Αρχείο 12/06/2017

Κωμικού, ξυπόλυτου θιάσου/έργο τρομερό τα όρη του Καυκάσου
ίθρα ου θανάσιμη τσουλήθρα/ίθρα οα ακατα βόθρα, κολυμπήθρα

Σε πηγή θολή και μολυσμένη/την κρυφή μου αγάπη έχω βαφτισμένη
ερε ο σ’ όλα υπερέχω/όλα τα ζητώ και τίποτα δεν έχω (*)

(σιγανά)
των γυναικών και των αντρών
αχ μάτια μου!
αλάδωτοι οι μεντεσέδες
να προκαλούν συνήθισαν
της φύσης τούς …κορσέδες

(στην εισαγωγή χαμηλά)
παίζουν νταούλια και ζουρνάδες
σουραύλια και τσιφτάδες

ένα δύο τώρα! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, ίθρα ου θανάσιμη τσουλήθρα (*)»

Αρχείο 10/06/2017

Όπου μια φαινομενικά ασυνήθιστη φιλία, σε υπερ –παπαδιαμάντειο ύφος.

Στους φίλους της ΑΛΕΦ

«Π ο ύ π α ς  π ι δ ά κ ι μ΄ π ο ύ  π α ς
Κ ι  μ α ς  ι δ ώ  μ ά ς  π α ρ α τ ά ς;»

Ο μείραξ, ο τα θρηνητικά ταύτα μέλη εκφωνήσας μεταξύ δακρύων και ρινορροής, υπό θερινόν απρόοπτον υετόν και επί την εξ αιτίας αυτού αβεβαίαν και μετακινουμένην όχθην του χειμάρου Δ ρ α κ ο ν έ ρ α, εστάθη προς στιγμήν άφωνος καίτοι ακόμη κλαίων. Κύριος οίδε τις πατρογονική -ή μάλλον μητρογονική, ούτως ειπείν- περίφροντις σκυταλοδοσία έσχεν τον νεανίσκον τούτον ως τελικόν αποδέκτην της ρητής παραδόσεως: οσάκις ενέσκηπτε θάνατος άρρενος τινος μέλους της οικογενείας, η ελεγεία, η και μ ο ι ρ ο λ ό ι λεγομένη, έδει χωρήσαι παρά του πλησιεστέρου μέλους της οικογενείας τού ευρόντος τον νεκρόν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Παιδός διαπόρια»

Αρχείο 08/06/2017

Ερχόντουσαν συχνά στο γραφείο για δουλειές. Ζούσαν μόνοι στο μεγάλο εξοχικό τους. Τα παιδιά τους είχαν μείνει στην Αθήνα, εκείνα έφτιαξαν τις δικές τους ζωές, ενδεχομένως να τις χάλασαν κιόλας, κρατώ επιφυλάξεις γιατί δεν γνωρίζω. Ο κυρ Χρήστος ήταν μηχανικός του πολυτεχνείου, είχε θέση στο δημόσιο με καλό μισθό κι όταν αποχώρησε, λόγω γήρατος, έπαιρνε καλές συντάξεις, κύρια και επικουρική. Πράος κι ανοιχτοχέρης ο κυρ Χρήστος, το εντελώς αντίθετο η κυρά Tασία, γκρινιάρα και παραδόπιστη. Αυτός πλησίαζε τα ογδόντα κι εκείνη λίγο παρακάτω.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Εξ αδιαθέτου»

Αρχείο 06/06/2017

Τα βαρόμετρα της δημοσκόπησης έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας και από ότι φαίνεται τίθενται σε μόνιμη βάση προσέγγισης κι αξιολόγησης της πραγματικότητας, αποτελώντας στοιχείο ενός υπεύθυνου σχεδιασμού. Σε ότι αφορά, λοιπόν, την αναγνωσιμότητα των βιβλίων, τα πράγματα είναι απογοητευτικά. Ελάχιστοι διαβάζουν βιβλία σε καθημερινή βάση επί μία ώρα, ενώ το ποσοστό ανεβαίνει όχι τόσο σημαντικά όσον αφορά τις εφημερίδες και τα περιοδικά.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Α. Δημητριάδης, Η αβάσταχτη γοητεία του βιβλίου»

Αρχείο 02/06/2017

Τρέχοντας, πρόλαβε και μπήκε σε μια πολυκατοικία. Τον κυνηγούσαν από το πρωί σήμερα. Είχε καταφέρει να ξεφύγει, όχι εντελώς όμως ακόμα. Ανέβηκε από τις σκάλες στην ταράτσα, έκατσε κάπου σκιερά κι έβλεπε από κει ψηλά την πόλη να μην δίνει δεκάρα. Λαχανιασμένος, ιδρωμένος, προσπάθησε να πάρει μερικές ανάσες. Πότε πήγαν όλα στραβά;

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ύπερος, Τέλος»