreaming?

Spring was like a call to me
That I could not answer,
I was chained to loneliness,
I, the dancer.

Willow, twinkling in the sun,
Still your leaves and hear me,
I can answer spring at last,
Love is near me!

Sara Teasdale (1884 – 1933):
Αμερικανίδα λυρική ποιήτρια.
Το έργο της χαρακτηρίζεται από απλότητα και σαφήνεια, πάθος και ρομαντισμό.
Η τελευταία συλλογή της, Strange Victory, εμφανίστηκε μετά θάνατον το ίδιο έτος.
Η Sara Teasdale είναι ενταφιασμένη στο Νεκροταφείο Bellefontaine στο Σεντ Λούις.


απόδοση ©Ασημίνα Λαμπράκου