Αρχείο 21/07/2014

Τώρα που βραδιάζει μοιάζω να κοιμάμαι
κάτω από ένα στρώμα πορτοκαλιών
μανάδες ανάβουν το τσιγάρο τους και στέκονται
απέναντι στα λεωφορεία που περνούν
όμοιες με ελπίδες
σαν τάφοι που τελειώνουν, συγχωρούν
πόσο κουράστηκαν ανακατεμένες στα αίματα
στη σκηνή περιμένουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, Τώρα που βραδιάζει»

Αρχείο 19.7.18

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ
Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούλιος 2014

Στον παρόντα τόμο συγκεντρώνονται πέντε από τις γνωστότερες και δημοφιλέστερες ιστορίες του Στέφαν Τσβάιχ (Βιέννη 1881 – Πετρόπολις, Βραζιλία, 1942), που αν και δημοσιεύτηκαν πολλές φορές και σε διάφορες μεταφράσεις στην Ελλάδα σε προηγούμενες δεκαετίες, παραμένουν κατ’ουσίαν άγνωστες στο ελληνικό κοινό που ανακαλύπτει ξανά τον Στέφαν Τσβάιχ τα τελευταία χρόνια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Stefan Zweig, Αμόκ και άλλες νουβέλες [2014]»

Αρχείο 18.7.14

Τρεις είναι οι θάνατοι που με στιγμάτισαν σ’ όλο το ταξίδι της ζωής μου. Θα μου πεις πάλι καλά που στους ογδόντα εφτά χειμώνες και καλοκαίρια που έχεις ζήσει και τους θυμάσαι. Θυμάμαι; Ούτε που ξέρω. Το μυαλό μου τελευταία όλο και με προδίδει. Οι μνήμες. Τι να θυμηθείς και τι να ξεχάσεις μέσα στα τόσα χρόνια. Εξασθενεί ο εγκέφαλος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιωάννα Βακάλη, Εσένα θα έχω αγκαλιά στον παράδεισο [2014]»

Αρχείο 17/07/2014

Όταν γνωριστήκαμε ήταν 25 χρονών, κι εγώ 31. Φορούσε ροκαμπίλι γυαλιά και φαινόταν πολύ αγχωμένη. Οι φίλοι της – αγόρια οι περισσότεροι – την αγαπούσαν, σχεδόν την προστάτευαν, φοβόντουσαν μην τους σαλτάρει εντελώς με τέτοια μυαλά που κουβαλούσε.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Σεξ, ρακόμελα και ξύλο»

Αρχείο 16.7.14

Χειμώνας και πάλι. Πάνε πέντε χρόνια απ’ το φευγιό του. Ούτε ένα γειά δεν της μήνυσε, έστω με κάποιον άλλον, κι απλά έφυγε. Κι έκτοτε ούτε μια φορά δε γύρισε. Νέα του δεν είχε αλλά έφτιανε ιστορίες με το νου της. Πότε τον ήταν στην Αμέρικα. Πότε στη Λόντρα. Πότε τον είχε χτυπήσει το σκορβούτο γιατί είχαν καιρό να δέσουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Ευαγγέλου–Κίσσα, Βαρύσκιωτος –Η επιστροφή [2014]»

Αρχείο 14.7.14

Όπου μια ακόμα πιθανή αιτία τού γιατί μπορεί κάποιος να γίνει συγγραφέας.

Στη Γιάννα

Θυμότανε πολύ καλά ότι, μικρή, αν και είχε διαβάσει τους «Τρεις Σωματοφύλακες» (σε «Κλασσικά Εικογραφημένα» κι αργότερα σε κανονική έκδοση) πάντα αρνιόταν να προχωρήσει στη συνέχεια, δηλαδή στο «Μετά είκοσι έτη». Την απωθούσε η ιδέα ότι οι ήρωες στο δεύτερο αυτό βιβλίο είχαν γεράσει, οπότε, ό,τι και να τους έβαζε ο Αλέξανδρος Δουμάς να κάνουν, θα ήταν εκ προοιμίου εξωπραγματικό, αν όχι ενοχλητικό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Κάτι παραπάνω θα ήξερε ο Δουμάς [2014]»